Διαστάσεις Tο γέλιο είναι ανατρεπτικό

Το ότι το γέλιο κάνει καλό στην υγεία είναι γνωστό και επιστημονικά
αποδεδειγμένο. Για ποιον ακριβώς λόγο όμως γελάμε; Και πόσο ειλικρινές, πόσο
άδολο είναι το γέλιο μας;

Γιοχάνες Βερμέερ: «Αξιωματικός με ένα γελαστό κορίτσι» (1657)

Ο εραστής της γυναίκας σας την παίρνει τηλέφωνο και της παρουσιάζει ένα σχέδιο
δολοφονίας σας. Εσείς με κάποιο τρόπο το μαθαίνετε και δεν βρίσκετε την ιδέα
καθόλου, μα καθόλου διασκεδαστική. Πώς εξηγείται τότε ότι οι σύνεδροι του 5ου
Διεθνούς Συνεδρίου για το Χιούμορ και το Γέλιο, που έγινε πρόσφατα στο
Τύμπινγκεν της Γερμανίας, έσκασαν στα γέλια όταν ο Αμερικανός καθηγητής Τζων
Μορίαλ διηγήθηκε μια ανάλογη προσωπική εμπειρία; Σύμφωνα με την εξήγηση που
έδωσε ο ίδιος, το γέλιο αποτελεί μια πειστική ένδειξη ότι ο κίνδυνος έχει
περάσει. H σύζυγος του καθηγητή έπεισε τον ερωτευμένο μαζί της νεαρό που της
τηλεφώνησε ότι δεν θα μπορούσε να πληρώσει μόνη της το στεγαστικό δάνειο που
έχουν πάρει. Έτσι, ο καθηγητής τη γλίτωσε και μπόρεσε να διηγηθεί με ιλαρά
χρώματα την ιστορία.

Μια άλλη θεωρία που έχουν αναπτύξει οι Αμερικανοί ερευνητές Βίκτορ Ράσκιν και
Σαλβατόρε Ατάρντο επισημαίνει ότι όλα τα ανέκδοτα και πολλές χιουμοριστικές
καταστάσεις βασίζονται σε μια δυσαρμονία που εισάγεται είτε από την αρχή είτε
στο τέλος. Για παράδειγμα, σημειώνει ο Εκόνομιστ, πολλοί θα έβρισκαν αστείο το
γεγονός και μόνο ότι ένα συνέδριο για το χιούμορ πραγματοποιείται στη
Γερμανία. Το γέλιο είναι μεταδοτικό, πράγμα που σημαίνει ότι ενισχύει τις
κοινωνικές σχέσεις: όταν μια ομάδα ανθρώπων γελά, το μήνυμα είναι: «χαλάρωσε,
είσαι μεταξύ φίλων». Το γέλιο αποτελεί όμως πολλές φορές και ένδειξη
ανωτερότητας. Γελάς, για να δείξεις ότι είσαι ανώτερος από τους γύρω σου. Οι
έρευνες έχουν δείξει ότι οι εργοδότες λένε περισσότερα ανέκδοτα από τους
υπαλλήλους τους. Οι άνδρες λένε περισσότερα αστεία όταν είναι παρούσες
γυναίκες και εκείνες έχουν την τάση να γελούν περισσότερο όταν είναι παρόντες
άνδρες.

Σύμφωνα με τον Άπλτρη Ρόντεν, από το Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν, το χιούμορ
και η θρησκεία είναι δύο διαφορετικοί και ίσως ανταγωνιστικοί μεταξύ τους
τρόποι να αντιμετωπίζει κάποιος τον θάνατο και τις αναποδιές της ζωής. Ίσως
αυτός να είναι ο λόγος που το 95% των κειμένων τα οποία αλίευσε ο δρ. Μορίαλ
από σημαντικούς χριστιανούς λογίους απορρίπτουν το χιούμορ, συνδέοντάς το με
το ψέμα και την τεμπελιά. Εκτός από θεραπευτικό, το γέλιο είναι λοιπόν και
ανατρεπτικό. Όχι όμως κατ’ ανάγκη και ενωτικό. Υπάρχουν πολλοί ανάμεσά μας που
υποφέρουν από έναν παθολογικό φόβο ότι οι άλλοι θα γελάσουν εις βάρος τους και
κατά συνέπεια αποφεύγουν τους δημόσιους χώρους. Το ποσοστό αυτό, ούτε λίγο
ούτε πολύ, υπολογίζεται σε 10%.

Το περίεργο είναι γιατί οι υπόλοιποι δεν γελούν συχνότερα και περισσότερο.
Ίσως το ερώτημα αυτό να απαντηθεί σε επόμενο συνέδριο.

LINK:

http://diastaseis.blogspot.com