[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΔΙΝΟΥΝ KAI ΠΑΙΡΝΟΥΝ οι αναλύσεις για το δημοψήφισμα στη Γαλλία. Αλλά
δεν εντυπωσιάζουν πλέον ορισμένοι ανεμοδούρες. Αυτοί έβγαζαν πύρινους λόγους
στο παρελθόν, καταγγέλλοντας πως «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ είναι το ίδιο συνδικάτο». Και
πριν αλέκτορα φωνήσαι, έκαναν… αγώνα υπέρ του «ναι» για μια ξένη χώρα, τη
Γαλλία!

Οι ίδιοι, που σήμερα προβλέπουν μύρια δεινά και εκτιμούν ότι μπορεί η Ευρώπη
με το «όχι» των Γάλλων να αποκτήσει φυγόκεντρες τάσεις, ευθύνονται – μεταξύ
πολλών άλλων – γιατί στη χώρα μας δεν λειτούργησε στοιχειωδώς η Δημοκρατία
(σ.σ.: για τα ευρωπαϊκά θέματα) και δεν έγινε ποτέ δημοψήφισμα για την ΕΟΚ (τη
σημερινή E.E.).

Ανεξαρτήτως πώς εκλαμβάνει κανείς το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, ένα είναι
βέβαιο: Ο γαλλικός λαός ενημερώθηκε πολύ περισσότερο και καλύτερα από τον
ελληνικό λαό. Και ασφαλώς γι’ αυτό θα πρέπει ορισμένοι να ντρέπονται.

Αλλά αυτή είναι η μία πλευρά του ζητήματος. Γιατί η τελευταία ιστορία της
Γαλλίας, μιας «κεντρικής» ευρωπαϊκής δύναμης με τόσο ισχυρές φωνές τού «ναι»
και τού «όχι» (στο δημοψήφισμα για το Ευρωσύνταγμα), θα επηρεάσει βαθύτατα τις
ευρωπαϊκές εξελίξεις. Και μάλιστα σε μια εποχή κατά την οποία η E.E., μετά τη
διεύρυνση με «νέες χώρες», πολλές από τις οποίες έχουν στενούς δεσμούς με την
Ουάσιγκτον, εμφανίζεται εκ των πραγμάτων περισσότερο «αμερικανική».

H Ελλάδα είναι ευάλωτη στις νέες συνθήκες, γιατί δεν έχει δικό της μπούσουλα,
εκτός φυσικά μιας πάγιας «λογικής» να είναι «το καλό παιδί στα σαλόνια των
Βρυξελλών και της Ουάσιγκτον».

Την ίδια ώρα, όλοι αυτοί οι αναλυτές που κινδυνολογούν για το αποτέλεσμα του
γαλλικού δημοψηφίσματος έχουν προκαλέσει σύγχυση στον ελληνικό λαό και για τις
εξελίξεις στην οικονομία. Ποιον να ακούσεις και ποιον να πιστέψεις. Σε μια
εποχή κατά την οποία η καμπάνα χτυπά για εκατομμύρια Έλληνες εργαζομένους και
συνταξιούχους, για τους οποίους διαβολικά σχέδια που στηρίζονται στην πολιτική
τού «διαίρει και βασίλευε» (π.χ. με το «πείραμα» του ΟΤΕ) απεργάζονται τον
διχασμό και τη μείωση του εισοδήματός τους.