ΣE ΠPΩTO ENIKO Tο Eντερπράιζ δέχεται επίθεση

Εκείνη την ώρα σταματούσαν όλα. Τα πάντα. Ακόμη και το παιχνίδι. Για να πω την
αλήθεια, φεύγαμε και από το σχολείο νωρίτερα. Δήθεν ότι κάπου είχαμε να πάμε.
Κατά κάποιο τρόπο, αλήθεια ήταν αυτό. Θα πηγαίναμε εκεί που άνθρωπος δεν είχε
πατήσει το πόδι του, που το διαστημόπλοιο Εντερπράιζ θα συναντούσε άλλους
κόσμους και εξωγήινους πολιτισμούς. Πράγμα που έκανε τους γονείς ιδιαίτερα
χαρούμενους μια και τα παιδιά θα κάθονταν για λίγο ήσυχα μπροστά στην
τηλεόραση (τότε ο κόσμος έβλεπε λίγο τηλεόραση).

H μουσική του Star Trek ακόμη και σήμερα με κάνει να γυρίζω το κεφάλι. Πώς
κάποιοι συγκινούνται με τη μυρωδιά από το γιασεμί στα θερινά τα σινεμά; Κάπως
έτσι. Όλοι οι «τρέκις» το παθαίνουν, νομίζω. Πιάναμε θέση μπροστά στη συσκευή
και το διαστημόπλοιο έβγαινε στην οθόνη μέσα από αστέρια και νεφελώματα και
πίσω από γράμματα πλαγιαστά – τύπου 60’ς, που είναι πολύ της μόδας σήμερα στο
ντιζάιν – ενώ ακούγαμε τη φωνή του κυβερνήτη, κάπτεν Τζέιμς Τιμπέριους Κερκ
(Γουίλιαμ Σάτνερ, που έχει τελευταία ένα πολύ καλό CD και βραβεία για τη σειρά
Boston Legal), καθώς ξεφύλλιζε το γαλαξιακό του ημερολόγιο.

H μεγαλύτερη χαρά. Γιατί αμέσως μετά θα άρχιζε η περιπέτεια. H πρώτη ομάδα από
το πλήρωμα που έβγαινε για εξερεύνηση στον εχθρικό πλανήτη ήταν οι αναλώσιμοι
(έτσι τους είπαμε μετά). Θα έπεφταν θύματα των κακών, της απερισκεψίας τους ή
μιας παρεξήγησης. Και στις τρεις περιπτώσεις θα χρειαζόταν να επέμβει ο κάπτεν
Κερκ και η ακλόνητη λογική του μίστερ Σποκ για να επέλθει η ισορροπία, να μην
απειληθεί ο γήινος πολιτισμός, να περάσουμε στο επόμενο επεισόδιο. H γέφυρα
του Έντερπράιζ… ήταν γήπεδο μετά το ντέρμπι, ο κάπτεν χτυπημένος αλλά σώος,
οι καλοί νικητές, οι εξωγήινοι φίλοι μαζί τους – και ένας ευτυχισμένος Σκοτ (ο
αρχιμηχανικός) έτοιμος να τους διακτινίσει πίσω στο σκάφος. Τόσα χρόνια τώρα
μετά – ο Σκοτ «διακτινίστηκε» πριν από λίγες μέρες για πάντα – θλίψη στους
«τρέκις» -, δεν μάθαμε τελικά πώς γινόταν αυτό… Γυρίζαμε λοιπόν πάλι στο
παιχνίδι, σαν Κερκ και Σποκ… και καμιά φορά νομίζω πως είμαστε στη γέφυρα
ακόμη και το Εντερπράιζ δέχεται επίθεση.