ΣE ΠPΩTO ENIKO H δροσερή, νεανική ζωή που… χάνεται

Ο δωδεκάχρονος Δημητράκης, με τις γρατσουνιές ακόμα από το παιχνίδι στα
γόνατα, προβληματίζεται ήδη και συζητά επί ώρες με τους γονείς του για την…
επαγγελματική του καριέρα. Και η Πηνελόπη, που δίνει αυτές τις ημέρες
Πανελλήνιες, έχει «ταχθεί» στον «μεγάλο σκοπό» τού επαγγέλματος από την ίδια
ηλικία. Άσε που τρία χρόνια τώρα δεν έχει ζήσει ούτε ένα ανέμελο
Σαββατοκύριακο. Για να μην πούμε και για τα συνεχόμενα «μαύρα» καλοκαίρια στο
αθηναϊκό καμίνι με τα «ιδιαίτερα», αντί για τις «σουλάτσες» με τις φίλες της
στο παραθαλάσσιο χωριό της μαμάς.

Οι έφηβοι στην Ελλάδα, μου έλεγε προ ημερών η φίλη ψυχολόγος από το Μιλάνο,
είναι οι μόνοι στην Ευρώπη που ασχολούνται με τον επαγγελματικό προσανατολισμό
τους τόσο ενωρίς. Και φευ, χάνουν το μεγαλύτερο μέρος της μαγείας τής ηλικίας
τους ανάμεσα στα φροντιστήρια και το καταπιεστικό ωράριο ενός γιάπις.
Γίνονται, δηλαδή, «μικρομέγαλα», πριν να προλάβουν να εξασκηθούν στους
ανδρικούς ή γυναικείους κοινωνικούς και σεξουαλικούς ρόλους τους.

Οι ανθρωπολόγοι, όπως διάβαζα πρόσφατα στο «New Scientist», έχουν πια
καταλήξει ότι ο Νεάντερταλ και ο Homo erectus έφθαναν από την παιδική ηλικία
στην ενηλικίωση γρήγορα, χωρίς την ενδιάμεση παρεμβολή της εφηβείας. Και ότι η
εφηβική φάση αποτελεί προνόμιο του Homo sapiens… Στην Ελλάδα φαίνεται ότι
έχουμε αποφασίσει να γυρίσουμε τα παιδιά μας αναπτυξιακά πίσω στους μακρινούς
μακρινούς προγόνους του ανθρώπινου είδους!

Κύριοι αρμόδιοι, το κρίμα, η «κατάρα», το αγκομαχητό και το «καταπλάκωμα»
εκατοντάδων χιλιάδων εφήβων, οι οποίοι άγονται και φέρονται ανάλογα με τις
παρορμήσεις των εκάστοτε υπουργικών συμβούλων, πέφτουν επάνω σας. Βρείτε,
επιτέλους, γι’ αυτούς κάτι σοβαρό και σταθερό. Τα εκπαιδευτικά συστήματα των
δυτικοευρωπαϊκών κρατών, που έχουν να αλλάξουν εδώ και δεκαετίες, κάτι θα
έχουν να σας διδάξουν. H πρόταση του αγαπημένου μου καθηγητή και νυν πρύτανη,
του κ. Μπαμπινιώτη, μπορεί τελικά να είναι η καλύτερη ιδέα.

Γιατί, εκατομμύρια ώρες και ημέρες πρώιμης – όπως θα έλεγαν οι οικονομολόγοι
της Υγείας – και δροσερής νεανικής ζωής χάνονται. Θυσιάζονται και μάλιστα υπέρ
καμιάς πίστεως – μόνο υπέρ του ερασιτεχνισμού και της βλακείας…