ΛAPΣ ΦΟN TPIEP – NTANI ΓKΛΟBEP H εκδίκηση του μπαρμπα-Θωμά

Ο Ντάνι Γκλόβερ ως… μπαρμπα-Θωμάς στο «Manderlay» του Λαρς Φον Τρίερ, που αποτελεί το δεύτερο μέρος της τριλογίας που άρχισε με το «Dogville». «Στις περισσότερες μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ υπάρχει από ένα μνημείο για το Εβραϊκό Ολοκαύτωμα, αλλά κανένα για τη γενοκτονία των μαύρων», λέει ο σκηνοθέτης (αριστερά)

Έκανα τον σταυρό μου. Ευτυχώς που δεν είμαι Αμερικανός. Αλλιώτικα, αντί για
ταινία θα έβλεπα το μαστίγιο του Λαρς να χαρακώνει επί 137 λεπτά τη ράχη μου.
Το τι τους σούρνει είναι πέρα από κάθε περιγραφή. Κρατηθείτε. H Γκρέις, δηλαδή
Χάρις (την υποδύεται η νεαρή Μπράις Ντάλας Χάουαρντ, αντικαταστάτρια της Νικόλ
Κίντμαν), θυγατέρα ενός Ντον Κορλεόνε (Γουίλεμ Νταφό) ελευθερώνει τους μαύρους
από τη δουλεία του Νότου. Επομένως, ο Έιμπραχαμ Λίνκολν και όλοι οι ένοικοι
του Λευκού Οίκου είναι γόνοι της Μαφίας! Με την απειλή των όπλων επιτάσσει και
την τεράστια κτηματική περιουσία μιας ημιθανούς λευκής γραίας (Λορίν Μπακόλ).
Όμως αδυνατώντας οι δούλοι να διαχειριστούν αυτό το υπέρτατο αγαθό που τους
φορέθηκε… καπέλο, δυσανασχετούν και αντιδρούν. Έτσι η «θεία» Χάρις, σαν
θηλυκό ομοίωμα ενός Τζορτζ Μπους αναγκάζεται για δεύτερη φορά να βγάλει τα
κουμπούρια, προκειμένου να επιβάλει τη δική της δημοκρατία (ας πούμε) στο
Ιράκ! Τι να κάνουν, υποτάσσονται στις επιθυμίες του νέου αφεντικού και εκείνη
πιστεύοντας πως όλα βαίνουν καλώς πέφτει στην αγκαλιά ενός κατάμαυρου
επιβήτορα (Ισαάκ Ντε Μπαντολέ). Όταν όμως ο στιγμιαίος εραστής βουτήξει τις
εισπράξεις του θερισμού, η Χάρις μεταβάλλεται σε δήμιο και μαστιγώνει μέχρι
λιποθυμίας τον ανυπάκουο… μπαρμπα-Θωμά!

H συνέχεια στη συνέντευξη που επακολούθησε, έμοιαζε με γιάφκα. Κάποιος
υποδέχθηκε τους «κατοίκους» του «Manderlay» με την κραυγή «ελευθερώστε τους
μαύρους». Κάποιος άλλος ρώτησε αν ο Τρίερ αλληγορικά σχολιάζει την αλλαγή των
καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης:

Τρίερ (με τόνο φωνής μαθητή που τρέμει από άγχος και συγκρατημένη οργή): «Όπως
θέλεις μπορείς να το δεις. Όμως η πρόθεσή μου ήταν και είναι η Αμερική».

Μα δεν έχεις πατήσει το πόδι σου εκεί!

«Είναι αλήθεια αυτό. Σήμερα όμως, όλοι είμαστε Αμερικανοί. Καταναλώνω
McDonalds, βλέπω αμερικανικές ταινίες, διαβάζω αμερικανικές επιγραφές,
διασκεδάζω με αμερικανική τηλεόραση και φοράω μπλουτζίν. Το 60% του μυαλού
μου, του στομαχιού μου και του σώματός μου τρέφεται με αμερικανικά σκουπίδια.
Επομένως, ως Αμερικανός πολίτης της Ευρώπης δικαιούμαι να χαρακτηρίζω τον
Μπους asshole και να πιστεύω πως όλη αυτή η ιδεολογία του “politically
correct” είναι μια σκέτη λευκή ανοησία».

Τι θα έλεγες αν έτρωγες μια γροθιά στα μούτρα (σαν να λέει «ξύλο που σου
χρειάζεται»)…

«Θα τα έκανα πάνω μου, αλλά δεν θα άλλαζα γνώμη. Είναι βλακώδες να
συμπεριφερόμαστε προς τους μαύρους με φιλανθρωπικά αισθήματα σαν να είναι
άτομα με ειδικές ανάγκες και είναι το ίδιο βλακώδες, από την πλευρά των
Αμερικανών σκηνοθετών, να τους περιγράφουν σαν ήρωες και θύματα. Αυτό, κατά τη
γνώμη μου, είναι η πιο ύπουλη μορφή προστατευτικής δικτατορίας».

