Μαντάμ Λουσού

EKANA ΖΑΠΙΝΓΚ στα περβόλια και στους ανθισμένους κήπους της τηλεοπτικής
μου ανίας. Και έπεσα πάνω στη λουσού. Λουσού (βγαίνει από το «λούσο»)
αποκαλούμε άτομο, γένους θηλυκού, που χαρακτηρίζεται από εξτένσιονς και την
μπρετέλα του σουτιέν να προεξέχει από το κολλητό τοπάκι.

H λουσού αποτελεί ιδιαίτερη συνομοταξία θηλαστικού. Είναι αδιευκρίνιστο εάν
κατατάσσεται στηνχλωρίδα ή στην πανίδα του πλανήτη μας. Δεν αποτελεί είδος υπό
εξαφάνισιν. Αντιθέτως, οι λουσούδες πολλαπλασιάζονται ως αμοιβάδες. Δεν
προσφέρουν το παραμικρό στην ανθρωπότητα. Το ένα και μόνο προσόν μιας λουσούς
είναι η εκπληκτική της ικανότητα να κολλάει τσιχλόφουσκες κάτω από τα χερούλια
της πολυθρόνας. H συμπαθής αυτή συνομοταξία κάνει το διδακτορικό της σε
βερνίκια νυχιών, κρέμες, μπότοξ και τριώροφα ασημένια πέδιλα.

Στην ελληνική πραγματικότητα, η λουσού κυριαρχεί. Πανταχού παρούσα και τα
πάντα πληρούσα. Τηλεοπτική σταρ, τραγουδίστρια, μοντέλα, γλάστρα σε πάνελ
μεσημβρινής εκπομπής. Διάσημη! Πώς λέμε «δεν την ξέρει ούτε η μάνα της;». H
μάνα της την ξέρει. Αλλά μόνον η μάνα της! Οι υπόλοιποι τη βλέπουμε στην Γ’
Εθνική των τοκ σόους και αισθανόμαστε αμήχανα. Ενοχικά. Θα έπρεπε να τη
γνωρίζουμε εμείς αυτήν τώρα; Προφανώς! Για να της παίρνουν κοτζάμ
συνέντευξη…

H λουσού έχει και άποψη. Όχι για θέματα βαρέα και ανθυγιεινά. Το αγαπημένο της
θέμα είναι οι άντρες. Θέμα SOS. Ανυπερθέτως πέφτει στις εξετάσεις. Όπως και η
ερώτηση κρίσεως:

– Τι ψάχνεις εσύ σε έναν άντρα;

Εκεί η λουσού γίνεται λαλίστατη. Αφού κρύβει κομψά με την παλάμη της την
τσιχλόφουσκα στο χερούλι, απαντά πρωτοτύπως:

– Εγώ τον άντρα τον θέλω έξυπνο, ευαίσθητο, γοητευτικό, μορφωμένο, με αίσθηση
χιούμορ.

Καμία λουσού τον άντρα δεν τον θέλει πλούσιο. Ρακοσυλλέκτη τον θέλει.
Νιγηριανό που πουλάει πειρατικά CD τον θέλει. Δεν κωλώνει η λουσού! Είναι
υπεράνω. Έξυπνος, ευαίσθητος, γοητευτικός, μορφωμένος και με αίσθηση χιούμορ.
Για να έρθει να δέσει το συκαλάκι: Διότι η λουσού θεωρεί δεδομένο ότι η ίδια
είναι έξυπνη, ευαίσθητη, γοητευτική, μορφωμένη – κυρίως – και με αίσθηση
χιούμορ. Όλα αυτά τα έχει στο τσεπάκι της. Οπότε, λογικά, ψάχνει το alter ego
της για να ολοκληρωθεί το εξτένσιον:

– Εγώ τον άντρα τον θέλω έξυπνο, ευαίσθητο, γοητευτικό, μορφωμένο και με
αίσθηση χιούμορ!

«Εγώ!». Ειδικά αυτή. Όλες εμείς οι υπόλοιπες που ΔΕΝ είμαστε λουσούδες, ΔΕΝ
έχουμε εξτένσιονς, ΔΕΝ προεξέχει η μπρετέλα – άρα ΔΕΝ τον θέλουμε έξυπνο,
ευαίσθητο, γοητευτικό, μορφωμένο και με αίσθηση χιούμορ. Όοοχι! Έχουμε άλλα
βίτσια εμείς. Εμείς τον άντρα τον θέλουμε κρετίνο, βόιδι, τέρας, αναλφάβητο
και μαλάκα! Να ρεύεται, να υπογράφει με σταυρό και να πατάει τις γάτες στην
Εθνική!

– Επίσης, συνεχίζει η λουσού, τον άντρα τον θέλω να τα συνδυάζει όλα: Να είναι
και σύντροφος και εραστής και φίλος.

Εγώ πάλι, αγάπη μου, είμαι πιο απαιτητική. Πιο μυστήρια, πιο δύσκολη, πιο
στριμμένο άντερο. Γιατί εγώ τον άντρα τον θέλω και σύντροφο και εραστή και
φίλο και μάνα και πατέρα και ξάδελφο και μπατζανάκη και σώγαμπρο και κουμπάρα.
(Κυρίως κουμπάρα – για να δανείζομαι τις γόβες της). Αυτόν ψάχνω στη ζωή μου.
Αυτόν αναζητώ. Σύντροφο, εραστή, φίλο, μάνα, πατέρα, ξάδελφο, μπατζανάκη,
σώγαμπρο, κουμπάρα και πολυμίξερ. Τον άντρα τον θέλω εξάπαντος πολυμίξερ. Για
να μου πολτοποιεί το μπρόκολο και να μου θρυμματίζει το καρότο!

Γιατί εγώ δεν χρειάζομαι εξτένσιονς. Δεν χρειάζομαι προεξέχουσες μπρετέλες.
Δεν χρειάζομαι τσιχλόφουσκα.

Εγώ μπορώ να είμαι ηλίθια και χωρίς αξεσουάρ!