«Aς ελπίσουμε να σωθεί το ελληνικό τραγούδι…»

![]() |
Μέσα σε κλίμα σύμπνοιας και διαλόγου έγιναν οι δύο πρώτες συσκέψεις των
καλλιτεχνών οι οποίοι εκλήθησαν από την EPT να συμμετάσχουν στην αναβίωση του
θεσμού του Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης (σε συνεργασία με τη Διεθνή Έκθεση
Θεσσαλονίκης). Πολλά καταξιωμένα ονόματα μάλιστα προσφέρθηκαν να συμμετάσχουν
εθελοντικά στην Επιτροπή που θα συντονίσει τις εργασίες. Ο Διονύσης
Σαββόπουλος, ο Σταμάτης Κραουνάκης, η Δήμητρα Γαλάνη, η Λίνα Νικολακοπούλου, ο
Μίμης Πλέσσας, ο Νίκος Πορτοκάλογλου, ο Μανώλης Φάμελλος, ο Φίλιππος
Πλιάτσικας κ.ά. είναι μερικοί από εκείνους που ανέλαβαν να δώσουν κατεύθυνση
στον νέο διαγωνισμό.
![]() |
Να γίνει μία Ακαδημία που θα στηρίξει το ελληνικό τραγούδι όχι μόνο μέσα από
το Φεστιβάλ, αλλά και μέσα από άλλες δραστηριότητες πρότεινε ο Διονύσης
Σαββόπουλος και φαίνεται ότι η πρότασή του βρήκε μεγάλη απήχηση σε όλους
όσοι συμμετείχαν στον προχθεσινό διάλογο.
![]() |
Ο λόγος για τον οποίο βλέπουμε τέτοια κινητικότητα και όρεξη για εργασία από
το σύνολο σχεδόν της κοινότητας των μουσικών – αύριο θα έχουμε τις πρώτες
ανακοινώσεις για την πορεία των εργασιών τους – είναι, όπως μας είπαν μερικοί,
ότι η κατάσταση στο ελληνικό τραγούδι έχει φθάσει στο απροχώρητο και ίσως ένα
αναβαθμισμένο Φεστιβάλ Τραγουδιού να είναι ένα μικρό πρώτο βήμα προς την έξοδο
του… αδιεξόδου. «Θα μου πείτε, με ένα Φεστιβάλ σώζεται η κατάσταση;» λέει ο
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας. «Δεν σώζεται, αλλά τουλάχιστον να γίνει κάτι. Να
κάνουμε έναν άτυπο καλλιτεχνικό συνδικαλισμό, να αντιδράσουμε σ’ αυτήν τη
βλακεία που επικρατεί».
Εδώ όμως έγκειται και η πρόκληση που αντιμετωπίζουν τώρα οι εμπλεκόμενοι σε
τούτη την ιστορία. Να γίνει ένας διαγωνισμός που θα διαφοροποιηθεί από τη
γνωστή αισθητική τής «φεϊμστορίστικης λογικής» και της γιουροβιζιονίστικης
φανφάρας (που έχει επικρατήσει αυτή την εποχή σε όλη την ελληνική δισκογραφία
και στα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης), ένας νέος θεσμός που θα δημιουργήσει νέα
δεδομένα στον χώρο του τραγουδιού. Είναι άραγε εφικτό αυτό; Και μάλιστα με τη
βοήθεια της EPT που έδειξε τέτοιο απαράμιλλο… ηρωισμό και τέτοια έφεση στη
θεοποίηση ενός θεσμού όπως η Eurovision;
![]() |
«Το θέμα είναι να μην κάνουμε μόνο νούμερα για την EPT» λέει ο Λαυρέντης
Μαχαιρίτσας. «Ευτυχώς, είμαστε όλοι στο ίδιο μήκος κύματος και συμφωνούμε να
μην πέσουμε στη λούμπα των γνωστών ελληνικών εκπομπών για το τραγούδι»
συμφωνεί ο Φίλιππος Πλιάτσικας. «Εντάξει, καλή η τηλεθέαση, αλλά αν το
Φεστιβάλ δεν μας εκπροσωπεί, τι να το κάνουμε; Τα νέα παιδιά χρειάζονται ένα
βήμα να εκφραστούν. Και δεν έχουν. Μόνο όποιος τάσσεται με τη λογική του “Fame
story” έχει βήμα. Και από εκεί και πέρα ένα ολόκληρο σύστημα που τον
στηρίζει».
![]() |
Πιο επιφυλακτικός για τον τελικό στόχο του ανανεωμένου Φεστιβάλ Τραγουδιού
είναι ο στιχουργός (και ιδιοκτήτης της δισκογραφικής εταιρείας Μικρή Άρκτος)
Παρασκευάς Καρασούλος. «Για να γίνει ένας επιτυχημένος θεσμός, πρέπει
να αποσαφηνισθεί ο στόχος – και από την πλευρά της EPT και από την πλευρά των
καλλιτεχνών που συμμετέχουν στη διοργάνωση. Τι θα βγαίνει από ‘κεί μέσα ως
άποψη; Αν είχε πετύχει κάποτε ο Χατζιδάκις με τους Αγώνες της Κέρκυρας ήταν
γιατί είχε συγκεκριμένη αισθητική και πολύ ξεκάθαρο στόχο – και σ’ αυτό δεν
βλέπω να βοηθάει αυτή η πολυσυλλεκτική συνάντηση. Μακάρι να πετύχει. Αυτήν τη
φορά δεν πρέπει να βιαστεί κανείς. Αυτό ήταν και το αίτημα όλων όσων
συμμετείχαν».
Επταετής «εθνική εορτή»
![]() |
|
Τα χρόνια τού «Πού να ‘ν’ ο ίσκιος σου Θεέ» στο Φεστιβάλ Τραγουδιού |
To Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού διοργάνωνε επί 36 χρόνια η Διεθνής Έκθεση
Θεσσαλονίκης, αρχής γενομένης το 1962. Τα χρόνια της δικτατορίας, ο θεσμός
πήρε διαστάσεις «εθνικής εορτής» (υιοθετώντας τη… γνωστή αισθητική
«χουντικού ρυθμού»), ενώ στη μεταπολίτευση άρχισε να παρακμάζει. Το 1998 στη
θέση του Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού διοργανώθηκε το Φεστιβάλ Γαία, το οποίο
έδωσε προτεραιότητα στις μουσικές ανταλλαγές των Βαλκανίων. Το 37ο Φεστιβάλ
Ελληνικού Τραγουδιού θέτει ως στόχο, κατά την EPT, «την ανάδειξη νέων τάσεων
και νέων προσώπων, αξιοποιώντας – για πρώτη φορά – τις προτάσεις της
αφρόκρεμας των Ελλήνων μουσικών».



















