Tουρισμός και φτώχεια εμπόδια για AEI και TEI

Ο τουρισμός βλάπτει την… εισαγωγή σε AEI και TEI το ίδιο με την
υποβάθμιση και τη φτώχεια: όπως καταδεικνύει έρευνα του Κέντρου Ανάπτυξης
Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ, οι περισσότερες τουριστικές περιοχές
εμφανίζουν μικρά ποσοστά επιτυχίας των μαθητών τους ακολουθώντας επιδόσεις
περιοχών όπου κυριαρχούν τα χαμηλά εισοδήματα!

Επίσης, από την έρευνα προκύπτει ότι η πλειονότητα των 20.190 μαθητών που
εισήχθησαν πέρυσι στα AEI με βαθμό κάτω από τη βάση, προέρχεται από τους
νομούς με τις χαμηλές επιδόσεις, με αποτέλεσμα η ΓΣΕΕ να εκτιμά ότι το νέο
μέτρο που θα φέρει από του χρόνου η κ. Γιαννάκου («πλαφόν» εισαγωγής στα AEI)
θα πλήξει κυρίως χαμηλά κοινωνικά και οικονομικά στρώματα του πληθυσμού,
εντείνοντας έτσι την κοινωνική ανισότητα…

Σύμφωνα με την έρευνα που συντόνισε ο μαθηματικός κ. N. Παΐζης, οι νομοί των
οποίων οι μαθητές αποδίδουν χειρότερα στις εξετάσεις είναι περιοχές με δύο
εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά:

Από τη μια πλευρά είναι περιοχές με χαμηλούς δείκτες ανάπτυξης, υψηλή ανεργία,
κλιμακούμενη αποβιομηχάνιση και χαμηλό κατά κεφαλήν εισόδημα – κυρίως της
Θράκης, αλλά και περιοχές εντός του πολεοδομικού συγκροτήματος της πρωτεύουσας
με έντονα στοιχεία οικονομικής ύφεσης, όπως η Δυτική Αττική και ορισμένα
κομμάτια του Πειραιά.

Από την άλλη πλευρά, πρόκειται για περιοχές – κυρίως νησιωτικές – με υψηλό
ποσοστό απασχολουμένων σε τουριστικές επιχειρήσεις. «Σε περιοχές της
νησιωτικής Ελλάδας όπου ακμάζει η τουριστική δραστηριότητα και ειδικότερα η
οικογενειακή επιχείρηση στον χώρο του τουρισμού, η “ανοδική κοινωνική και
επαγγελματική κινητικότητα” δεν περνά μέσα από την εκπαίδευση, αλλά μέσα από
την επιχειρηματική δραστηριότητα, η οποία κατά κανόνα δεν συνοδεύεται από
ακαδημαϊκές σπουδές, αλλά από μια παραδοσιακή κουλτούρα εύκολου και
ευκαιριακού πλουτισμού», παρατηρεί ο ερευνητής. Τέτοιες περιοχές θεωρούνται οι
Νομοί Δωδεκανήσου, Κυκλάδων, Κέρκυρας και Σάμου, που έχει τις χειρότερες
επιδόσεις.

Οι «πρώτοι»

Στον αντίποδα βρίσκονται περιοχές όπως οι B’ Αθήνας, Σερρών, A’ Θεσσαλονίκης,
Καρδίτσας, Λάρισας, Τρικάλων, Αρκαδίας, Αχαΐας, Ανατολικής Αττικής, Χίου και
Μαγνησίας. «Πρόκειται για περιοχές μέσα στα αστικά κέντρα με στατιστικά
υψηλότερο εισόδημα και μορφωτικό επίπεδο γονέων, και αντίστοιχα προσδοκίες για
επαγγελματική αποκατάσταση μέσα από το κοινωνικό γόητρο του ακαδημαϊκού
τίτλου, αλλά και περιοχές όπου οι σπουδές των παιδιών αποτελούν τη μόνη
επαγγελματική διέξοδο, έστω και με αυξημένη ανεργία».

Όπως ανέφερε ο πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής της Ακαδημίας Εργασίας της
ΓΣΕΕ κ. N. Μουζέλης, «η πλειονότητα των φοιτητών προέρχεται από εύπορες
οικογένειες, ενώ ο αριθμός αυτών που προέρχονται από τα πολυπληθέστερα λαϊκά
στρώματα είναι αναλογικά εξαιρετικά χαμηλός».