[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΠΟΣΟ KONTA στα προβλήματα του κόσμου ήταν η συζήτηση στη Βουλή; Και
κατά πόσο οι βουλευτές που μίλησαν πλησίασαν την αλήθεια του εργαζομένου, του
ανέργου ή του συνταξιούχου Έλληνα; Ποιες προτάσεις ακούσθηκαν για λύσεις στα
προβλήματα; Κατάλαβε κανείς τι θα γίνει στην Παιδεία, στην Υγεία, στο
Ασφαλιστικό, στο Συνταξιοδοτικό, αλλά και στα εθνικά θέματα, στο Κυπριακό, στο
Σκοπιανό, ή τι άλλο θα προσφέρει η χώρα στο πλαίσιο της τεράστιας εμπλοκής της
στα αμερικανοβρετανικά σχέδια για τη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια; Αλήθεια, τι
προσέφεραν όλες αυτές οι ποδοσφαιρικές ορολογίες και αναφορές σε «διαχειριστές
πολυκατοικίας», σε «λαδώματα πολιτικών», σε «νούμερα βουλευτές», σε «λεηλασία
του δημοσίου χρήματος», σε «απίστευτη διαφθορά», σε «ατιμίες εις βάρος του
Κοινοβουλίου», σε «πρακτοριλίκια»; Ποιες καινούργιες θέσεις και ιδέες
κατατέθηκαν; Και σε ποια απ’ όλες αυτές τις ανίερες και ανούσιες κόντρες
αναδείχθηκε κάτι το σημαντικό; Ποιον εξυπηρέτησε τελικώς η ατέλειωτη μάχη
εντυπώσεων; Και τι αναδείχθηκε από τα σόου των τηλεοπτικών παραθύρων με
βουλευτές, οι οποίοι άστραφταν και βρόνταγαν; Πού πήγαν τελικώς όλες αυτές οι
υγιείς δυνάμεις της πολιτικής, που ασφαλώς υπάρχουν μέσα στα κόμματα; Δεν
αισθάνθηκαν αρκετές φορές ντροπή, όταν ορισμένοι βουλευτές ξεπέρασαν κάθε όριο
όχι απλά δημοκρατικής δεοντολογίας, αλλά στοιχειώδους ευπρέπειας; Γιατί δεν
εξεγέρθηκαν όταν η Βουλή – δυστυχώς πολλές φορές – μετετράπη σε γήπεδο
ανταλλαγής ύβρεων και οι βουλευτές των δύο μεγαλυτέρων κομμάτων έδιναν την
εντύπωση ότι φώναζαν σαν να βρίσκονταν σε κερκίδα; Ποιους να συνετίσει και σε
τι περιβάλλον, όταν ορισμένοι νοιάζονται μόνο και μόνο για τη διαιώνιση της
όποιας εξουσίας τους; Και πόσοι πλέον – ανάμεσα σε τόσα κότερα, βίλες με
πισίνες ακόμα και σε νησιά – μπορούν να σεβασθούν τέτοιες ευαισθησίες; Αλλά –
για να είμαστε ρεαλιστές – τι να ελπίζει κανείς από ένα πολιτικό σύστημα που
με τις σημερινές κουτσουρεμένες, ως συνήθως, ανακοινώσεις για τα πόθεν έσχες
και τις χρηματιστηριακές συναλλαγές βουλευτών, κουκουλώνει, για άλλη μία φορά,
την ξέφρενη κούρσα σε υπέρογκες προεκλογικές δαπάνες ορισμένων εσαεί
ατιμώρητων βουλευτών;