Διαστάσεις Mε φόντο τις εκτελέσεις

H συνεργασία του Μαχμούντ Αμπάς με τη Χαμάς είναι δικαιολογημένη και
επιβεβλημένη. Αρκεί να μην έχει ως προϋπόθεση την επιστροφή των εκτελέσεων.

Στη Γάζα: οπαδοί της Χαμάς κρατούν το Κοράνι και φωνάζουν αντιαμερικανικά συνθήματα

H τελευταία εκτέλεση είχε γίνει στις 7 Αυγούστου του 2002. Οι διαμαρτυρίες που
ακολούθησαν, ιδιαίτερα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ανάγκασαν τον Γιάσερ Αραφάτ να
αναστείλει αυτή την ποινή. Το μορατόριουμ δεν κράτησε ούτε τρία χρόνια. Και
έμελλε να διακοπεί από έναν άνθρωπο που θεωρείται ήπιος και διαλλακτικός. Ο
Αμπάς υπέγραψε την εκτέλεση τεσσάρων Παλαιστινίων το Σάββατο, λίγες ώρες μετά
τη θετική γνωμοδότηση του Εκριμά Σάμπρι, Μεγάλου Μουφτή της Ιερουσαλήμ. Τρεις
κρίθηκαν ένοχοι για δολοφονίες και απαγχονίστηκαν στις φυλακές Σαράγια, στη
Γάζα. Βρίσκονταν στους θαλάμους των μελλοθανάτων επί μία δεκαετία. Ο τέταρτος
καταδικάστηκε σε θάνατο επειδή συνεργάστηκε με τις δυνάμεις κατοχής. Αυτόν τον
τουφέκισαν. Άλλοι 70 Παλαιστίνιοι περιμένουν την εκτέλεσή τους σε φυλακές της
Δυτικής Όχθης και της Γάζας. Οι μισοί απ’ αυτούς έχουν καταδικαστεί ως
συνεργάτες του εχθρού. «Δεν μπορούμε να τους εκτελέσουμε όλους μαζί»,
δικαιολογείται ένας εκπρόσωπος του παλαιστινιακού υπουργείου Εσωτερικών.
«Τουλάχιστον κάναμε μια αρχή».

Ο Παλαιστίνιος ηγέτης έχει ασφαλώς μια δικαιολογία για τις επίμαχες αποφάσεις
που παίρνει τον τελευταίο καιρό: πρέπει να ικανοποιήσει πολλά στρατόπεδα
ταυτοχρόνως. Αναβάλλει έτσι τις εκλογές, κάνοντας το χατίρι του Ισραήλ και της
Ευρώπης, αλλά τους δυσαρεστεί υπογράφοντας εκτελέσεις. Κλιμακώνει τις επαφές
του με τη Χαμάς, μία οργάνωση την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες χαρακτηρίζουν
«τρομοκρατική», της στερεί όμως τη δυνατότητα να πανηγυρίσει μια εκλογική
νίκη. Μια τέτοια νίκη θα δημιουργούσε άλλωστε προβλήματα στους εξτρεμιστές,
που δεν έχουν ούτε κυβερνητικό πρόγραμμα ούτε απαντήσεις στα μεγάλα διλήμματα.
Πώς να συνεχίσεις να καταγγέλλεις τις διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ όταν
ξέρεις ότι είναι απαραίτητες για την ανάκτηση των κατεχομένων εδαφών και τη
βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης; Πώς να συνεχίσεις να αρνείσαι τον διάλογο με
την Ουάσιγκτον, όταν ξέρεις ότι δεν μπορείς να κάνεις τίποτα χωρίς την
πολιτική και οικονομική της στήριξη;

H Χαμάς θέλει να παραμείνει στην αντιπολίτευση, ο Αμπάς το ξέρει, και γι’ αυτό
την πιέζει να μπει στο πολιτικό παιχνίδι. Είναι το «ισλαμικό του στοίχημα»,
όπως γράφουν στη Μοντ ο Παλαιστίνιος πολιτειολόγος Χουσεΐν Αγά και ο
Ρόμπερτ Μάλεϋ, πρώην ειδικός συνεργάτης του Κλίντον για ισραηλο-αραβικά
ζητήματα. H Χαμάς έχει βαθιές ρίζες στην παλαιστινιακή κοινωνία. Όσο κρατά η
ισραηλινή κατοχή, οποιαδήποτε προσπάθεια αφοπλισμού της θα προκαλούσε βίαιη
αντίσταση και θα οδηγούσε μοιραία τους Παλαιστίνιους σε εμφύλιο πόλεμο. Το
μεγάλο πρόβλημα της παλαιστινιακής κοινωνίας δεν είναι η αντιπαράθεση ανάμεσα
σε νέους μεταρρυθμιστές και παλιούς «κομματάρχες», αλλά οι υπαρξιακές
αναζητήσεις των δύο κυριοτέρων οργανώσεων, της Φατάχ και της Χαμάς.
Αναζητήσεις, που δεν μπορεί να έχουν παρά πολιτική διέξοδο.

LINK:

http://diastaseis.blogspot.com