Οι Kυκλάδες γέννησαν τον μύθο της Aτλαντίδας

H θρυλική Ατλαντίδα που περιγράφεται στον «Τίμαιο» και τον «Κριτία» του
Πλάτωνα έχει διεγείρει τη φαντασία εκατοντάδων ερευνητών ανά τον κόσμο. Πολλοί
είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι ο προηγμένος πολιτισμός των Ατλάντων υπήρχε
πράγματι σε οχυρωμένο βασίλειο το οποίο καταποντίστηκε εξαιτίας σφοδρού
μετεωρολογικού φαινομένου. Κανείς όμως δεν μπόρεσε μέχρι τώρα να υποδείξει με
πειστικό τρόπο τη θέση της.

Έλληνες επιστήμονες υποστηρίζουν τώρα ότι η Ατλαντίδα δεν ήταν παρά ένας
καλοδιατυπωμένος μύθος. Βέβαια κάθε μύθος έχει συνήθως ρίζες σε πραγματικά
περιστατικά που αποκτούν «θρυλικές» διαστάσεις περνώντας από στόμα σε στόμα κι
από γενιά σε γενιά.

Στην περίπτωσή μας το πραγματικό γεγονός ήταν ένα μεγάλο νησί στο Κεντρικό
Αιγαίο, με έκταση 650 τετραγωνικών χιλιομέτρων, που εκτεινόταν από την Άνδρο
μέχρι την Ίο και από τα δυτικά της Αντιπάρου μέχρι τα ανατολικά της Νάξου. Στο
μεγαλύτερο μέρος του ήταν πεδιάδα.

Όταν άρχισαν να λειώνουν οι τεράστιες ποσότητες πάγων που σκέπαζαν τότε τους
πόλους του πλανήτη, η στάθμη των ωκεανών άρχισε σταδιακά να ανεβαίνει. Το νερό
εισχώρησε στη Μεσόγειο και κάλυψε σιγά σιγά το νησί. Χιλιάδες χρόνια αργότερα,
όταν η στάθμη της θάλασσας σταθεροποιήθηκε, τα νησιά των Κυκλάδων απέκτησαν
την ακτογραμμή που έχουν σήμερα. Όμως ο «κατακλυσμός» είχε συντελεστεί και οι
μνήμες από την πλημμύρα φαίνεται ότι διατηρήθηκαν ζωντανές στους κατοίκους της
εποχής εκείνης. Ο Πλάτωνας είχε το υλικό για να πλάσει τη θρυλική Ατλαντίδα!

Μία μελέτη από Έλληνες ειδικούς με επικεφαλής τον Βασίλη Καψιμάλη, δρα
γεωολόγο-ωκεανογράφο στο Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ), θα
παρουσιαστεί σε διεθνές συνέδριο στη Μήλο με θέμα «The Atlantis Hypothesis:
Searching for a Lost Land» (H υπόθεση της Ατλαντίδας: Αναζητώντας τη χαμένη
γη). Ο κ. B. Καψιμάλης είναι από τους επιστήμονες που πιστεύουν ότι η
Ατλαντίδα ήταν μύθος. «Δεν υπήρχε κάποια τεράστια χερσαία έκταση που
κατοικείτο από έναν λαμπρό πολιτισμό και η οποία καταποντίστηκε μέσα σ’ ένα
μερόνυχτο», λέει στα «NEA».

Οι Έλληνες επιστήμονες πιστεύουν ότι ο Πλάτωνας εμπνεύστηκε από την ιστορία
του μεγάλου νησιού που σκεπάστηκε από τη θάλασσα στη διάρκεια πολλών χιλιάδων
ετών. «Όλες οι ωκεανογραφικές έρευνες που έχουμε κάνει τα τελευταία χρόνια μάς
δείχνουν ξεκάθαρα ότι στην περιοχή των Κυκλάδων υπήρχε ένα μεγαλονήσι»,
συνεχίζει ο κ. B. Καψιμάλης. «Οι μελέτες που έχουν γίνει πάνω στο ανάγλυφο του
πυθμένα φανερώνουν ότι στο απώτατο παρελθόν ο σημερινός βυθός ήταν ξηρά».

Αυτή η χερσαία έκταση κάποια στιγμή κατοικήθηκε. H αυγή της έκτης προ Χριστού
χιλιετίας βρήκε σε νησιά των Κυκλάδων οργανωμένους οικισμούς. Κάποιοι ήταν
οχυρωμένοι με τείχη. Σε βραχογραφίες απεικονίζονταν καράβια. Οι Έλληνες
ειδικοί λένε ότι ακόμη κι αν πριν το 6000 π.X. υπήρχαν στην περιοχή των
Κυκλάδων άνθρωποι, τότε τα υπολείμματα των δραστηριοτήτων τους θα πρέπει να
αναζητηθούν στον βυθό της θάλασσας.

