Ένας στους 3 Έλληνες επιστράτευσε το… «γρηγορόσημο»

«Χωρίς το “γρηγορόσημο” ακόμη θα περίμενα τον έλεγχο της Πολεοδομίας.
Πλήρωσα 250 ευρώ και οι υπάλληλοι εμφανίστηκαν ως διά μαγείας την επόμενη
ημέρα, όταν με τις νόμιμες ενέργειες τους περίμενα 4 μήνες και φυσικά δεν
εμφανίζονταν».

Ο συγκεκριμένος πολίτης κατήγγειλε ότι κατέβαλε «γρηγορόσημο» στους υπαλλήλους
της Πολεοδομίας της περιοχής του στους Ελεγκτές της Δημόσιας Διοίκησης. Αυτό
που είχε ζητήσει ήταν να ελεγχθεί η νομιμότητα της οικοδομής που είχε
ανεγερθεί δίπλα σε οικόπεδο ιδιοκτησίας του. Πρόκειται για μία από τις δεκάδες
ανάλογες περιπτώσεις που περιλαμβάνει η τελευταία έκθεση των Ελεγκτών Δημόσιας
Διοίκησης.

Ένας στους τρεις Έλληνες έχει υποχρεωθεί άμεσα ή έμμεσα να καταβάλει
«γρηγορόσημο», όπως αποδεικνύει σχετική έρευνα της VPRC. Το «γρηγορόσημο»
είναι καθεστώς στη ζωή του Έλληνα και δεν είναι παρά το ποσό που καταβάλλει ο
πολίτης προκειμένου να επιταχυνθεί η εξυπηρέτησή του στις δημόσιες υπηρεσίες.
Ξεκινά από 150 ευρώ και, κατά περίπτωση, μπορεί να ξεπεράσει τα 2.000 ευρώ,
αλλά εξασφαλίζει επίσπευση διαδικασιών και γλιτώνει τον «πληρωτή» από αναμονή
μηνών.

Στην κορυφή. «Το “γρηγορόσημο” αποτελεί πλέον αναπόσπαστο μέρος της
δημόσιας διοίκησης, κατατάσσοντας τη χώρα μας στην κορυφή της σχετικής
“μαύρης” λίστας», μας ανέφερε ο κ. Άρις Συγγρός, διευθυντής του ελληνικού
τμήματος της μη κυβερνητικής οργάνωσης για την καταπολέμηση της διαφθοράς (με
παραρτήματα σε 90 χώρες) «Διεθνής Διαφάνεια». Όπως λέει, ο άτυπος
τιμοκατάλογος για τις «διευκολύνσεις» που παρέχουν οι δημόσιες υπηρεσίες είναι
καθεστώς. Ελάχιστοι, ωστόσο, είναι οι πολίτες που επιλέγουν να καταγγείλουν
εγγράφως την παρανομία, όπως σχολιάζουν στελέχη του Συνήγορου του Πολίτη, που
σε καθημερινή βάση δέχονται βροχή προφορικών καταγγελιών, αλλά ελάχιστες
γραπτές. «Ο πολίτης ίσως φοβάται ότι μια τέτοια ενέργεια του επιφυλάσσει ένα
δύσκολο μέλλον στις συναλλαγές του με το Δημόσιο. Εκεί που πέφτει πέπλο σιωπής
είναι σε περιπτώσεις όπου εμπλέκεται και η Αστυνομία», σχολιάζει ο κ. Συγγρός.

Πρωταθλητές στο «γρηγορόσημο» αναδεικνύονται τα νοσοκομεία και ακολουθούν
Εφορίες και Πολεοδομίες, δήμοι, τράπεζες, ΚΤΕΟ, αλλά και τα δικαστήρια, η ΔΕΗ.
H ταρίφα ποικίλλει ανάλογα με το αίτημα. Μια εξυπηρέτηση στην Εφορία κατά
μέσον όρο κοστίζει 1.160 ευρώ, η γρήγορη έγκριση ενός δανείου μπορεί να
κοστίσει μέχρι 2.180 ευρώ, ενώ η ταρίφα για απόκτηση διπλώματος οδήγησης
φαίνεται πως έχει κατοχυρωθεί πανελλαδικά στα 300 ευρώ. Ο μέσος όρος του
«γρηγορόσημου» που πληρώνουν οι πολίτες είναι 1.330 ευρώ!

