Tο «ναι» θα είναι έκπληξη

Την ώρα που τρεις νέες δημοσκοπήσεις για το Ευρωσύνταγμα στη Γαλλία
δείχνουν ότι το «όχι» κερδίζει έδαφος (55% και 54%), ο Γάλλος πρόεδρος Ζακ
Σιράκ πραγματοποίησε μια ύστατη, δραματική προσπάθεια για να πείσει τους
ψηφοφόρους να υπερψηφίσουν τη Συνταγματική Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο
δημοψήφισμα της Κυριακής.
![]() |
|
Με ύφος σχεδόν παρακλητικό, ο Σιράκ χθες ζήτησε από τους Γάλλους να μη |
Με ύφος σχεδόν παρακλητικό, ο Σιράκ ζήτησε από τους Γάλλους πολίτες να μη
χρησιμοποιήσουν το δημοψήφισμα για να τιμωρήσουν τη γαλλική κυβέρνηση. «Δεν
πρόκειται για ένα “ναι” ή “όχι” στην κυβέρνηση», είπε, «αλλά για το μέλλον σας
και το μέλλον των παιδιών σας, για το μέλλον της Γαλλίας και το μέλλον της
Ευρώπης».
Αν απορριφθεί το Ευρωσύνταγμα από τη Γαλλία, «θα αρχίσει μια περίοδος
αμφιβολιών και αβεβαιότητας», προειδοποίησε, τονίζοντας ότι ενδεχόμενο «όχι»
των Γάλλων θα ερμηνευθεί από τους Ευρωπαίους ως απόρριψη της ίδιας της
Ευρώπης. Ξεκαθάρισε, μάλιστα, ότι δεν θα υπάρξει επαναδιαπραγμάτευση επί του
κειμένου της Συνθήκης. Ο Ζακ Σιράκ επισήμανε ότι με την υιοθέτηση του
Ευρωσυντάγματος η γαλλική επιρροή στην Ευρώπη θα ενισχυθεί, όπως και το
γαλλικό κοινωνικό μοντέλο. Το Ευρωκοινοβούλιο θα αποκτήσει ευρύτερες εξουσίες,
ενώ θετικές επιδράσεις θα υπάρξουν, μεταξύ των άλλων, σε τομείς όπως η
ασφάλεια, το περιβάλλον και η παράνομη λαθρομετανάστευση, πρόσθεσε. Ο ίδιος
είπε ότι η πρόκληση που αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση, ονομάζεται
οικονομικός ανταγωνισμός και προέρχεται από τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία, την Κίνα,
«αύριο από την Ινδία και άλλους… Γι’ αυτό πρέπει να προχωρήσουμε.
Χρειαζόμαστε μια Ευρώπη ικανή να αναδειχθεί σε πραγματική ευρωπαϊκή δύναμη»,
κατέληξε.
«Μοιραία»
Ενδεχόμενη απόρριψη του Ευρωσυντάγματος από τη Γαλλία θα μπορούσε να αποβεί
μοιραία για την Ευρωπαϊκή Συνταγματική Συνθήκη. Ήδη, οι πιέσεις που
αντιμετωπίζει ο Γάλλος πρόεδρος προέρχονται από όλο το πολιτικό φάσμα και δεν
είναι λίγοι αυτοί που του ζητούν να «αναλάβει τις ευθύνες του», σε περίπτωση
καταψήφισης του Ευρωσυντάγματος μεθαύριο, πιθανόν ακολουθώντας το παράδειγμα
του Γερμανού καγκελαρίου Γκέρχαρντ Σρέντερ στη Γερμανία, ο οποίος προκήρυξε
πρόωρες εκλογές μετά την ήττα του στις εκλογές της Βόρειας
Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Πολιτικοί αναλυτές, πάντως, επισημαίνουν ότι δεν
αποκλείεται ένα από τα θύματα της Κυριακής να είναι ο μη δημοφιλής
πρωθυπουργός της Γαλλίας και «δεξί χέρι» του Σιράκ, Ζαν Πιέρ Ραφαρέν.
Από τις τρεις νέες δημοσκοπήσεις που δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα, στις δύο –
των Ινστιτούτων CSA και Ipsos – δίνεται προβάδισμα στο «όχι» με ποσοστό 55%,
παρατηρείται δηλαδή αύξηση κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες των ψηφοφόρων που
απορρίπτουν το Ευρωσύνταγμα, σε σύγκριση με τις προηγούμενες δημοσκοπήσεις των
ίδιων ινστιτούτων. Αύξηση μιας ποσοστιαίας μονάδας στο στρατόπεδο του «όχι»
δίνει και άλλη δημοσκόπηση της εταιρείας TNS Sofres-Unilog, με 54%. Συνολικά
πάντως, μεγάλη μερίδα των Γάλλων ψηφοφόρων που φτάνει το 34%, δεν έχει
καταλήξει ακόμη πώς θα ανταποκριθεί στο δημοψήφισμα και αυτό μπορεί να
αποδειχθεί αποφασιστικός παράγων, κάνοντας τη ζυγαριά να γείρει είτε υπέρ του
«ναι» είτε υπέρ του «όχι». Ποσοστό που διαμορφώνεται στο 11% επισημαίνει ότι
«μπορεί να αλλάξει γνώμη», ενώ 23% αρνείται να απαντήσει, σύμφωνα με το Ipsos.