«Οι αρχαίοι κάτοικοι θα έχτιζαν τους οικισμούς τους ολοένα και πιο βαθιά στην
ενδοχώρα, αφού η ακτή σκεπαζόταν από θάλασσα. H άνοδος του νερού θα χαράχτηκε
στη μνήμη τους. Ίσως να διαδόθηκε και στην ηπειρωτική Ελλάδα, αφού όλες οι
ενδείξεις που έχουμε μας λένε ότι πριν από το 6000 π.X. πραγματοποιούνται
θαλάσσια δρομολόγια». Αυτή η αρχαία γεωγραφική διεργασία που άρχισε το 18000
π.X. έφτασε και στα αυτιά του Πλάτωνα. Ο κορυφαίος Έλληνας φιλόσοφος δεν
δυσκολεύτηκε καθόλου να τη μετατρέψει σε λαμπερό μύθο ώστε να περάσει τα δικά
του μηνύματα στο γοητευμένο ακροατήριο…

Το νησί που βυθίστηκε

18000 π.X. Ένα μεγάλο νησί που εκτείνεται από την Άνδρο μέχρι την Ίο δεσπόζει
στη θέση των Κυκλάδων. H απόσταση από το βόρειο μέχρι το νότιο τμήμα του είναι
160 χιλιόμετρα. Το πλάτος του φθάνει τα 80 χιλιόμετρα. Βρισκόμαστε στο τέλος
της τελευταίας περιόδου των παγετώνων. Στους πόλους λειώνουν οι πάγοι και
ανεβαίνει η στάθμη της θάλασσας

14000 π.X. Το μεγάλο νησί αρχίζει να πλημμυρίζει. Ήδη, η Τζια αποκόπτεται από
την Ανατολική Στερεά Ελλάδα. Κανένα ίχνος ανθρώπινης παρουσίας. Όμως 1.000
χρόνια αργότερα φαίνεται πως είχε αρχίσει η επεξεργασία του οψιδιανού, που
είναι ηφαιστειακό πέτρωμα, για την κατασκευή εργαλείων και όπλων

12000 π.X. H θάλασσα διαμελίζει το βόρειο και νότιο τμήμα του νησιού. Οι
μεγάλες πεδιάδες του βρίσκονται πλέον στον πυθμένα που εξακολουθεί να
ανεβαίνει. Μέχρι το 6000 θα έχει ανέβει συνολικά 120 με 130 μέτρα!

10000 π.X. – 6000 π.X. Ίχνη μεσολιθικών και πρώιμων νεολιθικών οικισμών
ανακαλύπτονται στον Μαρουλά Κύθνου, στη Φτελιά Μυκόνου και στη Στρόφιλα Άνδρου
και εργαλεία από οψιδιανό στη Μήλο και στο σπήλαιο Φράχτι Αργολίδας. Υπάρχουν
ενδείξεις για ταξίδια από Μήλο προς Κύθνο, Αττική, Αργολίδα. Το 1/4 της
έκτασης του μεγάλου νησιού βρίσκεται πια στον βυθό

Από τις Άνδεις ώς την Κύπρο

Αναπαράσταση του λιμανιού της Ατλαντίδας, με βάση περιγραφές του Πλάτωνα

Σε δεκάδες περιοχές σ’ ολόκληρο τον πλανήτη έχουν αναζητήσει κατά καιρούς
διάφοροι ειδικοί για βρουν την Ατλαντίδα. Έχουν υποστηρίξει ότι μπορεί να ήταν
η ίδια η Σαντορίνη ή να βρισκόταν ανοιχτά της Κύπρου, όπως ισχυρίστηκε
πρόσφατα Αμερικανός ερευνητής. Ακόμη και στα υψίπεδα των Άνδεων, στις βόρειες
ακτές της Αφρικής, στη Βαλτική Θάλασσα, στην Κύπρο, στις Αζόρες, έξω από τα
Στενά του Γιβραλτάρ, στη Μάλτα, στην καρδιά του Ατλαντικού Ωκεανού, ακόμη και
στην Πολυνησία ή στα ανοικτά της Ιαπωνίας. Φυσικά ποτέ κανείς δεν βρήκε κάποιο
εύρημα που να πιστοποιεί ότι ανήκε σε εκείνο τον μυθικό πολιτισμό. Οι
περισσότεροι ερευνητές παίρνουν… κατά γράμμα τα όσα αναφέρει ο Πλάτωνας στον
«Τίμαιο» και στον «Κριτία». Όμως ελάχιστοι έχουν μπει στον κόπο να μελετήσουν
στο σύνολό τους τα έργα του φιλοσόφου και να κατανοήσουν τον τρόπο που
χρησιμοποιούσε τους μύθους. Αυτό είναι και το πιο δύσκολο…

Για όλα φταίει ο Πλάτωνας

Τη μυθική προέλευση της Ατλαντίδας μέσα από την έκρηξη του ηφαιστείου της
Σαντορίνης θα υποστηρίξουν στο συνέδριο της Μήλου και οι δύο γνωστοί Έλληνες
ηφαιστειολόγοι, ο καθηγητής Γεωθερμίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο
Θεσσαλονίκης Μιχάλης Φυτίκας και ο δρ Ηφαιστειολογίας στο Ινστιτούτο
Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ) Γιώργος Βουγιουκαλάκης.

«H άποψή μας είναι ότι ο Πλάτωνας έπλασε τον μύθο της Ατλαντίδας από τη μεγάλη
ηφαιστειακή έκρηξη η οποία διασώθηκε μέσα από τη λεγόμενη συλλογική μνήμη»,
λέει στα «NEA» ο Γιώργος Βουγιουκαλάκης. «Από εκείνη τη σφοδρότατη έκρηξη που
έγινε τον 17ο π.X. αιώνα δεν γεννήθηκε κανένας θρύλος ή μύθος. H ιστορία της
Ατλαντίδας που καταποντίστηκε σε μικρό χρονικό διάστημα, οδηγώντας στον θάνατο
έναν αξιόλογο ανθρώπινο πολιτισμό, φαίνεται να ταιριάζει γάντι με τα όσα
συνέβησαν στη Σαντορίνη».

INFO

Διεθνές Συνέδριο «H υπόθεση της Ατλαντίδας: Αναζητώντας τη χαμένη γη» στη
Μήλο, 11-13 Ιουλίου.