MIΓEΛ ANΧEΛ ZOTO «H ερμηνεία του τάνγκο είναι πράξη πολιτική»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
 |
|
«Το τάνγκο διατηρεί έως σήμερα συναισθήματα, πάθος και μια απίστευτη |
«Το τάνγκο είναι η ζωή μου. Το τάνγκο αντιπροσωπεύει για μένα την οικογένειά
μου, τη σύζυγό μου, τα παιδιά μου, τους φίλους μου, τις ερωμένες μου και την
καθημερινή μου συντροφιά – αυτό είναι το τάνγκο για μένα. Αν και εξαιτίας του
τάνγκο και των milongas δεν έχω ούτε γυναίκα ούτε παιδιά. Το τάνγκο είναι η
σύζυγός μου και τα σόου που δίνω τα παιδιά μου».
Αυτός είναι ο ορισμός που δίνει στον αισθαντικό χορό του πάθους, της ερωτικής
πρόκλησης και της υπόσχεσης, μιλώντας στα «NEA» ένας από τους μεγαλύτερους
χορευτές τάνγκο του αιώνα, ο Μιγέλ Άνχελ Ζότο, καλλιτεχνικός διευθυντής,
χορογράφος και χορευτής της θρυλικής ομάδας «Tango por Dos», που έρχεται στις
αρχές Ιουλίου στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη για τρεις εκρηκτικές βραδιές με το
υπερθέαμα «Una Leyenda de tango».
Γεννημένος τον Αύγουστο του 1958 στο Βισέντε Λόπεζ του Μπουένος Άιρες, ο Ζότο
προέρχεται από μια τυπική tanguera οικογένεια με λαϊκές ρίζες και χορεύει
τάνγκο από έφηβος. Όπως λέει στα «NEA», «ο παππούς μου χόρεψε τα τάνγκο της
guardia vieja – τα πρώτα αυθεντικά τάνγκοs που χορεύτηκαν στην Αργεντινή το
1915. Αυτό έχει επηρεάσει τις ρίζες μου. Στο πατρικό μου σπίτι, η μόνη μουσική
που παιζόταν και ακούγαμε ήταν τάνγκο. Τα πρώτα τάνγκοs που άκουσα ήταν του
Carlos Gardel. Όταν η μητέρα μου ήταν έγκυος σ’ εμένα, συνέχιζε να χορεύει έως
ότου γεννηθώ!».
Από τότε μεσολάβησαν πολλά χρόνια, δεκάδες παραστάσεις σε όλον τον
κόσμο και πολλά βραβεία με πιο πρόσφατη την επιλογή του στην Αργεντινή ως ενός
από τους τρεις καλύτερους χορευτές τάνγκο του αιώνα. «Είμαι πολύ
ικανοποιημένος που με διάλεξε ο κόσμος. Νιώθω μεγάλη υπευθυνότητα στο να
διακριθώ, να τελειοποιήσω και να ξεπεράσω του εαυτό μου ώστε να παρουσιάσω στο
κοινό καινούργιες δημιουργίες και πρωτοτυπίες», επισημαίνει.
H ερμηνεία του τάνγκο είναι πολιτική πράξη για τον Ζότο. «Κάθε έκφραση της
παράδοσης ενός έθνους, συνδεδεμένη με τις καθημερινές κοινωνικοπολιτικές
πράξεις όπως απεργίες, απαγορεύσεις και λογοκρισία, όπως παραδείγματος χάριν
την περίοδο του “proceso” (σ.σ.: της χούντας που κυβέρνησε την Αργεντινή την
περίοδο 1976 – 1983), έχουν επηρεάσει τους στίχους του τάνγκο και αυτό άλλαξε
για να εκφράζει την πραγματικότητα. Προγράμματα στην τηλεόραση και ταινίες
λογοκρίθηκαν, η αστυνομία έκοψε τα τακούνια από τα παπούτσια των tanguero
ανδρών. Το τάνγκο έχει επηρεαστεί από την οικονομική κρίση. Πολλοί ανώνυμοι
ποιητές πωλούσαν τους στίχους από τα τραγούδια του τάνγκο για ένα κομμάτι
ψωμί».
