Δρόμοι

Έντονες…

… συγκρούσεις προκαλεί η ιδιοκτησία των υδρογονανθράκων στη Βολιβία. Τον
τελευταίο ενάμιση χρόνο, το ζήτημα αυτό προκάλεσε την παραίτηση δύο προέδρων
και μία από τις μεγαλύτερες εντάσεις στην ιστορία της χώρας. Το πρόβλημα
παραμένει άλυτο. H πρόσφατη παραίτηση του προέδρου Κάρλος Μέσα και ο διορισμός
ως νέου προέδρου του Εδουάρδο Ροντρίγκες, πρώην προέδρου του Ανωτάτου
Δικαστηρίου, αποτέλεσαν μια προσωρινή διέξοδο από την κρίση, ώστε να μην
οδηγηθεί η χώρα σε εμφύλιο πόλεμο. Ο Ροντρίγκες έχει δηλώσει ότι θα προβεί
στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις ώστε στις επόμενες εκλογές να ανανεωθούν όλα τα
ηγετικά όργανα. Φαίνεται έτσι πως η «καυτή πατάτα» του φυσικού αερίου και του
πετρελαίου θα περάσει στα χέρια της επόμενης κυβέρνησης.

Εννιά…

… από τις 13 κυριότερες συνδικαλιστικές και αγροτικές οργανώσεις της χώρας
ζητούν την εθνικοποίηση των υδρογονανθράκων. Ενιαία πρόταση όμως δεν υπάρχει.
«Για τους διαδηλωτές, ο νόμος που ψηφίστηκε πριν από έναν μήνα δεν εγγυάται
την κρατική ιδιοκτησία επί του φυσικού αερίου και του πετρελαίου», λέει ο
Κάρλος Άρσε, από το Κέντρο Μελετών για την Εργασία. «H εξόρυξη και η παραγωγή
περνούν στο κράτος, δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με τη διύλιση και την πώληση».

Πηγές…

… της ισπανο-αργεντινής πετρελαϊκής εταιρείας Repsol YPF επισημαίνουν ότι
πρέπει να υπάρξει μια περίοδος ανοχής για τη νέα κυβέρνηση. H εταιρεία αυτή
και η βραζιλιάνικη Petrobras είναι οι ξένες εταιρείες με τη μεγαλύτερη
παρουσία στη Βολιβία μεταξύ των 25 που έχουν υπογράψει συμβόλαια για την
εκμετάλλευση του φυσικού αερίου και του πετρελαίου. Από το 1996 ώς το 2004, οι
δύο αυτές εταιρείες επένδυσαν στη Βολιβία 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια, το ήμισυ
του ΑΕΠ της χώρας. Το γεγονός αυτό οδήγησε τα αποθέματα φυσικού αερίου της
Βολιβίας στη δεύτερη θέση σε όλη τη Νότια Αμερική, μετά τη Βενεζουέλα.

Εκείνοι…

… που διαφωνούν με την πλήρη εθνικοποίηση των υδρογονανθράκων υποστηρίζουν
ότι αν γίνει κάτι τέτοιο θα χαθούν οι ξένες επενδύσεις που είναι αναγκαίες για
την ανάπτυξη αυτού του τομέα και η χώρα θα μείνει έξω από τα περιφερειακά
προγράμματα. Αυτές τις ημέρες γίνεται πολλή συζήτηση στη Λα Πας για τις επαφές
της Αργεντινής, της Χιλής, της Βραζιλίας, της Παραγουάης και της Ουρουγουάης
με το Περού, ώστε να βρεθεί ένας εναλλακτικός προμηθευτής φυσικού αερίου,
καθώς η Βολιβία θεωρείται αβέβαιη. Οι υποστηρικτές της εθνικοποίησης, πάλι,
λένε ότι μόνο με έναν ισχυρό κρατικό πετρελαϊκό όμιλο θα μπορέσει η Βολιβία να
λάβει μέρος στο σχέδιο της Βενεζουέλας, της Αργεντινής και της Βραζιλίας για
τη δημιουργία μιας μεγάλης περιφερειακής εταιρείας που θα ονομάζεται Petrosur.
Εάν τελικά προχωρήσει η εθνικοποίηση των υδρογονανθράκων, θα είναι η τρίτη
στην ιστορία της Βολιβίας. Οι προηγούμενες έγιναν το 1936, με την εκδίωξη της
Standard Oil του Νιου Τζέρσι (σήμερα ExxonMobil) και το 1969 με την εκδίωξη
της επίσης αμερικανικής εταιρείας Gulf Oil.