Ξέσπασε ο «πόλεμος της σαμπάνιας»

Έξω από το μικρό χωριό Φοντέν-σιρ-E (πληθυσμός 100 κάτοικοι), που τα σπίτια
του στριμώχνονται γύρω από μια παλιά εκκλησία, νεαρά αμπέλια με σταφύλια για
σαμπάνια έχουν ξεφυτρώσει σε πλαγιές που μέχρι τώρα φύτρωναν μόνο οπωροφόρα.

«Πολύτιμο» ποτό η σαμπάνια. H ζήτησή της έχει αυξηθεί σημαντικά την τελευταία δεκαετία. Όμως, οι αμπελώνες δεν επαρκούν για να καλύψουν τη ζήτηση. Θα πρέπει λοιπόν να επεκταθεί η περιοχή της Καμπανίας;

H ηλιόλουστη γη, που απλώνεται σε έκταση 1.500 στρεμμάτων, πήρε την επίσημη
άδεια για σαμπάνια, αφού πρώτα έγινε η γεωλογική έρευνα που έδειξε ότι το
έδαφος είναι κατάλληλο. H πτώση των πωλήσεων σαμπάνιας στη δεκαετία του 1980
έχει ξεχαστεί. H ζήτηση έχει αυξηθεί σημαντικά την τελευταία δεκαετία –
σαμπάνια αξίας περίπου 3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ πωλήθηκε πέρυσι σε όλον τον
κόσμο, 54% περισσότερη από ό,τι το 1990. Βοήθησαν οι εορτασμοί για τη
χιλιετία. Αλλά έπαιξε ρόλο και η αποκατάσταση της σαμπάνιας ως ποτού πρώτης
επιλογής στην Αμερική, όπου ακόμη και αστέρια της χιπ χοπ, όπως ο Σον Κομπς,
την αναφέρουν στα τραγούδια τους (ο Κομπς προτιμά την Cristal).

H ειρωνεία είναι ότι αυτή η άνθηση της σαμπάνιας συμπίπτει με μια πτώση στη
ζήτηση κρασιών, όπως τα μπορντό και τα μποζολέ, μερικά από τα οποία
μετατρέπονται με απόσταξη σε αιθανόλη και πηγαίνουν για βιομηχανικό καύσιμο.

Βάσει νόμου του 1927, ο οποίος ισχύει ακόμη, μόνο το κρασί που προέρχεται από
αμπέλια που καλλιεργούνται σε μια συγκεκριμένη περιοχή έκτασης 350.000
στρεμμάτων μπορεί να χαρακτηρίζεται ως σαμπάνια. Όμως, επειδή μόνο 20.000
στρέμματα αυτής της περιοχής έχουν σήμερα αμπέλια, η αξία της έχει φτάσει στα
ύψη: ένα καλό αγροτεμάχιο 10 στρεμμάτων μπορεί να φτάνει ακόμη και το ένα
εκατομμύριο ευρώ.

Οι κατάλληλες συνθήκες

Όμως, το να βρίσκεται ένας αμπελώνας μέσα σε αυτή την περιοχή δεν είναι
αρκετό: η άδεια για την παραγωγή σαμπάνιας χορηγείται… με το σταγονόμετρο
από τη διεπαγγελματική επιτροπή οίνου σαμπάνιας, που αποτελείται από
καλλιεργητές και παραγωγούς. Οι ειδικοί υποβάλλουν σε σειρά από εξετάσεις τις
υποψήφιες περιοχές, μελετώντας τόσο το κλίμα όσο και τη γεωλογία. Οι πλαγιές
προτιμούνται όχι μόνο για την ηλιοφάνεια, αλλά και για τις υψηλές
ασβεστολιθικές συγκεντρώσεις στην επιφάνεια του εδάφους, κάτι που διασφαλίζει
ότι οι ρίζες των κλημάτων θα χωθούν βαθιά μέσα του. Λαμβάνεται υπόψη ακόμη και
η ηλικία των καλλιεργητών. Όσο νεώτεροι είναι τόσο πιθανότερο είναι να πάρουν
την επίσημη σφραγίδα.

«Αν κάνει κάποιος μια βόλτα στην περιοχή, θα καταλάβει πού βρίσκεται το
πρόβλημα», λέει στην εφημερίδα «Σάντεϊ Τάιμς» ο Φαμπιάν Ανρί, 39 ετών,
πρόεδρος του αμπελώνα των Αδελφών Σανουά, στη Ρεμ. «Φυτέψαμε αμπέλια σχεδόν
παντού και σε τέσσερα – πέντε χρόνια δεν θα υπάρχει άλλος ελεύθερος χώρος.
Αμφιβάλλω αν υπάρχουν άλλα κατάλληλα μέρη, ακόμη κι αν αποφασίσουμε να
επεκτείνουμε την περιοχή».

Το ζήτημα διχάζει τους 15.000 αμπελουργούς και παραγωγούς της επιτροπής, που
θα πρέπει να αποφασίσουν αν θα διευρύνουν την περιοχή στην οποία επιτρέπεται η
παραγωγή σαμπάνιας. «Θα πρέπει να αποφασίσουμε αν θα… πλημμυρίσουμε τον
κόσμο ή αν θα διαφυλάξουμε τον αποκλειστικό χαρακτήρα της σαμπάνιας», λέει
ένας παραγωγός. Την ίδια ώρα, το ένα μετά το άλλο χωριά σαν το Φοντέν-σιρ-E
φυτεύουν αμπέλια για σαμπάνια, με την ελπίδα ότι αργά ή γρήγορα θα αποσπάσουν
την επίσημη βούλα.