ΔEΠA: Xρηματιστήριο και… βλέπουμε

Φαίνεται ότι η κυβέρνηση δεν επιθυμεί προς το παρόν ­ ή τουλάχιστον δεν
βιάζεται ­ να προχωρήσει σε ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ. Προτιμά τη λύση της
μετοχοποίησης (ύστερα από περίπου δύο χρόνια) για μια σειρά από λόγους ­ και
κυρίως για να μπορέσει να ελέγξει τις εξελίξεις που θα διαμορφωθούν εν όψει
της απελευθέρωσης της αγοράς φυσικού αερίου. Στελέχη του οικονομικού
επιτελείου εκτιμούν ότι η παρουσία στρατηγικού επενδυτή στη ΔΕΠΑ θα τους
δυσκόλευε πολύ στη διαμόρφωση των «κανόνων του παιχνιδιού» σε μια αγορά που
μόλις θα είχε απελευθερωθεί. Έτσι, για καλό και για κακό, και επειδή τα πρώτα
βήματα της απελευθέρωσης αυτής θα πραγματοποιηθούν υπό κυβερνητική κηδεμονία,
η ΔΕΠΑ, μοναδικός σήμερα και βασικός αύριο «παίκτης» στην αγορά φυσικού
αερίου, δεν ιδιωτικοποιείται άμεσα. Πρώτα θα μπει στο Χρηματιστήριο και
μετά… βλέπουμε. Εκτός κι αν μέχρι τη μετοχοποίηση αλλάξουν οι κυβερνητικοί
προσανατολισμοί.

Έρχονται… Μπωφόρ στις ακτοπλοϊκές γραμμές του Αιγαίου

Οι ακτοπλόοι «απειλούν» ότι στο εξής κάθε πλοίο που θα αποσύρεται λόγω παλαιότητας, δεν θα αντικαθίσταται

Σε τεντωμένο σχοινί βρίσκονται οι σχέσεις των ακτοπλοϊκών εταιρειών με τον
υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας, ο οποίος αρνείται πεισματικά να ενδώσει στις
πιέσεις που δέχεται από αυτές για «εδώ και τώρα» πλήρη απελευθέρωση της αγοράς
ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών. Το πείσμα αυτό του κ. Μαν. Κεφαλογιάννη δεν έχει,
βέβαια, να κάνει με την κρητική ιδιοσυγκρασία του, αλλά με τον φόβο του ότι η
απελευθέρωση θα συνοδευτεί από απολύσεις και νέες αυξήσεις στα ναύλα. Οι
ακτοπλόοι, από την πλευρά τους, απειλούν με επενδυτική αποχή, πράγμα που
σημαίνει ότι στο εξής κάθε πλοίο που θα αποσύρεται λόγω παλαιότητας, δεν θα
αντικαθίσταται με καινούργιο. Φαίνεται πως έρχονται πολλά… Μπωφόρ στις
ακτοπλοϊκές γραμμές του Αιγαίου.

Απρόθυμοι οι… σωτήρες

Το ότι τρεις-τέσσερις κατασκευαστικές εταιρείες ψάχνουν εναγωνίως για
στρατηγικό επενδυτή, είναι – λίγο ώς πολύ – γνωστό. Το πρόβλημα, όμως, γι’
αυτές είναι ότι δεν υπάρχουν πρόθυμοι αγοραστές. Όσοι από τους ελληνικούς
κατασκευαστικούς ομίλους θα μπορούσαν να παίξουν τον ρόλο του… σωτήρα,
προτιμούν να αξιοποιήσουν διαφορετικά τα κεφάλαια που μπορούν να διαθέσουν,
επενδύοντάς τα, για παράδειγμα, στην αγορά αξιοποίησης ακινήτων ή για την
εξαγορά εξειδικευμένων εταιρειών. Κάτι τέτοιο έκανε

πρόσφατα ο όμιλος της Ελληνικής Τεχνοδομικής, ο οποίος απέκτησε εργοστάσιο
διαχείρισης αστικών αποβλήτων στη Γερμανία.

Τι θα γίνει με την προίκα;

H απόφαση συγχώνευσης της Εθνικής Ακινήτων με την Εθνική Τράπεζα, που
προβλέπει την απορρόφηση της πρώτης από τη δεύτερη, προκαλεί ποικίλα
ερωτηματικά για τα σχέδια που αφορούν στην αξιοποίηση της μεγάλης ακίνητης
περιουσίας της απορροφούμενης εταιρείας. Από τα ακίνητα της Εθνικής Ακινήτων,
τα πλέον εύκολα να πωληθούν είναι οι αποθήκες και οι υπαίθριοι χώροι που
διαθέτει στη Μαγούλα και στη Σίνδο. Μάλιστα, για τα ακίνητα αυτά ακούγεται ότι
υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον από εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην αγορά των
logistics. Ανάλογο ενδιαφέρον για πώληση υπάρχει και από την πλευρά της
Εθνικής. Το πρόβλημα φαίνεται να είναι το τίμημα.

Ο μυστηριώδης επενδυτής

Κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες δίνει τη μάχη της επιβίωσης η αλυσίδα
Ράδιο Κορασίδης, καθώς χάνει, τη μία μετά την άλλη, τις επώνυμες φίρμες
«λευκών» και «μαύρων» ηλεκτρικών συσκευών που διακινούσε. Παρ’ όλα αυτά, οι
πιστώτριες τράπεζες δεν έχουν πει ακόμη την τελευταία κουβέντα και ψάχνουν για
τον κατάλληλο στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος αυτή τη φορά – λένε οι πληροφορίες
– έχει εντοπιστεί στην ελληνική αγορά, είναι μια από τις εισηγμένες στο
Χρηματιστήριο αλυσίδες και δραστηριοποιείται στον ίδιο με τη Ράδιο Κορασίδης
κλάδο. Το ενδιαφέρον στην υπόθεση αυτή είναι ότι το μέγεθος του φερόμενου ως
πιθανού στρατηγικού επενδυτή ήταν, μέχρι πριν από λίγο καιρό, πολύ μικρότερο
από εκείνο της Ράδιο Κορασίδης. Όμως, όπως και στη ζωή, έτσι και στην
οικονομία «ουκ εν τω πολλώ το ευ».