– Έχουμε ταλέντο! – Kαρδιά έχετε;

Καλοί φίλοι από παιδιά οι Στέλιος Μανωλάς και Κώστας Αντωνίου. Όταν βέβαια μιλούν για το αυριανό ντέρμπι, η φιλία… πάει περίπατο

Aκόμη και σήμερα είναι παιδιά, συμπεριφέρονται σαν παιδιά. Μας δείχνουν την
αλάνα που κλώτσησαν για πρώτη φορά την μπάλα, στις φτωχογειτονιές του
Γαλατσίου. Σήμερα, στη θέση της αλάνας, υπάρχει ένα σχολείο. Πάλι καλά…

Ο Κώστας Αντωνίου και ο Στέλιος Μανωλάς είναι φίλοι από πιτσιρίκια. Μαζί
μεγάλωσαν, μαζί ερωτεύτηκαν την μπάλα, έγιναν αντίζηλοι, γιατί ο πρώτος πήγε
στον Παναθηναϊκό, ο δεύτερος στην AEK. Πάτησαν ήδη τα 43 χρόνια τους, αλλά
τίποτα δεν τους χώρισε. Ούτε οι ομάδες ούτε η συλλογική αντιζηλία ούτε η
αντιπαλότητα στα γήπεδα. Αν εξαιρέσεις κάποια κιλά (κυρίως ο Κωστάκης
Αντωνίου, ο Στέλιος παραμένει «μοντέλο»), λες κι αύριο θα τους δούμε στο
γήπεδο! Έναν με τα πράσινα, έναν με τα κίτρινα. Από το μπαλκόνι των γραφείων
του Αντωνίου, στην οδό Πρωτοπαπαδάκη, στο Γαλάτσι, φαίνεται η τσιμεντούπολη.
Μάταια ο Μανωλάς προσπαθεί να μας εξηγήσει τον χώρο, όπου δώδεκα χρονών
παιδάκι είχε έδρα ο Αετός Γαλατσίου, η πρώτη του ομάδα. Δεν διακρίνεται
τίποτα! Από ‘δώ, από εκεί. Τα δυο φιλαράκια πειράζονται, αλλά όταν η συζήτηση
περνάει στο «ψαχνό», ο Μανωλάς τα λέει έξω από τα δόντια: «Στα τελευταία δέκα
παιχνίδια (εξαίρεση το ματς με τον Ιωνικό), η AEK απέδειξε ότι έχει την
καλύτερη ομάδα. Μπορεί να φαίνεται ότι ο τίτλος χάθηκε, αλλά στην ουσία δεν
έχει χαθεί τίποτα. H συμμετοχή στο Τσάμπιονς Λιγκ παίζεται ακόμη. Και παίζεται
δυνατά και στα ίσα».

Με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο… Μπορεί να νικήσει η AEK;

«Γιατί, μήπως έχασε εφέτος η AEK από τον Παναθηναϊκό και δεν το ξέρω; Τρία
ματς παίξαμε – δύο στο κύπελλο, ένα στο πρωτάθλημα – και μετράμε δύο νίκες,
μία ισοπαλία. Πώς θα κερδίσει δηλαδή ο Παναθηναϊκός. Με τα λόγια; Οι παίκτες
της AEK έχουν ένα επιπλέον κίνητρο. Να αποδείξουν τις ικανότητές τους. Να
αποδείξουν ότι υπερτερούν σε πολλούς τομείς. H νίκη είναι μονόδρομος».

Ματς χωρίς φιλάθλους, χωρίς ιαχές, συνθήματα,
ατμόσφαιρα. Τι ματς θα είναι αυτό;

«Έχω ζήσει παρόμοια εμπειρία. Είναι απαράδεκτο αυτό που συμβαίνει. Καλύτερη
είναι η προπόνηση, παρά τέτοια παιχνίδια. Παθαίνεις πλάκα. Είναι σαν να
παίζουν ηθοποιοί σε άδειο θέατρο ή να τραγουδούν ερμηνευτές σε άδεια μαγαζιά.
Εν πάση περιπτώσει. H AEK δεν φοβάται. Τι να φοβηθεί άλλωστε; Για τον
Παναθηναϊκό ενδεχόμενη ήττα θα είναι καταστροφή. Για την AEK, όχι. Ξεκίνησε με
άλλους στόχους. Πέρασε από χίλια κύματα. Σκοπός της ήταν να συμμαζέψει ό,τι
είχε απομείνει και το κατάφερε. Στην πορεία βρέθηκε να διεκδικεί τον τίτλο.
Όλα μπορούν να συμβούν».

