«Πάρτε μέτρα για το κλίμα»

Παραχωρήσεις για το κλίμα, για το οποίο ακαδημαϊκοί από όλον τον κόσμο
εκφράζουν ζωηρές ανησυχίες εν όψει της Συνόδου Κορυφής των χωρών της G8,
ελπίζει να αποσπάσει ο Τόνι Μπλερ από τον πρόεδρο Μπους στο ταξίδι του στην
Αμερική.

Δεν τρέφει ψευδαισθήσεις ο Βρετανός πρωθυπουργός ότι θα καταφέρει να πείσει τον Μπους να υιοθετήσει το Πρωτόκολλο του Κιότο. Ελπίζει όμως, κατ’ αρχάς, σε κοινή μελλοντική διακήρυξη που θα αναγνωρίζει τη σοβαρότητα του προβλήματος

Μετά τη συνταγματική κρίση που έδειξε τα όρια της Ενωμένης Ευρώπης, ο Βρετανός
πρωθυπουργός πιστεύει ότι οι συνθήκες είναι ώριμες για την επαναπροσέγγιση της
Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις ΗΠΑ και ελπίζει ότι αν ο Αμερικανός πρόεδρος προβεί
σε μερικές παραχωρήσεις σε ζητήματα στα οποία οι Ευρωπαίοι επιδεικνύουν
ιδιαίτερη ευαισθησία, όπως το κλίμα, αυτός ο στόχος μπορεί να επιτευχθεί.

H σύνοδος της G8

H Βρετανία θα φιλοξενήσει τους ηγέτες των οκτώ μεγαλύτερων βιομηχανικών χωρών
του πλανήτη στο Γκλενίγκλς της Σκωτίας, στις 6 Ιουλίου. Δύο θα είναι τα βασικά
θέματα αυτής της συνόδου: το φαινόμενο του θερμοκηπίου και η φτώχεια στην
Αφρική. Σχετικά με τη φτώχεια, ο διάδοχος του Μπλερ, υπουργός Οικονομίας
Γκόρντον Μπράουν, έχει προτείνει σχέδιο από τέσσερα σημεία: 1) την παραγραφή
του χρέους των αφρικανικών χωρών, 2) την ίδρυση μιας υπηρεσίας διεθνούς
χρηματοδότησης για την αγορά εμβολίων και άλλες δράσεις, 3) τον διπλασιασμό
της οικονομικής βοήθειας προς τη μαύρη ήπειρο και 4) την κατάργηση αγροτικών
επιδοτήσεων και δασμών που στρεβλώνουν την αγορά προς όφελος των πλουσίων
χωρών.

Ο Τόνι Μπλερ αναμένεται να θέσει όλα αυτά τα θέματα στον πρόεδρο Μπους. Όμως,
στο ζήτημα του φαινομένου του θερμοκηπίου – σχετικά με το οποίο οι ακαδημίες
επιστημών των χωρών της G8, καθώς και της Κίνας και της Βραζιλίας, απηύθυναν
χθες έκκληση για τον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα – ο
Βρετανός πρωθυπουργός δεν τρέφει ψευδαισθήσεις ότι θα καταφέρει να πείσει τον
πρόεδρο Μπους να υιοθετήσει το Πρωτόκολλο του Κιότο. Ελπίζει όμως σε μία κοινή
μελλοντική διακήρυξη που θα αναγνωρίζει τη σοβαρότητα του προβλήματος και στη
διατύπωση αρχών για τη μακροπρόθεσμη διαχείρισή του.

Για τις φτωχές χώρες

Έως τώρα ο πρόεδρος Μπους αποδέχεται τη μερική παραγραφή του χρέους των φτωχών
χωρών, αλλά δεν θέλει τη διεθνή υπηρεσία χρηματοδότησης που προτείνει ο
Γκόρντον Μπράουν. Όμως, ο Τόνι Μπλερ πιστεύει ότι η σύνοδος κορυφής των χωρών
της G8 μπορεί να αποδειχτεί μία ιστορική ευκαιρία για να αλλάξει την πορεία
της Ευρώπης και των σχέσεών της με την Αμερική. Για να πείσει τον Τζορτζ Μπους
να κάνει παραχωρήσεις ιδιαίτερα στο θέμα του κλίματος και του φαινομένου του
θερμοκηπίου, ο Βρετανός πρωθυπουργός αναμένεται να επισημάνει τον Αμερικανό
πρόεδρο ότι οι αντίπαλοι του πολέμου στο Ιράκ, με πρώτους τον Σιράκ και τον
Σρέντερ, είναι σχεδόν τελειωμένοι. Ο πρόεδρος Μπους θα μπορούσε να
εκμεταλλευτεί την κρίση ταυτότητας που διέρχονται οι Ευρωπαίοι μετά το
συνταγματικό σοκ, για να ξαναφέρει την «παλιά Ευρώπη» πιο κοντά στην Αμερική.
Αν λοιπόν προβεί σε δημοφιλείς παραχωρήσεις σε θέματα για τα οποία οι
Ευρωπαίοι δείχνουν ιδιαίτερη ευαισθησία, ο πρόεδρος Μπους, με τη βοήθεια του
Τόνι Μπλερ, θα εξωραΐσει τη δημόσια εικόνα της Αμερικής όχι μόνο στην Ευρώπη
αλλά και στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, που αποτελούν φυτώρια τρομοκρατίας.

Έριξαν το γάντι στην G8

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ διεθνούς επιπέδου έριξαν χθες το γάντι στους ηγέτες του
κόσμου, καλώντας τους να αναλάβουν δράση για τη σωτηρία του κλίματος. Εν όψει
της επικείμενης Συνόδου Κορυφής των χωρών της G8 στη Σκωτία, ακαδημαϊκοί από
11 χώρες του κόσμου επισημαίνουν ότι «η υπερθέρμανση του πλανήτη τις
τελευταίες δεκαετίες μπορεί να αποδοθεί κυρίως στις ανθρώπινες δραστηριότητες»
και ότι «η επιστημονική κατανόηση των κλιματικών μεταβολών είναι σήμερα
επαρκής ώστε να αναλάβουν οι χώρες έγκαιρη δράση». Την έκκληση υπογράφουν
επιστήμονες από τη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Ρωσία, τη Γερμανία, τις ΗΠΑ, την
Ιαπωνία, την Ιταλία και τον Καναδά, όπως και συνάδελφοί τους από την Κίνα, την
Ινδία και τη Βραζιλία. Στην ανακοίνωσή τους καλούν τις χώρες της λέσχης G8,
«να αναγνωρίσουν ότι οι καθυστερήσεις στην ανάληψη δράσης θα αυξήσουν τον
κίνδυνο δυσμενών επιπτώσεων στο περιβάλλον και θα επιφέρουν αυξημένο κόστος».