Aνακύκλωση στον ουρανό…
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
Κάποιοι πάνε στο Ρίνο της Νεβάδας για να δοκιμάσουν την τύχη τους στο
καζίνο. Ή σε άλλες μορφές ψυχαγωγίας όπως τραγουδά ο Μπρους Σπρίνγκστιν στον
τελευταίο του δίσκο. Άλλοι πάλι για να παντρευτούν στα γρήγορα. Ή να βγάλουν
διαζύγιο ακόμα πιο γρήγορα. Το Ρίνο, βλέπετε, είναι η μικρογραφία του Λας
Βέγκας.
 |
|
Το νερό που χρειάζεται ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός κοστίζει 10 εκατομμύρια |
Υπάρχουν όμως και αυτοί που πηγαίνουν στη «μεγαλύτερη μικρή πόλη του κόσμου»
για να πιουν τα ούρα τους. Είναι οι επιστήμονες της NASA, που δοκιμάζουν την
τύχη τους – και την αντοχή των αισθήσεών τους – για να λύσουν… μονορούφι
έναν από τους σημαντικότερους πονοκεφάλους του Διαστήματος: Το πόσιμο νερό.
Σύστημα καθαρισμού. Δεν τα πίνουν βέβαια από την τουαλέτα. Πρώτα τα
περνούν από ένα σύστημα καθαρισμού τελευταίας τεχνολογίας, που επινόησε η
διαστημική υπηρεσία και δοκιμάζει διάφορες εφαρμογές του σε συνεργασία με
εταιρεία στο Ρίνο. Το σύστημα συλλέγει ιδρώτα από τους αστροναύτες, υγρασία
που παράγεται από την αναπνοή, νερό από την αποχέτευση και ούρα. Και τα
μετατρέπει όλα ως διά επιστημονικής μαγείας σε πόσιμο νερό υψηλής ποιότητας.
H NASA χρειάζεται απεγνωσμένα αυτήν την τεχνολογία. H μεταφορά νερού στο
Διάστημα είναι ένα από τα μεγαλύτερα έξοδα των αποστολών της υπηρεσίας. Και
ένα από τα πιο βαριά φορτία. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει ξοδέψει 50
εκατομμύρια ευρώ για να μεταφέρει νερό στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με το
διαστημικό λεωφορείο (συνολικά έξι τόνους). Εγκαθιστώντας το νέο σύστημα
ανάκτησης νερού στον σταθμό το φορτίο αυτό θα μειωθεί κατά τα δύο τρία,
απελευθερώνοντας χώρο στο λεωφορείο για τέσσερις ακόμα αστροναύτες.
Σώζει ζωές. Εκτός από το Διάστημα, η τεχνολογία μπορεί να σώσει
ανθρώπινες ζωές και στη Γη. H εταιρεία Water Security που εδρεύει στη Νεβάδα
τη δοκιμάζει σε ακραία περιβάλλοντα στον πλανήτη μας. Προσθέτοντας ένα ειδικό
φίλτρο σε αυτό που χρησιμοποιεί η NASA, έχει φτιάξει ένα σύστημα που μπορεί να
εξαλείψει κατά 99,9% όλους τους ιούς που μεταδίδονται μέσω του νερού, κάτι που
μπορεί να αποδειχθεί σωτήριο για τον Τρίτο Κόσμο αλλά και σε μεγάλες φυσικές
καταστροφές. Ο ΟΗΕ υπολογίζει ότι περισσότεροι από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι
δεν έχουν πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό και ότι 10 εκατομμύρια πεθαίνουν
κάθε χρόνο από μολυσμένο νερό και ανθυγιεινές συνθήκες.
Πώς λειτουργεί. Το σύστημα χωρίζεται σε έξι φάσεις. Το πρώτο φίλτρο
απομακρύνει ορατά στο μάτι σωματίδια, τρίχες, χνούδια και άλλα κατακάθια από
μολυσμένο νερό. Μετά, ένα φίλτρο άνθρακα αφαιρεί τα προϊόντα των οργανικών
αποβλήτων που περιέχονται στα ούρα (ουρία, ουρικό οξύ και κρεατίνη) καθώς και
ίχνη από φυτοφάρμακα που συχνά εισχωρούν στα αποθέματα νερού στο υπέδαφος.
Στη συνέχεια, το υγρό περνά μέσα από μία κυλινδρική θήκη που ανέπτυξε η Water
Security, η οποία περιέχει μικροσκοπικές μαύρες χάντρες ιωδιούχας ρητίνης. Οι
μικροοργανισμοί συγκρούονται με τις χάντρες, απελευθερώνοντας ιώδιο που
σκοτώνει τα μικρόβια. «Το ιώδιο βγαίνει σιγά σιγά στο νερό και δεν επηρεάζεται
από την αλλαγή θερμοκρασίας ή το pH», λέει στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού
«Wired» ο πρόεδρος της εταιρείας Κεν Κίρνι. «Είναι απόλυτα προβλέψιμο, αυτό
ακριβώς που θέλεις στο Διάστημα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στο πιο
βρώμικο και σιχαμερό νερό στον πλανήτη και να το κάνει καθαρό και ασφαλές».
