Διαιρεμένη χώρα

ΟΠΟΙΑ και αν είναι η έκβαση από τα παζαρέματα για το νέο ιρακινό
Σύνταγμα, είναι σαφές ότι σημαντικά προβλήματα περιμένουν οποιαδήποτε
μελλοντική κυβέρνηση σε αυτή τη χώρα. Άλλο να συμφωνεί κανείς σε μερικές
θεωρητικές συνταγματικές ρυθμίσεις και άλλο να τις επιβάλλει σε μια χώρα τόσο
κατακερματισμένη και παραδομένη στη βία όπως το Ιράκ. Όσον αφορά τις
συνταγματικές ρυθμίσεις, δεν είναι προς το συμφέρον της πλειονότητας των
Ιρακινών η διάλυση του κράτους. Οποιαδήποτε απόπειρα απόσχισης από τους
Κούρδους, τους σιίτες ή τους σουνίτες – τις τρεις κύριες θρησκευτικές και
εθνοτικές συνιστώσες – πιθανότατα θα καταλήξει σε έναν ανοιχτό εμφύλιο πόλεμο.
Κάποια μορφή χαλαρής ομοσπονδίας στο Ιράκ είναι όχι μόνο αναπόφευκτη, αλλά και
επιθυμητή. H καχυποψία ανάμεσα στις θρησκευτικές και εθνοτικές συνιστώσες
είναι τόση, που χρειάζεται σημαντικός βαθμός περιφερειακής αυτονομίας.