Ο Kαραμανλής στα χνάρια του Mητσοτάκη

Στροφή στη «σκληρή γραμμή» Μητσοτάκη – Αλογοσκούφη κάνει ο K. Καραμανλής σε
μια προσπάθεια να προσελκύσει επενδύσεις και να προσεταιριστεί τους
βιομηχάνους. Ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε από το βήμα του ΣΕΒ μεταρρυθμίσεις με
αλλαγές στο ωράριο εργασίας, στο ωράριο των καταστημάτων, ιδιωτικοποιήσεις και
απελευθέρωση των αγορών.

Κυβερνητικά στελέχη υπογραμμίζουν ότι ο κ. Καραμανλής, λόγω της επιδείνωσης
του κλίματος στην οικονομία, αλλά και υπό την εσωκομματική πίεση να αναλάβει
πρωτοβουλίες που θα δείξουν ότι είναι σε θέση να παίρνει αποφάσεις, αφήνει
οριστικά πίσω του τη γραμμή της συναίνεσης και της ήπιας προσαρμογής, για την
οποία είχε δεσμευθεί τον Σεπτέμβριο με την ομιλία του στην ΔΕΘ. Είναι
ενδεικτικό – σύμφωνα με αυτά τα στελέχη – πως η κυβέρνηση προχωρεί ταχύτατα,
μετά την άρση της μονιμότητας στον ΟΤΕ, και στην επίλυση του Ασφαλιστικού των
τραπεζών για να ιδιωτικοποιήσει την Εμπορική. Διαμηνύει, μάλιστα, πως ακόμα
και αν δεν συμφωνήσουν οι εργαζόμενοι, θα καταθέσει σχετική τροπολογία.

«Σκληρή στροφή». Τα ίδια στελέχη παραδέχονται, πάντως, πως η «σκληρή
στροφή» κάθε άλλο παρά επιλογή του Πρωθυπουργού ήταν. Το αντίθετο μάλιστα. Ο
στόχος του κ. Καραμανλή, λένε, όταν ανέλαβε την εξουσία ήταν να πείσει τους
πολίτες πως η δική του διακυβέρνηση καμία σχέση δεν θα είχε με εκείνη της
περιόδου Μητσοτάκη.

Μάλιστα, το καλοκαίρι του 2004 είχε κάνει σημαία του το «κοινωνικό κέντρο» και
την «κοινωνική ευαισθησία», ενώ τα κορυφαία στελέχη της Ρηγίλλης υποστήριζαν
πως με τον πρώτο της προϋπολογισμό η N.Δ. θα κατέρριπτε «τον μύθο της
λιτότητας». Εκείνη την περίοδο και έως τις αρχές του 2005, μόνο ο Κώστας
Μητσοτάκης – και σε μικρότερο βαθμό, ο Γιώργος Σουφλιάς – ζητούσαν επίμονα
μέτρα και «γενναίες αποφάσεις» στην οικονομία.

Στην πραγματικότητα, ο Πρωθυπουργός σύρθηκε σε αυτή την επιλογή μετά την
αποτυχία της δημοσιονομικής απογραφής, η οποία οδήγησε τη χώρα σε
δημοσιονομική επιτήρηση και αφαίρεσε από την κυβέρνηση κάθε περιθώριο ελιγμών
στην οικονομία.

Ακόμα και κυβερνητικά στελέχη παραδέχονται, πάντως, πως το περασμένο φθινόπωρο
και έως το τέλος του χρόνου ο Πρωθυπουργός και οι στενότεροι σύμβουλοί του (οι
Θ. Ρουσόπουλος και Γ. Λούλης) ούτε να ακούσουν δεν ήθελαν για επώδυνες ρήξεις
στην οικονομία – χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια από την πλευρά του κ.
Αλογοσκούφη για να τους πείσει.

Τα πρώτα σημάδια. H πρώτη νύξη για την ανάγκη να ληφθούν επώδυνα μέτρα
και να προωθηθούν οι μεταρρυθμίσεις στην οικονομία έγινε τον Ιανουάριο του
2005. Τέλη Μαρτίου η κυβέρνηση ανακοίνωσε την αύξηση των έμμεσων φόρων και του
ΦΠΑ. Ωστόσο, ο επιχειρηματικός κόσμος – ο οποίος είχε λάβει απαξιωτικά
μηνύματα το πρώτο εξάμηνο από την κυβέρνηση («νταβατζήδες», βασικός μέτοχος,
απαντήσεις υπουργών στον πρόεδρο του ΣΕΒ) – συνέχιζε να παραμένει δύσπιστος,
γεγονός που είχε παρενέργειες στην αγορά, με αρνητικό αντίκτυπο και στα
δημόσια έσοδα. Πρώτη προσπάθεια κατευνασμού της αγοράς ήταν οι συναντήσεις με
τους επιχειρηματίες, οι οποίες άρχισαν έπειτα από εισήγηση του υπουργού
Ανάπτυξης Δημήτρη Σιούφα.