Από τον Παναθηναϊκό ποιον παίκτη θα ήθελες στην AEK;

«Αν δεν είχαμε τον Κατσουράνη θα έπαιρνα τον Μπασινά. Θα έπαιρνα και τον καλό
Μινχ. Μου αρέσει πολύ και ο Γκονζάλες. Αυτόν θα τον αγόραζα αμέσως!».

ΑΝΤΩΝΙΟΥ: Στα δύσκολα ο Παναθηναϊκός είναι πάντα παρών

Αν δεν νικήσουμε ας το πάρουν οι… άλλοι

«Κάπου εδώ ήταν η αλάνα που παίζαμε», φαίνεται να λέει ο Στέλιος Μανωλάς. Στη θέση της «φύτρωσε» ένα σχολείο. Πάλι καλά…

O Κώστας Αντωνίου δεν μιλάει καθόλου. Ακούει. Ούτε μια φορά διέκοψε τον
Μανωλά. Σου δίνει την εντύπωση ότι συμφωνεί. Δεν είναι όμως έτσι! Ο Κωστάκης,
το αγαπημένο παιδί των φιλάθλων του Παναθηναϊκού, ρίχνει κεραυνούς! Χιλιάδες
εικόνες περνούν απ’ τα μάτια του: «Όταν βρίσκεσαι δυο αγωνιστικές πριν από τη
λήξη του πρωταθλήματος, προηγείσαι στη βαθμολογία και είναι στο χέρι σου να
κατακτήσεις τον τίτλο, τον κατακτάς. Γιατί δεν έχεις άλλη επιλογή. Και γιατί
είσαι ο Παναθηναϊκός. Ποια AEK; Αν δεν κερδίσεις την AEK τότε δεν αξίζεις να
πάρεις το πρωτάθλημα. Ας το πάρουν οι άλλοι! Εγώ λυπάμαι, που η AEK μετά από
τέτοια προσπάθεια ενδέχεται να μείνει εκτός Τσάμπιονς Λιγκ. Αντικειμενικά
όμως, με βάση την απόδοση, την αξία των ομάδων, τη διάρκεια, η AEK θα έρθει
τρίτη. Ο Παναθηναϊκός, όποτε χρειάστηκε, κέρδισε τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές
ομάδες. Τη Φέγιενορντ, τον Άγιαξ τη Γιουβέντους, την Μπαρτσελόνα, την Άρσεναλ,
τη Δυναμό Κιέβου, την Πόρτο και πολλές άλλες. Εάν ο Παναθηναϊκός παίξει
επιθετικά, και μπορεί να το κάνει, η AEK δεν έχει καμία τύχη. Στα τελευταία
ματς ο Μαλεζάνι χρησιμοποιεί τρεις επιθετικούς ταυτόχρονα και καλά κάνει! Εγώ
βεβαίως δεξιά θα έβαζα τον Βύντρα. Είναι καλύτερος από τον Χαραλαμπίδη.
Τρέχει, σουτάρει, μαρκάρει».

Ο δικός σου Παναθηναϊκός είχε παικταράδες. Ποιον να
πρωτοθυμηθείς; Σαραβάκο, Άνθιμο Καψή, Ρότσα,
Ζάετς, Δημόπουλο, μικρό Δημόπουλο, Γαλάκο,
Μαυρίδη, Καλλιτζάκη, Καρούλια και τόσους άλλους…

«Το ποδόσφαιρο άλλαξε. Τότε τα χαφ, για παράδειγμα, είχαν διακριτούς ρόλους.
Έκαναν παιχνίδι, μοίραζαν μπαλιές, έκοβαν, έβαζαν γκολ. Σήμερα οι ακραίοι
αμυντικοί προσπαθούν να γίνουν χαφ, να κάνουν αυτή τη δουλειά. Και την κάνουν
λάθος! Ούτε σωστές μπαλιές μοιράζουν ούτε γκολ βάζουν ούτε σωστές σέντρες
κάνουν. Τι ψάχνεις να βρεις. Ο μοναδικός καθαρόαιμος χαφ του Παναθηναϊκού
είναι ο Γκονζάλες. Και ο Μπασινάς που έχει ταλέντο. Διότι ο Άγγελος, στην
ουσία είναι αμυντικός. Αλλά είναι τόσο πολυσύνθετος παίκτης, ώστε μπορεί να
παίζει με επιτυχία και στα χαφ».

Λίγο πριν φύγουμε από το γραφείο του Αντωνίου, ο Μανωλάς με ρώτησε: «Θυμάσαι
πόσα ματς έχω παίξει με την AEK;».

«Πού να θυμάμαι…». Ήρθα λοιπόν στα «NEA» και ρώτησα. Μου απάντησαν:
Τετρακόσια σαράντα εννέα!

(449). Ούτε… 450, δηλαδή. Τα περισσότερα από κάθε Ενωσίτη, στο επαγγελματικό πρωτάθλημα…