Πρόσωπα Ο άνθρωπος με το αιώνιο χαμόγελο

Ένα δάσος από «άλογα του ανέμου», όπως ονομάζουν οι Θιβετανοί τις σημαίες
της προσευχής τους, καλύπτει σήμερα τις πλαγιές των Ιμαλαΐων στην Νταραμσάλα.

Δαλάι Λάμα. Ενσαρκώνει τις ελπίδες πέντε εκατομμυρίων Θιβετανών

H εξόριστη κυβέρνηση του Θιβέτ γιορτάζει σήμερα στην ινδική αυτή πόλη τα 70ά
γενέθλια του Δαλάι Λάμα, με την ελπίδα ότι μια μέρα θα επιστρέψει στη Λάσα,
την πρωτεύουσα της κατεχόμενης από τους Κινέζους χώρας. Χθες πάντως η Κίνα δεν
έδειξε καμιά προθυμία για συμβιβασμό. Ο Δαλάι Λάμα «πρέπει να αναγνωρίσει
σαφώς και δημόσια ότι το Θιβέτ είναι αναπόσπαστο μέρος της Κίνας και ότι η
Ταϊβάν είναι επίσης αναπόσπαστο μέρος της Κίνας. Μόνον υπ’ αυτές τις
προϋποθέσεις μπορεί η κεντρική κυβέρνηση να συζητήσει το μέλλον του», δήλωσε ο
εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών.

Φίλος των μεγάλων και των πιο ταπεινών του κόσμου, ο Δαλάι Λάμα, βραβευμένος
το 1989 με το Νόμπελ Ειρήνης, ενσαρκώνει τις ελπίδες των πέντε εκατομμυρίων
Θιβετανών που ζουν εξόριστοι ή υπό κατοχή στην πατρίδα τους. Πνευματικός
ηγέτης των Θιβετανών βουδιστών, συγγραφέας μιας σαρανταριάς βιβλίων, είναι ο
άνθρωπος με το αιώνιο χαμόγελο. Πάει καιρός που δεν διεκδικεί πλέον την
ανεξαρτησία του Θιβέτ, ζητάει μόνον από το Πεκίνο να χορηγήσει στη χώρα του
μια περιορισμένη αυτονομία. Από το 2002 έχουν πραγματοποιηθεί τέσσερις
συναντήσεις μεταξύ Κινέζων και Θιβετανών διπλωματών, αλλά πολλοί παρατηρητές
αμφιβάλλουν ότι το Πεκίνο προτίθεται να χαλαρώσει την καταστολή στο Θιβέτ,
όπου κλείνει μοναστήρια, σκοτώνει μοναχούς και αλλάζει τη δημογραφία
στέλνοντας μαζικά Κινέζους μετανάστες. H διαδικασία της διαπραγμάτευσης
διχάζει τους Θιβετανούς. Στη μια πλευρά βρίσκονται οι μετριοπαθείς της
εξόριστης κυβέρνησης, που επιδιώκουν την προσέγγιση με το Πεκίνο, και στην
άλλη οι ριζοσπαστικοί, που αντιτίθενται σε οποιαδήποτε λύση πλην της
ανεξαρτησίας.

Ο Τενζίν Γκυάτσο, όπως είναι το κατά κόσμον όνομά του, γεννήθηκε στις 6
Ιουλίου 1935 στο χωριό Τακσάρ του Βορειοανατολικού Θιβέτ. Σε ηλικία 4 ετών,
στις 22 Φεβρουαρίου 1940, αναγνωρίστηκε ως η 14η ενσάρκωση του Δαλάι Λάμα και
οδηγήθηκε στο ανάκτορο Ποτάλα της Λάσα για να εκπαιδευτεί στα καθήκοντα του
ανώτατου ηγέτη του θιβετανικού βουδισμού. H μαθητεία του διακόπηκε βίαια στα
15 του, όταν ενθρονίστηκε εσπευσμένα μετά την εισβολή των κινεζικών
στρατευμάτων στο Θιβέτ. Επί εννέα χρόνια κράτησε τον λαό του μακριά από τη
βία, αλλά το 1959 ξέσπασε μια αντικινεζική εξέγερση που πνίγηκε στο αίμα από
το Πεκίνο. Μεταμφιεσμένος σε στρατιώτη και συνοδευόμενος από 37 οπαδούς του, ο
Δαλάι Λάμα διέσχισε τότε πεζή τα Ιμαλάια και έπειτα από 13 ημέρες, στις 30
Μαρτίου 1959, έφτασε στην Ινδία, όπου ο πρωθυπουργός Τζαουαχαρλάλ Νεχρού τού
προσέφερε ως έδρα την Νταραμσάλα. Λέγεται πως, όταν πληροφορήθηκε τη φυγή του,
ο Μάο δήλωσε: «Σ’ αυτή την περίπτωση, χάσαμε τη μάχη».