Το νερό παραμένει λίγη ώρα σε ένα δοχείο για να μπορέσει το ιώδιο να
ολοκληρώσει την αποστολή του. Έπειτα, ένα φίλτρο από ρητίνη αφαιρεί το ιώδιο
μαζί με τα νιτρικά άλατα και τα βαρέα μέταλλα. Τέλος, το νερό περνά από ένα
φίλτρο το οποίο αφαιρεί ένα παράσιτο που μεταδίδεται μέσω του νερού. Το τελικό
αποτέλεσμα, λένε όσοι το δοκιμάζουν, όσο παράξενο κι αν ακούγεται, έχει
καλύτερη γεύση από το νερό της βρύσης.
Από τις αστροπάνες-εσώρουχα στα κατεψυγμένα απόβλητα
TA ΑΠΟΒΛΗΤΑ του ανθρώπινου οργανισμού έχουν «τρελάνει» τους επιστήμονες
της NASA από την αρχή της περιπέτειάς τους στο Διάστημα. H πρώτη υποτροχιακή
πτήση του Άλαν Σέφερντ ήταν προγραμματισμένη να διαρκέσει μόνο 15 λεπτά και
κανείς δεν προέβλεψε τη φυσική ανάγκη του αστροναύτη. Έλα όμως που ένα
ηλεκτρικό πρόβλημα καθυστέρησε την επιστροφή του κατά 86 λεπτά. H ουροδόχος
κύστη του Σέφερντ κόντευε να σκάσει και ο αστροναύτης αναγκάστηκε να πει για
πρώτη φορά «Χιούστον, έχουμε ένα πρόβλημα». Ύστερα από προσεκτική εξέταση της
κατάστασης, το κέντρο ελέγχου τού μετέδωσε την απάντηση-λύση: «Κάνε τα πάνω
σου». Αργότερα, οι αστροναύτες των Τζέμινι και Απόλλων κολλούσαν πλαστικές
σακούλες στα οπίσθιά τους. Τη συνέχεια δεν θέλετε να την ξέρετε. Οι πρώτοι
άνθρωποι που πάτησαν στη Σελήνη φορούσαν αστροπάνες-εσώρουχα με πολλά στρώματα
απορροφητικού υλικού. Ίσως γι’ αυτό να χοροπηδούσαν τόσο πολύ. Για το
διαστημικό λεωφορείο, η υπηρεσία σχεδίασε μία τουαλέτα αξίας 19 εκατομμυρίων
ευρώ που στερεοποιεί και καταψύχει τα απόβλητα ώστε να μεταφερθούν πίσω στη
Γη. Παλιότερα, βέβαια, έριχναν τα κατεψυγμένα περιττώματα στο Διάστημα και
αυτά έμπαιναν σε τροχιά. Το νέο σύστημα της NASA λύνει το πρόβλημα της
αποθήκευσης των αποβλήτων και ανακυκλώνει τα ούρα σε πόσιμο νερό για τους
αστροναύτες. Προς το παρόν, το δοκιμάζουν στους εργαζομένους στο Κέντρο
Διαστημικών Πτήσεων στην Αλαμπάμα.
Δοκιμάζοντας το σύστημα σε… βόθρο της Τζακάρτας
 |
|
Επιστήμονες της NASA δοκιμάζουν στο εργαστήριο τη νέα τεχνολογία που |
H ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ έχει ήδη αρχίσει να εφαρμόζεται σε περιοχές της Γης όπου
υπάρχει ανάγκη. Φέτος το καλοκαίρι ο φιλανθρωπικός οργανισμός Concern for Kids
μετέφερε ένα προσαρμοσμένο σύστημα καθαρισμού του νερού σε δεκάδες χωριά του
Βορείου Ιράκ. Μία ημέρα καθαρισμού μπορεί να παραγάγει αρκετό νερό για έναν
μήνα, για 5.000 κατοίκους, με ελάχιστο κόστος.
Το ίδιο μπορεί να συμβεί και σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών, όπως το
τσουνάμι στην Ινδονησία. Τα αποθέματα πόσιμου νερού μολύνθηκαν από θαλασσινό
αλάτι και τοξικές ουσίες. Το σύστημα δοκιμάστηκε σε βόθρο της Τζακάρτας,
μετατρέποντας το βρώμικο νερό σε πεντακάθαρο.
Επιμέλεια: Εύη Ελευθεριάδου, Στέφανος Κρίκκης
Google news
