Kινεζική… επίθεση φιλίας στην Tαϊβάν μέσω της «διπλωματίας των πάντα»

Κάποτε θεωρείτο προσβολή για αρχηγό κράτους να επιστρέφει από την Κίνα χωρίς
τουλάχιστον ένα αρκουδάκι πάντα. Σήμερα, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις κρούουν
τον κώδωνα του κινδύνου και τα πρωτόκολλα έχουν αλλάξει. Δεν ισχύουν όμως τα
ίδια για την Ταϊβάν….

Την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, τα ζώα χαρίζονταν ως χειρονομία καλής θέλησης
σε βαθμό που «η διπλωματία των πάντα» συμπεριελήφθη στη διπλωματική ορολογία.
H Ταϊβάν αποτελεί την τελευταία υποψήφια χώρα – αποδέκτη, καθώς η Κίνα
προσφέρθηκε να στείλει δύο γιγάντια πάντα στη νήσο προκειμένου να
σηματοδοτήσει τη βαρυσήμαντη επίσκεψη του ηγέτη του Εθνικού Κόμματος της
Αντιπολίτευσης της Ταϊβάν, Λιεν Τσαν, στο Πεκίνο. Οι αρχηγοί κρατών είθισται
να προσφέρουν δώρα στους ομολόγους τους για να τιμούν μία επίσημη επίσκεψη.
Πολλοί μονάρχες και αρχηγοί κρατών δωρίζουν πτηνά, σκυλιά ή ακόμη και
αγωνιστικά άλογα σε αξιωματούχους.

Για τους Κινέζους όμως, ένα γιγάντιο πάντα είναι η «απόλυτη προσφορά» καθώς
αντιπροσωπεύει τη βασική πολιτισμική εικόνα της χώρας. «Αποτελεί σύμβολο
φιλίας και ειρήνης. Είναι χαριτωμένο και περιποιητικό και παραπέμπει στα ορθά
μηνύματα καλής θέλησης», αναφέρει ο Φιλ Ντιν της Σχολής Ανατολικών και
Αφρικανικών Σπουδών του Λονδίνου.

H «διπλωματία των πάντα» ξεκίνησε τη δεκαετία του ’60 και του ’70. Ένα από τα
πιο αντιπροσωπευτικά παραδείγματα αποτελούν τα Σινγκ-Σινγκ και Λινγκ-Λινγκ,
που δώρισε ο Μάο στον Αμερικανό πρόεδρο Ρίτσαρντ Νίξον το 1972. Δύο χρόνια
αργότερα, ο Βρετανός πρωθυπουργός Έντουαρντ Χιθ επέστρεψε στο Λονδίνο από την
Κίνα με δύο νέους κατοίκους για τον Ζωολογικό Κήπο του Λονδίνου.

Τα κινεζικά αρκουδάκια έχουν κατά καιρούς αποδειχθεί σημαντικά εργαλεία
πολιτικής.

Τα γιγάντια πάντα όμως αποτελούν πλέον είδος υπό εξαφάνιση. Περιβαλλοντικές
οργανώσεις ισχυρίζονται ότι η μεταφορά των πάντα σε διάφορες χώρες είναι
επικίνδυνη και θέτει σε κίνδυνο την ύπαρξή τους. Ασφαλώς βέβαια, η κίνηση της
Κίνας να δωρίσει πάντα στην Ταϊβάν αντιμετωπίζεται διαφορετικά, καθώς η Ταϊβάν
δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των ξένων χωρών. H Κίνα θεωρεί ότι η Ταϊβάν ανήκει
στην εδαφική της επικράτεια, παρ’ όλο που η κυβέρνηση της νήσου δεν φαίνεται
να συμφωνεί. Ωστόσο, η κίνηση δεν παύει να εντείνει τους πολιτισμικούς δεσμούς
των δύο χωρών. Δείχνει ότι η Κίνα νοιάζεται για τον λαό της Ταϊβάν και
παράλληλα τους θυμίζει ότι είναι και αυτοί Κινέζοι.