Διαστάσεις H γραμμή Xετζάζ πεθαίνει σιγά σιγά

Στις αρχές του περασμένου αιώνα, η μεγαλύτερη απειλή για τη σιδηροδρομική
γραμμή Χετζάζ ήταν ο Βρετανός T. E. Λόρενς και οι επαναστάτες του με τις
καμήλες τους. Έκαναν τότε δολιοφθορές των σιδηροδρομικών γραμμών σε ερημικά
σημεία, με στόχο να πλήξουν τα κατάφορτα με Τούρκους στρατιώτες βαγόνια.

Ο αργός θάνατος του τρένου της ερήμου

Σήμερα, λόγω της έλλειψης επιβατών και της βελτίωσης των αυτοκινητοδρόμων η
σιδηροδρομική γραμμή Χετζάζ κινδυνεύει να εγκαταλειφθεί. Έτσι, ξεφτίζει η
ιστορία ενός τρένου που είχε εξάψει τη φαντασία λόγω των πολεμικών
επιχειρήσεων του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στην περιοχή, και που αργότερα είχε
περιγραφεί στην πολύ επιτυχημένη κινηματογραφική παραγωγή «Λόρενς της
Αραβίας».

Πρόσφατα, ένα πρωινό, μόνο τέσσερις επιβάτες επιβιβάστηκαν για το ταξίδι Αμμάν
– Δαμασκός· διαδρομή που διασχίζει την αχανή έρημο της Ιορδανίας και τις
πλούσιες πεδιάδες της Συρίας. Τη μήκους 175 χιλιομέτρων σιδηροδρομική γραμμή
του, το τρένο της Χετζάζ τη διανύει σε χρονικό διάστημα 7-10 ωρών, ανάλογα τις
καθυστερήσεις, που μοιάζουν ατέλειωτες στους τοπικούς σταθμούς. Αλλά και τις
αναγκαστικές στάσεις στα μισά της διαδρομής, για να βγάλουν οι μηχανοδηγοί τις
κατσίκες από τις γραμμές. Την ίδια απόσταση με αυτοκίνητο την καλύπτεις σε
δυόμισι ώρες.

H σιδηροδρομική γραμμή Χετζάζ κατασκευάστηκε με διαταγή του Οθωμανού
σουλτάνου, τη χρυσή εποχή των σιδηροδρόμων, μόλις ανέτελλε το 1900 και είχε
μήκος 1.300 χιλιομέτρων – από τη Δαμασκό στη Μεδίνα. Σκοπός ήταν να μεταφέρει
προσκυνητές στους ιερούς τόπους του Ισλάμ, αλλά και τουρκικά στρατεύματα στις
επαναστατημένες εναντίον του σουλτάνου, αραβικές περιοχές.

Τα σημερινά βαγόνια είχαν γνωρίσει πολύ καλύτερες εποχές… Τα περισσότερα
τζάμια είναι σπασμένα, τα καθίσματα λερωμένα και κακοσυντηρημένα, ενώ σμήνη
από μύγες επιτίθενται στους τολμηρούς επιβάτες. Για τουαλέτα, υπάρχει μια
τρύπα, στο πάτωμα του τελευταίου βαγονιού.

H διαδρομή, με ταχύτητα που δεν ξεπερνά τα 40 χιλιόμετρα την ώρα, προσφέρει
εικόνες από ειδυλλιακές σκηνές στην έρημο. Όπως βεδουίνους να βόσκουν τα
κοπάδια και τα παιδιά που τρέχουν παράλληλα με το τρένο, βγαίνοντας από σκηνές
που είναι στημένες και από δύο πλευρές των γραμμών για να χαιρετήσουν τους
λιγοστούς επιβάτες.

Στις εποχές της δόξας του, το τρένο της γραμμής Χετζάζ μετέφερε χιλιάδες
προσκυνητές. Τώρα πια, το χρησιμοποιούν μόνο για τοπικές διαδρομές οι ντόπιοι
και μερικοί ξένοι ρομαντικοί που τους έχουν πείσει ταξιδιωτικοί πράκτορες.
Κατά μήκος της διαδρομής συναντά ο επιβάτης σκουριασμένες γερμανικής και
βελγικής κατασκευής εγκαταλειμμένες ατμομηχανές, ενώ υπάρχουν ακόμα οι πύργοι
ανεφοδιασμού νερού στους οθωμανικής κατασκευής σταθμούς, όπου οι σταθμάρχες
χτυπούν ένα καμπανάκι που ανακοινώνει την αναχώρηση του τρένου.

H κατασκευή της γραμμής Χετζάζ, ήταν ένα φιλόδοξο μηχανικό έργο, για την
κατασκευή του οποίου εργάστηκαν περισσότεροι από 6.000 Τούρκοι στρατιώτες.
Είχαν να αντιμετωπίσουν εκτός από τις εξεγερμένες φυλές, επιδημία χολέρας και
τους ανεμοστρόβιλους. H σιδηροδρομική γραμμή λειτούργησε το 1908 καλύπτοντας
τη διαδρομή Δαμασκός – Μεδίνα σε τρείς ημέρες κι εκτοπίζοντας έτσι τα
καραβάνια με τις καμήλες που ώς τότε διήνυαν την ίδια διαδρομή σε δύο μήνες.

LINK:

http://diastaseis.blogspot.com