H πρόκληση του αεροδρομίου των Σπάτων

META TON ΟΠΑΠ το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης θέτει ψηλά στις
προτεραιότητές του την πώληση μεριδίου της εταιρείας του Αερολιμένος Αθηνών.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο υπουργός Οικονομίας, αναζητώντας τις χρυσοφόρες
«αγελάδες» του κράτους, επιλέγει το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» ως μια
από τις πλέον ελκυστικές στους ξένους επενδυτές υπό κρατικό έλεγχο επιχείρηση
και ήδη έχει ενεργοποιήσει τις διαδικασίες για την εισαγωγή του στο
Χρηματιστήριο Αθηνών, με σκοπό τη διάθεση μεριδίου της τάξεως του 20%. Ήδη,
σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, βρίσκεται σε διαβούλευση με τους Γερμανούς
εταίρους της Χόκτιφ, προκειμένου να συμφωνηθούν οι όροι εισαγωγής στη
Σοφοκλέους.

H περίπτωση του αεροδρομίου είναι ξεχωριστή, καθώς θεωρείται από τα φιλέτα της
κρατικής περιουσίας. Μοντέρνο, τεχνολογικά προηγμένο, αναγνωρισμένο για την
ασφάλεια και την ποιότητα των υπηρεσιών του, καταλαμβάνει στα πέντε χρόνια
λειτουργίας του μια από τις πρώτες θέσεις στην κατάταξη των διεθνών
αεροδρομίων.

Οι οικονομικές επιδόσεις του

Και επιπλέον οι οικονομικές επιδόσεις του ξεπερνούν κατά πολύ τις αρχικές
προβλέψεις του επενδυτικού σχεδίου. H κερδοφορία του αυξάνει συνεχώς, ο
αριθμός των εξυπηρετούμενων επιβατών και αεροσκαφών κινείται σταθερά ανοδικά
και η επέκταση των εμπορικών και άλλων χρήσεων είναι διαρκής, παρ’ ότι μετά τα
διεθνή τρομοκρατικά συμβάντα οι αερομεταφορές δεν περνούν τις καλύτερες μέρες
τους.

Με άλλα λόγια, πρόκειται για επιχείρηση ξεχωριστή, από την οποία λογικώς θα
πρέπει ν’ αναμένει πολλά ο υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης. Κρίσιμη
κατόπιν αυτών θα είναι η αποτίμηση της εταιρείας του αεροδρομίου. Οι πρώτες
πληροφορίες μιλούν για αποτίμηση της τάξεως των 2,5 δισ. ευρώ, η οποία ίσα ίσα
καλύπτει το κόστος κατασκευής του. Τυχόν υιοθέτησή της θα ισοδυναμεί με
σκάνδαλο πρώτου μεγέθους.

Αποτίμηση με πραγματικούς όρους

Οι γνωρίζοντες χαρακτηρίζουν άκρως προβληματικά όσα λέγονται περί «βαριάς
επένδυσης». Μια ορθή, με πραγματικούς όρους αποτίμηση θα έπρεπε να λαμβάνει
υπ’ όψιν το κόστος κατασκευής, τη δυναμική τζίρου και κερδοφορίας του
αεροδρομίου, την ανάπτυξη των χρήσεών του, εμπορικών και άλλων, το γεγονός ότι
βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο ωρίμανσης και ότι έχει κέρδη και αναπτύσσεται ακόμη
και στις παρούσες δυσμενείς για τις αερομεταφορές συνθήκες.

Επίσης η αποτίμηση δεν μπορεί να αγνοήσει τη διαφορετική σχέση των δύο
εταίρων. Οι μετοχές της Χόκτιφ είναι ορισμένης διάρκειας, λήγουν σε 25 χρόνια
από τώρα, ενώ εκείνες του Δημοσίου είναι αορίστου χρόνου και με προοπτικές
απόκτησης του 100% της εταιρείας με την εξάντληση της σύμβασης των Γερμανών.

H κυβέρνηση οφείλει να λάβει υπ’ όψιν τους παραπάνω παράγοντες. Να ξεπεράσει
όσα υποτιμητικά μεταδίδουν οι έχοντες λόγους και συμφέρον και αντιθέτως να
κάμει καθετί ώστε να αναδειχθεί η πραγματική αξία του αεροδρομίου.

Είναι τούτη μια άσκηση διαφάνειας και εντιμότητας για τη νεοδημοκρατική
εξουσία, που έχει δώσει τόσους και τόσους όρκους τιμής στις προαναφερθείσες
αξίες. Και μαζί μια πρόκληση. H αποτίμηση του αεροδρομίου, αν είναι πραγματική
και συμβατή με τις αρχές αξιολόγησης τέτοιων παγίων επενδύσεων, θα μπορούσε να
αποτελέσει μοντέλο για την ανάδειξη συνολικά της περιουσίας του κράτους. Θα
κατεδείκνυε κάτι τέτοιο, αν γινόταν κατά τρόπο ορθό και πραγματικό, το μέγεθος
της επένδυσης των περασμένων ετών και τις δυνατότητες μείωσης του δημοσίου
χρέους και αντιμετώπισης του δημοσιονομικού προβλήματος.