Kαι αρσενικές… μητέρες!

H εποχή που ακόμη και τα ζευγάρια ομοφυλοφίλων θα μπορούν να αποκτούν
παιδιά με δικό τους γενετικό υλικό δεν απέχει πολλές δεκαετίες. Αυτό
τουλάχιστον επισημαίνουν Βρετανοί επιστήμονες, οι οποίοι προσθέτουν ότι εξίσου
κοντά είναι και η περίοδος κατά την οποία μόνος του ένας άνδρας ή μια γυναίκα
θα μπορούν να τεκνοποιήσουν.

H πρώτη ύλη και σε αυτή την περίπτωση είναι τα βλαστοκύτταρα, τα αρχέτυπα
κύτταρα τα οποία εμφανίζονται όταν τα έμβρυα είναι μερικών ημερών και στη
συνέχεια εξελίσσονται σε κάθε είδους κύτταρο και ιστό, όπως σπέρμα και ωάρια.
Επιστήμονες στη Βρετανία έδειξαν ότι αυτή η διαδικασία μπορεί τώρα να
πραγματοποιηθεί και στο εργαστήριο. Είναι η πρώτη φορά, επισημαίνει ο Mark
Henderson στους «Times» του Λονδίνου, που ανθρώπινα εμβρυονικά κύτταρα ή
βλαστοκύτταρα μπορούν να σχηματίσουν τους «προγόνους» του σπέρματος και των
ωαρίων στο εργαστήριο – ένα επιστημονικό βήμα ιδιαίτερα σημαντικό στη
διαδικασία παραγωγής συνθετικών εκδοχών τους για άνδρες και γυναίκες που
παρουσιάζουν προβλήματα γονιμότητας. Όμως, η περιοχή εφαρμογής της νέας
μεθόδου δεν περιορίζεται στις περιπτώσεις υπογονιμότητας.

Από το ίδιο άτομο

H τεχνική που ανακαλύφθηκε αποτελεί και ένα νέο επιστημονικό βήμα που μπορεί
μελλοντικά να ανοίξει τον δρόμο για τη δημιουργία απογόνων από ομοφυλοφιλικά
ζευγάρια ή «μη ζευγάρια», δηλαδή μεμονωμένα άτομα, άνδρες ή γυναίκες που θα
ήθελαν να αποκτήσουν μόνοι τους παιδί, χωρίς σύντροφο. Όλα φαίνεται να
βρίσκουν τη λύση τους στο εργαστήριο και αν μπορούν να παραχθούν εκεί οι
«πρόγονοι» του σπέρματος και των ωαρίων, τότε η παρουσία του άλλου φύλου ή του
άλλου συντρόφου γενικότερα δεν θα κρίνεται απαραίτητη. «H επίμαχη μέθοδος
ανοίγει νέους και προκλητικούς δρόμους. H τεχνική μπορεί να χρησιμοποιηθεί για
τη δημιουργία ωαρίων αλλά παράλληλα και σπέρματος από τα κύτταρα ενός άνδρα,
έτσι τα ζευγάρια ομοφυλοφίλων πιθανόν να μπορέσουν να αποκτήσουν παιδιά τα
οποία γενετικά θα συνδέονται και με τους δύο γονείς», τόνισε η Άννα Σμάιντορ
από το Αυτοκρατορικό Κολέγιο του Λονδίνου.

«Δέκα χρόνια για κλινικές εφαρμογές»

«ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΣΩΣ δέκα χρόνια μακριά από την κλινική εφαρμογή της μεθόδου.
Έχουμε αρκετή δουλειά μπροστά μας, καθώς και να αποδείξουμε ότι η μέθοδος
είναι ασφαλής» τόνισε ο Χάρι Μουρ, ο οποίος ηγήθηκε των ερευνών του
Πανεπιστημίου του Σέφιλντ στη Βρετανία για παραγωγή ωαρίων και σπέρματος στο
εργαστήριο, από βλαστοκύτταρα. Έρευνες που έγιναν ήδη σε Ηνωμένες Πολιτείες
και Ιαπωνία έδειξαν ότι έμβρυα ποντικιών παρήχθησαν στο εργαστήριο με τη χρήση
τεχνητού σπέρματος.

Για κλωνοποίηση

Τα πρώτα πειράματα που πραγματοποίησαν οι επιστήμονες έδειξαν ακόμη ότι η ίδια
τεχνική θα μπορούσε να εφαρμοστεί ώστε να δημιουργηθούν ωάρια για κλωνοποίηση.
Αν, για παράδειγμα, αφαιρεθεί το γενετικό υλικό ενός ωαρίου και αντικατασταθεί
με το γενετικό υλικό ενός άλλου κυττάρου, το «συνθετικό» ωάριο που θα
προκύψει, δεν θα χρειαστεί να γονιμοποιηθεί από σπέρμα. Αντί γι’ αυτό, θα
έρθει σε επαφή με χημικές θρεπτικές ουσίες και στη συνέχεια θα προκληθεί με
τεχνητό τρόπο ο διαχωρισμός του (με ηλεκτροπληξία). Όταν εξελιχθεί σε έμβρυο,
μπορεί να αποτελέσει τη βασική πηγή για την εξαγωγή βλαστοκυττάρων. Πάντως οι
επιστήμονες εκτιμούν ότι η νέα μέθοδος θα βοηθήσει τους ειδικούς να
κατανοήσουν καλύτερα γιατί κάποιοι άνδρες και γυναίκες δεν δημιουργούν
φυσιολογικά σπέρμα και ωάρια αντίστοιχα και αν τα τοξικά χημικά του
περιβάλλοντος παίζουν κάποιο ρόλο στην ενίσχυση της υπογονιμότητας.