Όπως λένε κυβερνητικά στελέχη, εκτός από την κακή κατάσταση της οικονομίας
υπήρχε και άλλος παράγων που «έσπρωξε» τον κ. Καραμανλή στη φυγή προς τα
εμπρός για την οικονομία – και αυτός ήταν η έντονη εσωκομματική αμφισβήτηση
(ακόμα και ο παραταξιακός Τύπος ζητούσε από τον κ. Καραμανλή να κυβερνήσει και
να πάρει αποφάσεις) που κορυφώθηκε με την παρέμβαση (και ηγετική εμφάνιση) της
κ. Μπακογιάννη στις 15 Μαΐου στη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με κυβερνητικά στελέχη,
δύο ημέρες αργότερα ο κ. Καραμανλής τηλεφώνησε στον υπουργό Μεταφορών και
Επικοινωνιών Μιχάλη Λιάπη και του είπε πως οκτώ μήνες διαπραγματεύσεων είναι
αρκετοί και ότι πρέπει να δοθεί λύση. Επιστρέφοντας από τις ΗΠΑ, ο
Πρωθυπουργός συζήτησε το θέμα με τον Γ. Αλογοσκούφη και έδωσε εντολή να
συνεργαστούν τα δύο υπουργεία στη σύνταξη τροπολογίας, η οποία θα ρύθμιζε
χωρίς τη συναίνεση των εργαζομένων την άρση της μονιμότητας στον ΟΤΕ –
εκβιασμός που λειτούργησε ως μοχλός για τη συμφωνία των συνδικαλιστών με την
κυβερνητική πρόταση.

Έχει ανησυχήσει. Βουλευτές της N.Δ. λένε πως ο κ. Καραμανλής έχει
ανησυχήσει από την έντονη εσωκομματική αμφισβήτηση που δέχθηκε το τελευταίο
διάστημα (ιδιαίτερα από τον κεντροδεξιό Τύπο). Είναι επίσης έντονα
προβληματισμένος από την εικόνα που δίνει η κυβέρνησή του, από τα αλλεπάλληλα
λάθη της, αλλά και από όσα λέγονται στο παρασκήνιο (και δημοσίως) για την
έλλειψη συντονισμού των υπουργών, που αποτελούν ευθεία κριτική στις δικές του
κυβερνητικές ικανότητες.

Επιχειρεί λοιπόν να απαντήσει σε αυτήν την κριτική με μια επίδειξη δυναμισμού
και επιθετικότητας στον τομέα της οικονομίας και ταυτόχρονα να
επαναπροσεγγίσει τα παραδοσιακά ερείσματα ενός πρωθυπουργού της κεντροδεξιάς,
δηλαδή τους Αμερικανούς και τους βιομηχάνους, τα οποία είχε απομακρύνει με την
προηγούμενη πολιτική του. Αυτό, όπως λένε οι ίδιοι βουλευτές, ήταν ο στόχος
της συνάντησης με τον Μπους στην Αμερική, αλλά και της χθεσινής παρουσίας του
κ. Καραμανλή στους βιομηχάνους.

H… δικαίωση του επιτίμου

Τα τελευταία χρόνια, ο K. Μητσοτάκης βρισκόταν σε απομόνωση για τις απόψεις
του και όταν επανέλαβε πως οι Έλληνες πρέπει να «σφίξουν το ζωνάρι την
προεκλογική περίοδο» δέχθηκε κριτική από τη Ρηγίλλης, ενώ τον… άδειασε στη
Βουλή ο μετέπειτα υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γιώργος Αλογοσκούφης.

Λιγότερο από χρόνο αργότερα, ο επίτιμος είχε την ευκαιρία να «καπελώσει» την
οικονομική πολιτική της N.Δ., μέσω του κ. Αλογοσκούφη. Ο υπουργός Οικονομίας
βρέθηκε στη δίνη του κυκλώνα τον περασμένο Νοέμβριο λόγω της απογραφής και
αναζητούσε πολιτική κάλυψη. Τότε δεχόταν επίθεση από έναν παλιό φίλο του
Πρωθυπουργού (τον ευρωβουλευτή Γιώργο Δημητρακόπουλο), ενώ κατ’ ιδίαν οι
περισσότεροι κορυφαίοι υπουργοί επέκριναν τους χειρισμούς του και έλεγαν ότι
κινδυνεύει η θέση του. Την κάλυψη του προσέφερε ο Κώστας Μητσοτάκης, σε
συνάντηση που είχαν οι δύο άνδρες στο γραφείο του πρώην πρωθυπουργού στη Βουλή
(24 Νοεμβρίου). Έκτοτε, λένε κυβερνητικά στελέχη, η οικογένεια Μητσοτάκη
στηρίζει ανεπιφύλακτα τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και την απογραφή, ενώ δεν
αφήνει αναπάντητες τις επιθέσεις που δέχεται ο κ. Αλογοσκούφης από συναδέλφους
του στην κυβέρνηση.