Τα τρία πρόσωπα του «όχι»
MAPI-ΖΟΡΖ ΜΠΙΦΕ (γενική γραμματέας του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος )
Για να βγει η Αριστερά από το περιθώριο
![]() |
Για την 56χρονη Μαρί-Ζορζ Μπιφέ, η εκστρατεία υπέρ του «όχι» αποτελεί μια
ευκαιρία να βγάλει το ιστορικό Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα από το πολιτικό
περιθώριο στο οποίο βρίσκεται τις τελευταίες δεκαετίες, με «σημείο μηδέν» τις
εκλογές του 2002. H γενική γραμματέας του κόμματος ελπίζει πως μια νίκη του
«όχι» θα μετασχηματιστεί σε μια κάθαρση για τη γαλλική Αριστερά, και πως οι
κομμουνιστές θα γίνουν η «ραχοκοκαλιά» της μεγάλης συμμαχίας των
δυσαρεστημένων, προσδίδοντάς της συνεκτικότητα και εσωτερική δομή. Ένας
θρίαμβος του «όχι» στο δημοψήφισμα της Κυριακής θα απαξίωνε τη
σοσιαλδημοκρατία και θα υποχρέωνε τα ηγετικά στελέχη του Σοσιαλιστικού
Κόμματος να επαναδιαπραγματευτούν τη σχέση τους με την υπόλοιπη Αριστερά.
ZAN-MAPI ΛΕΠΕΝ ( ηγέτης του Εθνικού Μετώπου)
Με στόχο να… εκδικηθεί τον Σιράκ
![]() |
Ο γηραιός ηγέτης της γαλλικής Ακροδεξιάς βλέπει το δημοψήφισμα για το
Ευρωπαϊκό Σύνταγμα ως την ευκαιρία να πάρει την εκδίκησή του από τον Ζακ Σιράκ
– ο οποίος στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2002 είχε νικήσει τον
Λεπέν με τη μεγαλύτερη διαφορά στην ιστορία της δημοκρατικής Γαλλίας. Ο
επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου, όμως, παίρνει την εκδίκησή του πολύ
διακριτικά. Έχει μεν καταστήσει σαφή τη θέση του όσον αφορά το Ευρωσύνταγμα,
παραδόξως όμως αποφεύγει να πρωταγωνιστεί στην εκστρατεία. Γνωρίζει πως το πιο
ισχυρό επιχείρημα των υπέρμαχων του «ναι» είναι να υπενθυμίζουν ανά πάσα
στιγμή ποιοι συνιστούν την παράξενη συμμαχία του «όχι». Για τον λόγο αυτό, ο
Λεπέν σιωπά και περιμένει.
ΛΟΡΑΝ ΦΑΜΠΙΟΥΣ (Σοσιαλιστής πρώην πρωθυπουργός)
Το «μέσο» για τις προεδρικές του 2006
![]() |
Ευφυής αλλά και αλαζονικός. Ο Μιτεράν τον διόρισε πρωθυπουργό όταν ήταν μόλις
37 ετών. Δύο χρόνια αργότερα, το 1986, υποχρεώθηκε να παραχωρήσει τη θέση του
στον Ζακ Σιράκ. Συνέχισε ωστόσο να υπηρετεί σε υψηλά αξιώματα καθ’ όλη την
«εποχή Μιτεράν». Ορισμένοι αναλυτές θεωρούν πως η στήριξη που παρέχει ο
Φαμπιούς στο «όχι», ένα «όχι που προσπάθησε ανεπιτυχώς να επιβάλει και ως
επίσημη γραμμή του Σοσιαλιστικού Κόμματος, είναι η τελευταία του μάχη εναντίον
του (αποτραβηγμένου πλέον) Λιονέλ Ζοσπέν – του ανθρώπου που του «έκλεψε» τη
θέση του διαδόχου του Μιτεράν. Άπαντες, ωστόσο, αναγνωρίζουν πως ο Φαμπιούς
είναι ένας άνθρωπος φιλόδοξος: θέλει να είναι υποψήφιος των Σοσιαλιστών για
τις προεδρικές εκλογές του 2006 και το «όχι» είναι το μέσο.
Ανοιχτή επιστολή προς τους Γάλλους από 20 δημάρχους
ΕΚΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΑΛΛΟΥΣ, αλλά και τους Ολλανδούς πολίτες να ψηφίσουν
«ναι» στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα απηύθυναν με ανοιχτή επιστολή τους, που
δημοσιεύτηκε χθες στον γαλλικό Τύπο, οι δήμαρχοι είκοσι ευρωπαϊκών πόλεων,
συμπεριλαμβανομένων των δημάρχων Αθηναίων, Ντόρας Μπακογιάννη, και Λευκωσίας,
Μιχάλη Ζαμπέλα. Στην επιστολή τους, οι 20 δήμαρχοι διερωτώνται πώς θα ήταν
δυνατό να αρνηθούν την Ευρώπη δύο από τις ιδρυτικές της χώρες και τονίζουν πως
το Ευρωσύνταγμα, όποιες και αν είναι οι κριτικές που μπορεί να του γίνουν,
αποτυπώνει θεμελιώδεις δημοκρατικές αξίες και κατακτήσεις, συμπυκνώνοντας
περισσότερα από 50 χρόνια ειρήνης, φιλίας και συνεργασίας μεταξύ των χωρών
μελών. Εκτός από τους δημάρχους Αθηναίων και Λευκωσίας, την επιστολή
υπογράφουν επίσης, μεταξύ άλλων, οι δήμαρχοι του Παρισιού, του Βερολίνου, της
Μαδρίτης, του Άμστερνταμ, της Ρώμης και του Δουβλίνου.

















