Παράσιτο αφανίζει τα στρείδια των βράχων του Σίδνεϊ

Παράσιτο στρειδιών. Ο καλλιεργητής Ρομπ Μόξχαμ επιθεωρεί τα νεκρά ώριμα στρείδια στη φάρμα του, καθώς τα παγκοσμίου φήμης στρείδια των βράχων του Σίδνεϊ απειλούνται με καταστροφή

TA ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΦΗΜΗΣ στρείδια των βράχων του Σίδνεϊ, μια από τις
λιχουδιές της αυστραλιανής κουζίνας, λιμοκτονούν.

Ένα μυστηριώδες παράσιτο απειλεί να εξαφανίσει τα γευστικότατα αυτά
οστρακόδερμα, τα οποία οι Αυστραλοί γευσιγνώστες εκτιμούν όσο οι Γάλλοι και οι
Ιταλοί τις τρούφες. Βρίσκονται αποκλειστικά στην ανατολική ακτή της Αυστραλίας
και φημίζονται σ’ όλον τον κόσμο για την έξοχη γεύση τους, επειδή μένουν
ζωντανά για καιρό έξω από το νερό και για τις αφροδισιακές, λένε μερικοί,
ιδιότητές τους.

Τώρα η ασθένεια απειλεί να καταστρέψει μια βιομηχανία που αποφέρει κάθε χρόνο
30 εκατ. δολάρια Αυστραλίας (18,2 εκατ. ευρώ), δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα
διαβίωσης σε εκατοντάδες ανθρώπους, οι οικογένειες των οποίων μαζεύουν εδώ και
γενιές τα στρείδια των βράχων του Σίδνεϊ.

Ο Ρομπ Μόξχαμ είναι ένας απ’ αυτούς. H φάρμα του βρίσκεται στον ποταμό
Χόκσμπερι, βόρεια του Σίδνεϊ, και εκτός από τον ίδιο εργάζονται σ’ αυτή οι δύο
αδελφοί του, ένας ανιψιός και ένας εξάδελφος, ενώ η σύζυγός του βοηθάει στα
λογιστικά. H ασθένεια των στρειδιών έχει εξαπλωθεί τόσο πολύ, ώστε η γενιά του
ίσως να είναι η τελευταία που ζει από τα στρείδια αυτά, τα οποία χρειάζονται
τέσσερα χρόνια για να ωριμάσουν και απαιτούν προσεκτική καλλιέργεια. Πρέπει
κανείς να τα φροντίζει καθημερινά, κάτω από οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες,
λέει ο Μόξχαμ.

Αντίθετα από άλλα στρείδια, τα στρείδια των βράχων του Σίδνεϊ επιβιώνουν ώς
και τρεις εβδομάδες έξω από το νερό και έτσι παραδίδονται ζωντανά σε
εστιατόρια μέχρι το Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη ή το Τόκιο. Το παράσιτο εμφανίστηκε
για πρώτη φορά το 2004 και πέρυσι εντοπίστηκε στο 30% των στρειδιών του
Χόκσμπερι. Τώρα έχουν πληγεί σχεδόν όλα. Το παράσιτο, που ονομάσθηκε «QX» –
«Q» για την επαρχία της Κουίνσλαντ από την οποία πιστεύεται πως προήλθε και
«Χ» για το άγνωστο -, επεκτείνεται ταχύτατα και σκοτώνει τα στρείδια σε
ποσοστό σχεδόν 100%, προσβάλοντάς τα με αποτέλεσμα να πεθαίνουν από πείνα.