ΣE ΠPΩTO ENIKO Ο προορισμός του ανθρώπου είναι…

«Θα κάναμε οτιδήποτε για κάτι που δίδεται δωρεάν». Έτσι εξήγησαν την…
κατασκήνωσή τους έξω από νέο κατάστημα της IKEA που ανοίγει στην Ατλάντα οι
εκατοντάδες άνθρωποι που στήθηκαν στην ουρά δύο ολόκληρες εβδομάδες προτού
ανοίξει, ελπίζοντας να είναι ανάμεσα στους πρώτους εκατό που θα μπουν μέσα, οι
οποίοι θα κερδίσουν δωρεάν έπιπλα, όπως έχει υποσχεθεί το κατάστημα. Δεν έχουν
άδικο. Ζούμε σε έναν τόπο όπου όχι μόνο τίποτε δεν δίδεται δωρεάν, αλλά όλα
χρυσοπληρώνονται, συνήθως δυσανάλογα και ενίοτε χωρίς κανένα απολύτως
αποτέλεσμα. Μιλάμε, φυσικά, για το τι ισχύει για τον απλό πολίτη, επειδή στους
κύκλους κάθε εξουσίας όλα «βολεύονται». Το θέμα όμως δεν είναι οι «κακοί
πλούσιοι». Συγγνώμη, αλλά ούτε οι τράπεζες ούτε οι βιομήχανοι ούτε οι εκδότες
ούτε οι εργολάβοι ούτε οι μεγαλοεπιχειρηματίες ούτε ιδιώτης ευθύνεται γι’
αυτήν την κατάσταση. Από τον τελευταίο ψιλικατζή της γειτονιάς έως τον
κορυφαίο επιχειρηματία, όλοι όσοι αναλαμβάνουν το ρίσκο να μη γίνουν υπάλληλοι
επιδιώκουν να γίνει όσο καλύτερα, φθηνότερα και επικερδέστερα η δουλειά τους.

Το θέμα είναι οι πολιτικοί, οι οποίοι θέλουν τον λογαριασμό για τον αναγκαίο
εκσυγχρονισμό και την ορθολογικοποίηση της οικονομίας να τον πληρώνουμε
αποκλειστικά εμείς οι μικρομεσαίοι φορολογούμενοι. E, δεν γίνεται. Επίσης, δεν
είναι δυνατόν, στο πλαίσιο του γενικότερου «ξηλώματος» των πάντων, να μην
εξεταστούν και ενδεχομένως τροποποιηθούν ορισμένα κατάλοιπα, όπως είναι η πολύ
μεγάλη φοροαπαλλαγή στην αγορά πρώτης κατοικίας που δίδεται στα παντρεμένα
(!!!) ζευγάρια ή η δυνατότητα που έχουν οι ασφαλισμένοι να ασφαλίζουν στα
Ταμεία τους σύζυγο και παιδιά, αλλά όχι γονείς… Ρυθμίσεις δηλαδή που ανήκουν
σε ένα κράτος το οποίο πιστεύει ότι «ο προορισμός τού ανθρώπου είναι ο γάμος
και τα παιδιά» – δηλαδή, στο Ιράν.