«Aντισώματα» κατά του νεανικού διαβήτη

Ιδιαίτερα ενθαρρυντικά είναι τα αποτελέσματα από τις δοκιμές ενός νέου
πειραματικού φαρμάκου κατά του διαβήτη τύπου 1, το οποίο χορηγήθηκε σε
ασθενείς – εθελοντές στην Ευρώπη.

H έλλειψη ινσουλίνης ανεβάζει κατά πολύ το σάκχαρο στο αίμα, γι’ αυτό και γίνονται συχνές μετρήσεις από τους ασθενείς

Ύστερα από μόλις έξι μέρες θεραπείας, οι ασθενείς παρουσίασαν παρατεταμένη
ύφεση ενώ ερευνάται και η πιθανότητα το ίδιο φάρμακο να είναι αποτελεσματικό
και στην αντιμετώπιση άλλων ασθενειών.

Το πειραματικό φάρμακο, γνωστό ως ChAgylCD3, παρασκευάστηκε για να ρυθμίζει εκ
νέου το ανοσοποιητικό σύστημα ασθενών που πάσχουν από διαβήτη τύπου 1, ο
οποίος ονομάζεται αλλιώς νεανικός ή ινσουλινοεξαρτώμενος. Πράγματι, οι πρώτες
δοκιμές έδειξαν ότι, το φάρμακο αυτό, μπορεί να περιορίσει δραστικά την ανάγκη
για επιπλέον ινσουλίνη σε ασθενείς οι οποίοι διαγνώσθηκαν πρόσφατα με τη
συγκεκριμένη νόσο.

Οι δοκιμές του φαρμάκου έγιναν σε ευρωπαϊκές χώρες με τη συμμετοχή 80 ασθενών,
υπό την εποπτεία της ερευνητικής ομάδας του Μπερτ Κεϊμεουλεν (Ελεύθερο
Πανεπιστήμιο Βρυξελλών). Οι μισοί από τους ασθενείς έλαβαν ψευδοφάρμακο και οι
υπόλοιποι το ChAgylCD3. Ύστερα από έξι μέρες εγχύσεων του φαρμάκου, το οποίο
περιέχει ειδικά αντισώματα, η καταστροφή των β-κυττάρων που παράγουν ινσουλίνη
σταμάτησε σε τουλάχιστον 12 από τους 40 εθελοντές. Σε αυτές τις περιπτώσεις
μάλιστα, οι ανάγκες για πρόσληψη επιπλέον ινσουλίνης ήταν περιορισμένες ακόμη
και 18 μήνες μετά. Συνολικά, οι εθελοντές οι οποίοι έλαβαν ψευδοφάρμακο,
ύστερα από 18 μήνες χρειάζονταν κατά 50% περισσότερη ινσουλίνη, ενώ οι
ασθενείς οι οποίοι έλαβαν τα ειδικά αντισώματα χρειάζονταν λιγότερη κατά 12%.

Προλαβαίνει προβλήματα

“Όλα επιτρέπουν να σκεφτούμε, εκτιμούν οι ερευνητές, ότι η διατήρηση αυτής της
παραγωγής ενδογενούς (φυσικής) ινσουλίνης, εάν παρατείνεται πάνω από τους 18
μήνες, παράλληλα θα μειώσει ή θα προλάβει εκφυλιστικές επιπλοκές της νόσου,
όπως αμφιβληστροειδοπάθεια, νεφρική ανεπάρκεια και αγγειακά προβλήματα”. Ακόμη
υποστηρίζουν ότι το πειραματικό φάρμακο μπορεί να αποδειχτεί αποτελεσματικό
και στην αντιμετώπιση άλλων ασθενειών του ανοσοποιητικού συστήματος, όπως η
σκλήρυνση κατά πλάκας.

Όλοι οι συμμετέχοντες στις δοκιμές ήταν ασθενείς στους οποίους διαγνώστηκε
διαβήτης τρεις εβδομάδες πριν λάβουν τη θεραπεία. «Αν είναι ασφαλές και μη
τοξικό, θα μπορούσε ίσως να χρησιμοποιηθεί προληπτικά, για να εμποδίσει την
εμφάνιση της νόσου ή να την επιβραδύνει» δήλωσε ο Ρόμπερτ Γκόλντστεϊν,
επιστημονικός διευθυντής στο Διεθνές Ίδρυμα Έρευνας για τον Νεανικό Διαβήτη
στις Ηνωμένες Πολιτείες. «Και στις δύο περιπτώσεις, είτε επιβεβαιωθεί ότι
μπορεί να λειτουργήσει προληπτικά είτε ότι συμβάλλει στην καθυστέρηση της
νόσου, είναι πολύ σημαντικό και χρειάζεται να ερευνηθεί περαιτέρω».

Το πειραματικό φάρμακο, πάντως, δεν φαίνεται να έχει κανένα αποτέλεσμα σε
ασθενείς που πάσχουν από διαβήτη τύπου 2 ή διαβήτη των ενηλίκων.

«Θα πρέπει να δίνεται προληπτικά»

ΑΠΟ TO σύνολο των 40 ασθενών που υποβλήθηκαν στη θεραπεία, οι 28 για
τους οποίους το φάρμακο δεν αποδείχτηκε αποτελεσματικό, είχαν ήδη χάσει όλα τα
β-κύτταρα, που μπορούν να παράγουν ινσουλίνη. Οι γιατροί πιστεύουν ότι αυτό το
γεγονός, δηλαδή η απώλεια των β-κυττάρων, επηρεάζει αποφασιστικά την επιτυχία
της θεραπείας και ότι το καλύτερο είναι να χορηγείται το φάρμακο το
συντομότερο δυνατό. «Αν επιβεβαιωθεί ότι η θεραπεία είναι ασφαλής, θα πρέπει
να συστήνεται από τους γιατρούς σε άτομα, τα οποία γενετικά παρουσιάζουν
ευπάθεια για την εμφάνιση νεανικού διαβήτη και σε άτομα που εμφανίζουν
συμπτώματα καταστροφής των β-κυττάρων», τονίζει ο Έικ Λέρνμαρκ από το
Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ των ΗΠΑ, σε άρθρο του στην Ιατρική
Επιθεώρηση της Νέας Αγγλίας, όπου και δημοσιεύονται τα αποτελέσματα της
σχετικής έρευνας.