H Πολιτεία να επενδύσει στα σωματεία

Το υφιστάμενο πλαίσιο για το σωματειακό αθλητισμό συνίσταται στα ακόλουθα, τα
οποία, όπως θα διαπιστώσετε, λειτουργούν κάτω του μετρίου:

Στη λίστα εμφανίζονται χιλιάδες αθλητικά σωματεία από τα οποία ένα μεγάλο
μέρος είναι απλά σφραγίδες. Δηλαδή υπάρχουν για να ψηφίζουν και μόνο…

* Από αυτά, τα 5.000 σωματεία δείχνουν κάποια αθλητική δραστηριότητα,
αλλά είναι μονίμως χρεωμένα, αδυνατούν να πληρώσουν τους αθλητές, τους
προπονητές, έχουν τεράστιες ελλείψεις σε εξοπλισμό, εγκαταστάσεις κ.λπ.

* Αποτέλεσμα, το σωματείο, που είναι η ραχοκοκαλιά του αθλητισμού,
αξιολογείται από τις επιτυχίες του, την αθλητική του δράση και λαμβάνει την
ανάλογη επιχορήγηση, μέσω της Ομοσπονδίας, με ποσό που δίνει η Γενική
Γραμματεία Αθλητισμού.

* Δείτε πού είναι το παράλογο:

Όταν η μικρή μας χώρα διαθέτει τόσα αθλητικά σωματεία, τα οποία στην
πλειοψηφία τους δεν έχουν τη δυνατότητα να επιτύχουν τους αθλητικούς στόχους,
θα περίμενε κανείς η Πολιτεία να κάνει ένα απλό βήμα:

* Να προσπαθήσει να εξοπλίσει κάθε σύλλογο, να προσφέρει όλες τις
προϋποθέσεις ώστε να γίνει κάθε αθλητικό σωματείο χώρος αθλητικής έξαρσης, να
έχει τη δυνατότητα να καλλιεργεί τα αθλήματα που μπορεί, να έχει τη δυνατότητα
να κάνει αθλητισμό της πλατιάς μάζας και από αυτή να μπορεί να ανιχνεύει τα
ταλέντα και στη συνέχεια να δημιουργεί αθλητές υψηλού επιπέδου.

* Αντί γι’ αυτό, προσφέρει κάποια επιχορήγηση ανάλογα με την αθλητική
δράση κάθε σωματείου. H Πολιτεία όμως, αφού διαθέτει τόσα αθλητικά σωματεία,
τόσους αθλητικούς χώρους, οφείλει να αξιοποιήσει κάθε τετραγωνικό μέτρο, κάθε
σωματείο και να το κάνει παραγωγικό. Αντιλαμβάνεστε τι θα γινόταν;

* Γιατί δεν το κάνει; Επειδή αυτή η ενέργεια δεν έχει άμεση προβολή και
άμεσο πολιτικό όφελος. Είναι μεγαλύτερο το πολιτικό όφελος να φτιάξει έναν νέο
αθλητικό χώρο σε μία πόλη, από το να ενισχύσει 5 αθλητικούς συλλόγους στην
ίδια πόλη…

H δημιουργία νέων αθλητικών χώρων είναι απαραίτητη, αλλά με βάση τη γεωγραφική
κατανομή και τις αθλητικές ανάγκες της περιοχής και όχι τις ψήφους…

* H χώρα μας έχει θησαυρό, τα χιλιάδες σωματεία, τα οποία εάν γίνουν
σύγχρονοι χώροι άθλησης θα γίνει αθλητικό θαύμα στη χώρα μας.

* Εάν τα σωματεία τα έπαιρνε ένας ιδιώτης, με την υποχρέωση να
πληρώνεται μόνο εάν τα ενεργοποιήσει αθλητικά, τι θα έκανε; Θα τα εξόπλιζε
άριστα, θα αξιοποιούσε κάθε τετραγωνικό μέτρο του αγωνιστικού χώρου, των
κλειστών αιθουσών.

Το σωματείο θα άρχιζε να δημιουργεί, να δραστηριοποιείται, να επιτυγχάνει τους
αθλητικούς του στόχους.

Γιατί αυτό μπορεί να το κάνει ένας ιδιώτης και όχι το κράτος;

Ο Χρήστος Παπανικολάου είναι Ολυμπιονίκης, παγκόσμιος ρέκορντμαν στο
άλμα επί κοντώ.