Γι’ αυτό και πιστεύει ότι το τάνγκο μπορεί να προσφέρει ελευθερία
συναισθημάτων και έκφρασης στη σημερινή ψυχρή εποχή. Πώς; «Στον σημερινό κόσμο
η επικοινωνία μεταξύ άνδρα και γυναίκας διαμέσου ενός στενού εναγκαλισμού που
επιβάλλεται στον χορό του τάνγκο επιτρέπει στους ανθρώπους την ελευθερία
αισθημάτων και πνεύματος. Μην ξεχνάτε ότι η δεκαετία του ’60 ήταν η τελευταία
ρομαντική περίοδος. Το τάνγκο διατηρεί έως σήμερα πάθος, ρομαντισμό . Με όλα
αυτά δεν υπάρχει πια ψυχρή εποχή – κάθε μέρα όλο και περισσότεροι άνθρωποι
αφήνουν τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές τους στο σπίτι ή στη δουλειά για να
ψάξουν να βρουν την αγκαλιά του τάνγκο».
Ο λόγος που το τάνγκο φαίνεται να έχει μια υπόγεια σύνδεση με όλους
τους λαούς του κόσμου είναι για τον Ζότο το γεγονός ότι «οι ρίζες του τάνγκο
είναι βασισμένες στους μετανάστες. Κάθε λαός μετανάστευσε με τα δικά του
μουσικά όργανα και παραδόσεις και από αυτήν τη βάση γεννήθηκε το τάνγκο. Αυτοί
οι άνθρωποι έφυγαν από τη γη τους – γι’ αυτό το τάνγκο εκφράζει νοσταλγία».
Ένας «Θρύλος» με 88 σκηνικά
Το «Una Leyenda de tango» είναι ένα υπερθέαμα που διηγείται την εξέλιξη του
τάνγκο από τις αρχές του 20ού αιώνα έως τις ημέρες μας, δείχνοντας παράλληλα
την κοινωνική και καλλιτεχνική ιστορία μιας πόλης (Μπουένος Άιρες) και μιας
χώρας (Αργεντινή) που λάτρεψαν αυτό το είδος, αλλά και το πώς ο «διεφθαρμένος»
χορός της φτωχολογιάς εισέβαλε στην αστική κοινωνία κερδίζοντας την αποδοχή
των διανοουμένων και της Ευρώπης.
«Είναι μια παράσταση στην οποία παρουσιάζουμε διαφορετικά πολιτικά γεγονότα
της ιστορίας της Αργεντινής, δοσμένα μέσα από εικονικά σκηνικά, συνδυασμένα με
μουσική, χορογραφία και ποίηση με μια θεατρικότητα μιας μουσικής κωμωδίας.
Κάθε μέλος του Tango por dos έχει έναν σημαντικό ρόλο στην παράσταση, χωρίς να
παίζει ρόλο εάν είναι χορευτής, τραγουδιστής η μουσικός – και μ’ εμένα να
κρατώ τον πρωταγωνιστικό ρόλο, χορεύοντας σε διαφορετικούς ρυθμούς – βαλς,
τάνγκο, μιλόνγκα, ακόμα και ροκ ‘εν’ ρολ. Υπάρχει μια πολύ σημαντική δουλειά
πίσω από την έρευνα της ιστορίας της Αργεντινής. Αυτή δεν είναι μια κοινή
παράσταση τάνγκο όπου ο χορός αρχίζει, τελειώνει και μετά αρχίζει ο επόμενος.
Σε κάθε στιγμή της παράστασης συνδυάζουμε τη μουσική, τo σόου, τη χορογραφία
και την ποίηση για να δημιουργήσουμε τον θρύλο. Είναι πολύ δύσκολο να
εκφράσεις με λόγια αυτήν τη δημιουργία – υπάρχουν 88 multimedia σκηνικά, 186
διαφορετικά οπτικά εφέ, 50 τάνγκο – χορογραφίες, 115 κοστούμια, 14 χορευτές
και έξι μουσικούς».
INFO
«Una Leyenda de tango», στη Θεσσαλονίκη (Θέατρο Γης), 4 Ιουλίου στις 21.30 και
στην Αθήνα (Θέατρο Λυκαβηττού), 6 και 7 Ιουλίου στις 21.30. Προπώληση:
Εκδοτήρια Δήμου Θεσσαλονίκης (Πλατ. Αριστοτέλους και Καμάρα) και Φεστιβάλ
Αθηνών (Πανεπιστημίου 36, τηλ. 210-9282.900).
Google news