Όλοι το ξέρουν… H ετήσια έκθεση των Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης απλά
επιβεβαιώνει αυτό που «όλοι γνωρίζουν, αλλά κανείς δεν παραδέχεται». Οι
περιπτώσεις που καταγράφονται απλά αλλάζουν κάθε χρόνο πρωταγωνιστές. H
μεθοδολογία και τα ποσά παραμένουν σταθερά. Όπως, για παράδειγμα, στην
Πολεοδομία του Δήμου Κερατσινίου, στην οποία οι επιθεωρητές ελεγκτές
διαπίστωσαν πως ιδιώτες μελετητές μηχανικοί που υπέγραφαν τις οικοδομικές
άδειες ήταν ταυτόχρονα και υπάλληλοι στην Πολεοδομία. Χρησιμοποιώντας τη
«διπλή» ιδιότητά τους ολοκλήρωναν τις διαδικασίες που αφορούσαν πελάτες τους
μέσα σε μία εβδομάδα, όταν για τους υπόλοιπους απαιτούνταν αναμονή 3 έως 7
μηνών. Με την ίδια λογική δούλευε και Πολεοδομία κυκλαδίτικου νησιού, που με
αντίτιμο 300 ευρώ «βοήθησε» ιδιοκτήτη κατοικίας να λάβει την έγκριση προσθήκης
μέσα σε 3 ημέρες αντί των προβλεπομένων (για όσους δεν πληρώνουν) 3 μηνών.

ΚΤΕΟ

H ταρίφα ανεβαίνει όσο πιο παλιό είναι το αυτοκίνητο

Ταλαιπωρία, αναξιοπιστία και «λαδώματα» είναι τα στοιχεία που κυριαρχούν και
στον χώρο του τεχνικού ελέγχου των οχημάτων. Στα δημόσια ΚΤΕΟ που λειτουργούν
αυτήν τη στιγμή σε όλη την Ελλάδα, προσέρχεται για ελέγχους μόνο το 40% των
οχημάτων που καλείται βάσει προγράμματος!

Έξω από τις εγκαταστάσεις των ΚΤΕΟ, οργανωμένα γραφεία ή συνεργεία που έχουν
πολύ καλές σχέσεις με τους υπαλλήλους των ΚΤΕΟ αναλαμβάνουν να περάσουν στα
γρήγορα, έναντι φυσικά αντιτίμου, αυτοκίνητα από τη διαδικασία του τεχνικού
ελέγχου. Ο τυπικός λόγος παρουσίας των γραφείων αυτών έξω από τις Διευθύνσεις
Συγκοινωνιών είναι οι μεταβιβάσεις I.X. αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών. Ωστόσο,
την ίδια δουλειά μπορούν να κάνουν φυσικά και ορισμένες σχολές οδηγών. Οι
τιμές τελευταία έχουν πέσει, λόγω της εμφάνισης των ιδιωτικών ΚΤΕΟ, αλλά
συνήθως το αντίτιμο ξεκινά από 80 ευρώ. H ταρίφα ανεβαίνει όταν το αυτοκίνητο
είναι παλιό και οι υπάλληλοι του ΚΤΕΟ χρειαστεί να… παραβλέψουν ορισμένα
πράγματα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το αντίτιμο μπορεί να ξεπεράσει ακόμα και
τα 300 ευρώ.

«Παρά το γεγονός ότι τα ραντεβού είναι κλεισμένα εδώ και καιρό, η διαδικασία
παραμένει χρονοβόρα. Πρέπει οπωσδήποτε να πάρεις μία ημέρα άδεια από τη
δουλειά σου για να περάσεις από ΚΤΕΟ. Εγώ τουλάχιστον δεν το ξανακάνω. Την
επόμενη φορά θα πληρώσω», λέει ο κ. Κώστας Δαβές, ιδιωτικός υπάλληλος.

ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ

Το «καπέλο» για το νούμερο φθάνει και τα 200 ευρώ!

«Γρηγορόσημο» χρειάζεται ακόμα και για την έκδοση των πινακίδων κυκλοφορίας
στα καινούργια αυτοκίνητα! Οι οδηγοί-κάτοικοι της Αθήνας και των άλλων πόλεων,
στις οποίες εφαρμόζονται περιοριστικά μέτρα Δακτυλίου, αναγκάζονται να δίνουν
κάτι παραπάνω – 10 έως και 15 ευρώ – για τον υπάλληλο της Διεύθυνσης
Συγκοινωνιών που θα τους εξασφαλίσει «μονό αριθμό», καθώς με αυτόν θα
κυκλοφορούν περισσότερες ημέρες τον χρόνο στον Δακτύλιο! Εάν, μάλιστα,
επιθυμούν το καινούργιο αυτοκίνητό τους να έχει συγκεκριμένο νούμερο (π.χ.
τέσσερα όμοια ψηφία ή συνδυασμό ψηφίων), τότε αυτό μπορεί να το πληρώσουν
ακόμα και 100 έως 130 ευρώ!

