Πρόσωπα H μεγάλη απόδραση

Ο Μίστερ Μπλου των «Reservoir Dogs» του Ταραντίνο, ο σεναριογράφος του
«Τρένου της μεγάλης φυγής» του Κοντσαλόφσκι, πρώην κατάδικος και φίλος του
Ουίλλιαμ Στάυρον και του Τζέημς Ελλρόυ, έφυγε σε ηλικία 72 ετών.

Εντ Μπάνκερ. Πέρασε 20 χρόνια από τη ζωή του στα χειρότερα μπουντρούμια της Αμερικής

Ο Εντ Μπάνκερ πέθανε στις 19 Ιουλίου στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνιας.
Διαβητικός, υπέκυψε σε μετεγχειρητικές επιπλοκές, έπειτα από μια επέμβαση για
να βελτιωθεί η κυκλοφορία του αίματος στα πόδια του. Τέσσερα χρόνια νωρίτερα
είχε εκδώσει την αυτοβιογραφία του με τίτλο «H εκπαίδευση ενός ανθρώπου του
υποκόσμου». Την έγραψε επειδή αισθανόταν πως δεν θα είχε τον χρόνο να αφηγηθεί
τη ζωή του στον Μπρένταν, τον επτάχρονο γιο του. Υπήρχαν βέβαια τα
μυθιστορήματά του, προϊόντα μιας ζωής γεμάτης οργής («H κοιλιά του κτήνους»,
«Animal factory»…), ήθελε όμως να προχωρήσει περισσότερο στις
εκμυστηρεύσεις. «Περίμενα πολλά χρόνια για να μπορέσω να του προσφέρω καλύτερα
χαρτιά απ’ αυτά που είχα εγώ όταν ξεκίνησα», έγραψε στην αρχή της
αυτοβιογραφίας του για τον Μπρένταν. «Είμαι σίγουρος ότι θα παίξει τα χαρτιά
του καλύτερα απ’ ό,τι έπαιξα εγώ τα δικά μου».

Ο Μπάνκερ γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1933 στο Χόλλυγουντ. Όταν ήταν τεσσάρων
χρόνων, οι γονείς του χώρισαν κι εκείνος βρέθηκε σε οικοτροφείο. «Από πολύ
νωρίς βρέθηκα να πολεμώ με τον κόσμο. Μου έλεγαν να κάνω αυτό, έκανα το άλλο.
Όσο περισσότερο προσπαθούσαν να με γονατίσουν, τόσο πιο βίαια εξεγειρόμουν».
Έμαθε να επιβιώνει με απάτες και κλοπές. Ήταν δέκα χρόνων όταν η μητέρα του
δήλωσε πως δεν τον ανέχεται πια και εξαφανίσθηκε από τη ζωή του. Από εκεί
ξεκίνησε και η κάθοδός του στην κόλαση. Ληστεία τραπέζης, λαθρεμπόριο
ναρκωτικών, εκβιασμός, ένοπλη επίθεση, πλαστογραφίες: στα 15 του βρέθηκε στη
φυλακή του Σαν Κουέντιν. Συνολικά πέρασε φυλακισμένος σχεδόν 20 χρόνια από τη
ζωή του.

Στη φυλακή άρχισε να διαβάζει. Χέμινγουεϋ, Φιτζέραλντ, Φώκνερ, Θίοντορ
Ντράιζερ, Τζακ Λόντον, αλλά και Ντοστογιέφσκι, Ζαν Ζενέ, Τσέστερ Χάιμς. H
καμπή στη ζωή του ήρθε το 1973 όταν, όντας στη φυλακή, εξέδωσε το «No Beast so
Fierce», ένα μυθιστόρημα με θέμα την άρνηση της κοινωνίας να επανεντάξει στους
κόλπους της έναν κατάδικο που αποφυλακίζεται λόγω καλής συμπεριφοράς. «H
επιλογή ήταν απλή», έγραψε αργότερα. «Ή θα προσπαθούσα να γίνω συγγραφέας ή θα
επέλεγα να παραμείνω εγκληματίας». Όταν αποφυλακίστηκε και ο ίδιος λόγω καλής
συμπεριφοράς, το 1975, ζούσε πια από την πένα του, αλλά και ως ηθοποιός
(Reservoir Dogs, The Running Man, Tango and Cash…). Όπως έγραψε γι’ αυτόν ο
Ουίλλιαμ Στάυρον, «η έξοδός του από τα μπουντρούμια, όχι ως κτήνους, αλλά ως
υποδειγματικού καλλιτέχνη με πρωτότυπη φωνή, είναι ενδεικτική της ακατάβλητης
βούλησής του και μια πολύ γλυκιά νίκη επί της κοινωνίας και της περιφρόνησής
της προς τους παρίες».