Γράμματα αγάπης από το κρησφύγετο

Γράφει για τα «καυτά, σαν λάβα, συναισθήματά του» στη γυναίκα που αποκαλεί
«τον πιο αγαπημένο άνθρωπο στον κόσμο». Λαχταράει για κρυφές συναντήσεις μαζί
της. Νιώθει σαν έφηβος γι’ αυτήν, ενώ «τα μάτια… και αυτιά… και χέρια…
και ολόκληρη η ύπαρξή του» είναι «πεινασμένα» γι’ αυτήν.

«Δεν αντέχω να περιμένω άλλο τη στιγμή που θα σε ξαναδώ και θα σε κρατήσω στην αγκαλιά μου», γράφει μεταξύ άλλων ο Κάρατζιτς στη γυναίκα του Λίλι

Τα λόγια αυτά δεν προέρχονται από μία φτηνή ερωτική νουβέλα. Είναι το άγριο
ξέσπασμα αγάπης και πάθους από τον Ράντοβαν Κάρατζιτς, τον νούμερο ένα
καταζητούμενο για εγκλήματα πολέμου, σε επιστολές προς τη γυναίκα του που
δόθηκαν στους «Τάιμς» από εκείνους που έχουν περάσει τα τελευταία οκτώ χρόνια
προσπαθώντας να τον εντοπίσουν.

Παρ’ ότι οι επιστολές είναι προσεκτικά γραμμένες για να μην αποκαλυφθεί το
κρησφύγετό του, εντούτοις «φωτίζουν» την προσωπικότητα και το ηθικό του
Κάρατζιτς και φανερώνουν ποιες είναι οι μέθοδοι επικοινωνίας του με τον έξω
κόσμο.

Ο 59χρονος ψυχίατρος δρ Κάρατζιτς γράφει ότι θα χρειαζόταν «ένα στράτευμα
ολόκληρο» για να βρει την κρυψώνα του, προσθέτοντας, «φυσικά, είναι απαραίτητο
να είμαστε προσεκτικοί, αλλά δεν υπάρχει λόγος για τόσο φόβο, τόση παράνοια».
Γράφει επίσης για τον «Θεό που με κρατάει ασφαλή και με ενδυναμώνει». Αλλά
είναι η λαχτάρα του για τον παραλήπτη των επιστολών του, την γυναίκα του
Λιλιάνα, ή «Λίλι» όπως την αποκαλεί χαϊδευτικά, που διαπνέει κάθε γράμμα του.

«Αγαπημένη μου, επί σχεδόν τέσσερις δεκαετίες ήσουν πάντα ο πιο αγαπημένος μου
άνθρωπος», σημειώνει σε μία επιστολή, «σε αγαπώ και σε φιλώ με τη σκέψη μου
στο σημείο που βρίσκεται μεταξύ των χειλιών και του πηγουνιού σου, την ώρα που
είσαι όρθια και με κοιτάς με τα γεμάτα πάθος μάτια σου. Σε αγαπώ άπειρα. Δεν
αντέχω να περιμένω άλλο τη στιγμή που θα σε ξαναδώ και θα σε κρατήσω στην
αγκαλιά μου. Δεν θέλω να γράψω αυτά που θα κάνουμε – ντρέπομαι».

Υποψίες πως έχουν συναντηθεί

ΣΤΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ προς τη σύντροφό του, η οποία είναι επίσης ψυχίατρος και
τη γνώρισε όταν ήταν φοιτητής στο Σαράγεβο, ο Κάρατζιτς στέλνει και επιστολές
όπου αναφέρεται σε πρακτικά οικογενειακά και οικονομικά θέματα, ενώ ενίοτε
κάνει και πολιτικά σχόλια. Πάντα όμως επικρατεί το πάθος του για εκείνη:
«Ήμουν πάντα ντροπαλός με το πάθος, ίσως δεν εξέφρασα αρκετά τα συναισθήματα
που νιώθω… Το προτιμώ όταν έχω καυτά, σαν λάβα ηφαιστείου, συναισθήματα».
Από τις ίδιες επιστολές εξάλλου προκύπτει ότι η Λίλι τον έχει επισκεφθεί στην
κρυψώνα του αρκετές φορές, παρ’ ότι η ίδια επιμένει επισήμως πως δεν τον έχει
δει τα τελευταία πέντε χρόνια.

Επιμέλεια: Αμαλία Νεγρεπόντη