…στη «Σκάλα»

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή περίπου, όταν το τέλος του καλοκαιριού – και των
διακοπών – αρχίζει και φαίνεται στον ορίζοντα, με πιάνει μια θλίψη. Με μια
παιδική σχεδόν αντίληψη, σκέφτομαι πως θα ήθελα να κρατήσει άλλον ενάμιση
μήνα, να ζω στους χαλαρούς ρυθμούς των νησιών για λίγο ακόμα.

Σίγουρα μια από τις κορυφαίες εμπειρίες του φετινού καλοκαιριού ήταν στην αρχή
του, όταν πήγαμε μια εκδρομή στη Σαντορίνη, πριν καλά καλά πλακώσει όλος αυτός
ο κόσμος που έχει ανεβάσει τα τουριστικά στατιστικά στα ύψη φέτος. To νησί
ήταν ακόμα σε μια γλυκιά «νάρκη», με αρκετή κίνηση για να μη νιώθεις
απομονωμένος, αλλά με αρκετή ησυχία για να απολαύσεις και καλές στιγμές χωρίς
να υπάρχουν ορδές τουριστών. Μια από αυτές τις ωραίες στιγμές ήταν – τι άλλο;
– γύρω από ένα τραπέζι με θέα το ηφαίστειο σε άλλo ένα… μπαλκόνι του
Αιγαίου. Το συγκεκριμένο είναι το μπαλκόνι του γνωστού εστιατορίου «Σκάλα»
στην Οία (οι ίδιοι έχουν τη «Σκάλα» στον Πειραιά). Με το που μπήκαμε, είδαμε
σε κάποιο τραπέζι γνωστή παρέα οινοπαραγωγών – του νησιού αλλά και ξένους.
Καλό σημάδι, σκέφτηκα, διότι συνήθως οι άνθρωποι που ξέρουν να πίνουν ξέρουν
και να τρώνε. Δεν έπεσα έξω.

Αναγκαστικά, βέβαια, η «Σκάλα» έχει τουριστική προσέγγιση. Ο χώρος είναι
απλός, η θέα το παν, το μενού (σε τρεις γλώσσες) ένα μείγμα από μεσογειακές
ιδέες και ντόπια – παραδοσιακά και μη – πιάτα. Ένα σφουγγάτο, για παράδειγμα,
με κολοκυθάκια βασίζεται και στο κλασικό λαχανικό του καλοκαιριού, αλλά και σε
μια αιγαιοπελαγίτικη σπεσιαλιτέ. Οι ρεβιθοκεφτέδες είναι ένα γνωστό και
παραδοσιακό πιάτο σε όλες σχεδόν τις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα. Τα γεμιστά,
οι μελιτζάνες με τυρί στον φούρνο, το κλέφτικο είναι παραδείγματα
καλοφτιαγμένων ελληνικών πιάτων σε μια από τις πιο τουριστικές περιοχές της
χώρας. H ποιότητα είναι καλή σε όλα όσα δοκιμάσαμε. Ορισμένα κλασικά ελληνικά
φαγητά έχουν τοπικές πινελιές, όπως το χταπόδι κρασάτο με βινσάντο.
Περισσότερο απ’ όλα μας άρεσαν τα πιο απλά πιάτα – ξεκινώντας με μια ωραιότατη
πλιγουροσαλάτα (όχι ταμπουλέ). Είναι όμορφα τοποθετημένη πάνω σε ένα μεγάλο
πιάτο, με μια κουταλιά γιαούρτι από πάνω. Τα τηγανητά είναι ικανοποιητικά –
κρίνοντας τουλάχιστον από τα κρεμμυδοπιτάκια με κουκουνάρι, τα οποία ήταν
ελαφρά και τραγανά, χωρίς ίχνος λαδίλας. Οι σαρδέλες ψητές ήταν ολόφρεσκες, με
ντομάτα και ρίγανη στον φούρνο. Μου άρεσε επίσης το γεγονός ότι η λίστα
κρασιών είναι μικρή αλλά επιλεγμένη. Τα περισσότερα κρασιά είναι από τη
Σαντορίνη. Τα γλυκά είναι από τα γνωστά best sellers της ελληνικής
ζαχαροπλαστικής, με εξαίρεση ένα καταπληκτικό σπιτικό γλυκό του κουταλιού από
άγρια μούρα, ντόπια σπεσιαλιτέ. Είναι δύσκολο να βρει κανείς καλό και ποιοτικό
φαγητό στα πολύ τουριστικά μέρη. H «Σκάλα» είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα ενός
καλού και όμορφου μαγαζιού, σε τουριστική ζώνη, που κρατάει την ισορροπία
μεταξύ των αναγκών του και της τίμιας στάσης απέναντι στην παράδοση.

«Σκάλα»: Οία Σαντορίνης, τηλ 22860-715.62