Και οι μαύροι ηθοποιοί πώς να αισθάνονται που ένας λευκός Ευρωπαίος
διαχειρίζεται εν λευκώ την ιστορία τους;

Ντάνι Γκλόβερ (εκρηκτικός σαν ηφαίστειο, καυτός σαν λάβα): «Θέλετε να μάθετε
την αλήθεια; Την αλήθεια που δεν διαβάζουμε στα σχολεία, που δεν βλέπουμε στις
ταινίες του Χόλιγουντ. Την αλήθεια που όσοι την εκστόμισαν, όπως ο Μάρτιν
Λούθερ Κινγκ, είτε δολοφονήθηκαν είτε σιώπησαν. Όχι, ύστερα από τόσες δεκάδες
χρόνια δεν είμαστε ελεύθεροι. Μας έσπασαν τις αλυσίδες από τις φυτείες του
Νότου για να μας ρίξουν σαν φτηνά εργατικά χέρια στα εργοστάσια. Κάτω από τη
θρυλική Αμερικανική Δημοκρατία και το american dream ρέει άφθονο αίμα μαύρων
και έγχρωμων δούλων του αμερικανικού προλεταριάτου. Σήμερα το 70% των παιδιών
μας πηγαίνει σε σχολεία δεύτερης κατηγορίας και στις φυλακές σαπίζουν κυρίως
Αφροαμερικανοί. Αυτή είναι η πραγματικότητα»!

Λαρς Φον Τρίερ (σαν υστερόγραφο): «Αν και δεν έχω πατήσει το πόδι μου εκεί, εν
τούτοις γνωρίζω ότι στις περισσότερες μεγάλες πόλεις υπάρχει από ένα μνημείο
για το Εβραϊκό Ολοκαύτωμα, αλλά κανένα για τη γενοκτονία των μαύρων»!

Από το μωρό, τον τρελό και τον αρχιπροβοκάτορα Δανό μαθαίνεις την αλήθεια!

ΣΑΡΟΝ ΣΤΟΟΥΝ

«Βασικό ένστικτο» ξανά

H Σάρον Στόουν με τον «αντικαταστάτη» του Μάικλ Ντάγκλας στο σίκουελ του «Βασικού ενστίκτου», Ντέιβιντ Μόρισεϊ

Ήρθε, φωτογραφήθηκε, μας εξόντωσε και έφυγε με κατεύθυνση το Λονδίνο.
Από χθες – επτά τα… χαράματα – η μις Σάρον Στόουν στα «χέρια» του Σκωτσέζου
σκηνοθέτη Μάικλ Κέιτον Τζόουνς και στην αγκαλιά του νέου συμπρωταγωνιστή της
Ντέιβιντ Μόρισεϊ, αντικαταστάτη του Μάικλ Ντάγκλας. Παραδίπλα ο Ντέιβιντ
Θιούλις σε ρόλο επιθεωρητή της αστυνομίας και στο βάθος ο τελευταίος του
βρετανικού καστ, Σαμ Κόλιμορ, άρτι αφιχθείς από τη θρυλική ποδοσφαιρική ομάδα
των «Κόκκινων διαβόλων» της Λίβερπουλ. Με άλλα λόγια, τέσσερις Βρετανοί και
ένα «Basic instinct». Το δεύτερο. Με τον γαργαλιστικό υπότιτλο «Risk
addiction». Πώς λέμε drug addict; Έτσι και sex addict!

Αποκάλυψη τώρα με μικρή ιστορία διπλής όψεως. Εγκλωβισμένοι επί 90 λεπτά σε
θεόκλειστο θάλαμο αερίων του πεντάστερου Carlton, περίπου σαν αποθήκη των
σκηνικών του Εθνικού Θεάτρου. Ξεροσταλιάζοντας και περιμένοντας επί εξήντα
λεπτά τη «θεά» (η πρώτη όψη). Και όταν επιτέλους εμφανίστηκε παρέα με τον
ξενέρωτο Βρετανό παρτενέρ της, ρεπλίκα ενός Λίαμ Νίσον, άπαντες και άπασες
έπαθαν… τραλαλά! Μέταλλο βραχνής φωνής σαραντα-πενηντάρας. Κατάξανθη μακριά,
extension, κώμη δεκαοκτάρας. Πρόσωπο σιδερωμένο σαν εικοσάρας. Όπως αυθορμήτως
ψιθύρισε παρακείμενος συνάδελφος: «What a whore!» (η δεύτερη όψη)

Να προετοιμαστούμε για μερικές εκπλήξεις; (Προφανώς εννοεί σκηνές με γυμνό
το… αυτό!)

«Μερικές; Λάθος. Πολλές, πάρα πολλές» (με χαμόγελο διαρκείας).

Όπως;

«Νέα ονόματα, νέος πρωταγωνιστής (σταματάει, γυρίζει προς την πλευρά του
Μόρισεϊ και λέει:) «Μα δεν είναι σέξι;» (ουδείς τόλμησε να αρθρώσει τα δύο
γράμματα «No!»).

Μόνο;

«Και επιτέλους θα παίξω στην ίδια ταινία μαζί με την Σάρλοτ Ράμπλινγκ, το
ίνδαλμά μου από τα νεανικά μου χρόνια».

H Κάθριν Τραμέλ εξακολουθεί να είναι συγγραφέας και λεσβία;

«Ξεχάστε την πρώτη ιστορία. Τώρα η Κάθριν στο Λονδίνο ως ύποπτη φόνου, στην
πολυθρόνα ενός ψυχιάτρου ο οποίος μόλις την βλέπει ανακαλύπτει το δικό του,
σεξουαλικό, βασικό ένστικτο».

Ξεχάσαμε μία λεπτομέρεια. Αλήθεια, τι έγινε ο Μάικλ Ντάγκλας;

«Είναι νεκρός».

Φίλοι μου, η μοναδική σχέση που έχει το ελληνικό τηλεοπτικό θέαμα (ο Φώσκολος
στη «Λάμψη» ας πούμε) με το Χόλιγουντ είναι αυτή: Όταν ο ηθοποιός ζητάει
περισσότερη αμοιβή ή δεν θέλει, τότε ο παραγωγός τον… πεθαίνει!

INFO

Το 58ο Φεστιβάλ Καννών ολοκληρώνεται το ερχόμενο Σάββατο με την απονομή του
Χρυσού Φοίνικα.