Σημειώνεται ότι με τις πινακίδες κυκλοφορίας κερδοσκοπεί και το ίδιο το
Δημόσιο, το οποίο τις προμηθεύεται προς 3,17 ευρώ το ζευγάρι (χωρίς ΦΠΑ), ενώ
τις χρεώνει στον ιδιοκτήτη του νέου αυτοκινήτου 70 ευρώ! Στην πραγματικότητα,
κανείς αγοραστής αυτοκινήτου δεν παραλαμβάνει αυτοπροσώπως τις πινακίδες του,
αλλά αναθέτει αυτή την εργασία στην αντιπροσωπεία. Έτσι, πολλές εταιρείες
προσθέτουν τα δικά τους «καπέλα», ανεβάζοντας τα έξοδα έκδοσης πινακίδων σε
100 ή ακόμα και 200 ευρώ (όταν το αυτοκίνητο ανήκει στην υψηλή κατηγορία)!

ΔΙΠΛΩΜΑΤΑ

Τέσσερις στις δέκα άδειες οδήγησης χορηγούνται με «πλάγια μέσα»

Τα «λαδώματα» στον χώρο της έκδοσης των διπλωμάτων οδήγησης «είναι τόσο
συνηθισμένο φαινόμενο, όσο και το γεγονός ότι ο καθένας μας βουρτσίζει
καθημερινά τα δόντια του»! Με τα λόγια αυτά ένας από τους παλαιότερους
εκπαιδευτές υποψήφιων οδηγών στον Πειραιά περιγράφει την κατάσταση που
επικρατεί καθημερινά στις Διευθύνσεις Συγκοινωνιών της χώρας που εκδίδουν τις
άδειες οδήγησης.

Σύμφωνα με στοιχεία του αρμόδιου υπουργείου Μεταφορών, τουλάχιστον 4 στις 10
άδειες οδήγησης χορηγούνται με «πλάγια μέσα». Ωστόσο, οι επίσημες καταγγελίες
για χρηματισμό υπαλλήλων-εξεταστών, για ευνόητους λόγους παραμένουν ελάχιστες,
καθώς το φαινόμενο αυτό αποτελεί «κοινό μυστικό» ανάμεσα στους ίδιους, τους
εκπαιδευτές και τους υποψήφιους οδηγούς.

Με το Ταχυδρομείο. Διπλώματα φτάνουν σε παραλήπτες τους ακόμα και με το
Ταχυδρομείο! Πρόκειται για τα διπλώματα-μαϊμούδες, τα οποία τυπώνονται σε
γνήσια έντυπα αδειών που έχουν κλαπεί από διάφορες υπηρεσίες Συγκοινωνιών
και… αφήνουν το μεγαλύτερο κέρδος! Για την απόκτηση ενός τέτοιου διπλώματος
ο ενδιαφερόμενος δεν δίνει εξετάσεις. Το μόνο που κάνει είναι να πληρώσει από
1.500 έως 1.800 ευρώ στα διάφορα κυκλώματα, τα οποία του στέλνουν την άδεια
οδήγησης στο σπίτι του!

Πώς λειτουργεί. Το σύστημα λειτουργεί ως εξής: οι υποψήφιοι οδηγοί που
θέλουν να είναι σίγουροι ότι θα πάρουν «δίπλωμα με την πρώτη» δίνουν το
χρηματικό «δωράκι» στους εκπαιδευτές κι αυτοί με τη σειρά τους αποδίδουν
σχεδόν το σύνολο του ποσού στους εξεταστές (ορισμένοι παρακρατούν ένα μικρό
ποσοστό). Δεν υπάρχει ένας από τους περίπου 3.500 εκπαιδευτές οδηγών σε
ολόκληρη την Ελλάδα, που να μην έχει εμπλακεί έστω και μία φορά σε περιστατικό
«λαδώματος»!

Το «στρίμωγμα» των υποψηφίων γίνεται συνήθως στις πρακτικές εξετάσεις, καθώς η
πάταξη του φαινομένου θεωρείται δύσκολη, από τη στιγμή που η εξέταση γίνεται
μέσα σε ένα αυτοκίνητο στο οποίο βρίσκονται μόνο ο εξεταζόμενος, δίπλα του ο
δάσκαλος και πίσω οι δύο εξεταστές!