Συμπληρώνεται το παζλ της εξέλιξης των δεινοσαύρων

ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΕ στα δύο πόδια, είχε ύψος 1,4 και μήκος 4 μέτρα! Είχε απαλό
φτέρωμα αλλά όχι και τόσο απαλά… νύχια: ήταν γαμψά και έφταναν τα δέκα
εκατοστά. Έζησε πριν από 125 εκατομμύρια χρόνια, η ύπαρξή του αποκαλύφθηκε
μόλις τώρα και προσφέρει στους επιστήμονες τον πολύτιμο συνδετικό κρίκο που
τους έλειπε ανάμεσα στους μικρόσωμους, σαρκοφάγους δεινόσαυρους και τα πιο
εξελιγμένα, φυτοφάγα θηριόποδα – τους προγόνους των πτηνών.

Απολιθώματα

Ο λόγος για τον falcarius utahensis· έναν άγνωστο μέχρι σήμερα δεινόσαυρο,
απολιθώματα του οποίου ανακαλύφθηκαν στους πρόποδες του όρους Τσένταρ, νότια
του Γκριν Ρίβερ στη Γιούτα των Ηνωμένων Πολιτειών. «Ο falcarius εκπροσωπεί την
εξέλιξη εν τω γίγνεσθαι· πρόκειται για ένα πρωτόγονο πλάσμα που έχει πολλά
κοινά με τους σαρκοφάγους συγγενείς του – τον βελοσιράπτορα – ενώ παράλληλα
διαθέτει πολλά χαρακτηριστικά που δείχνουν ότι είχε πάρει τον δρόμο της
φυτοφαγίας, όπως είναι για παράδειγμα η συρρίκνωση των δοντιών και η διόγκωση
του εντέρου στο μέγεθος που απαιτείται για τη ζύμωση των φυτών», δήλωσε στην
επιθεώρηση «Nature» o Σκοτ Σάμπσον από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Γιούτα.
Το τι ακριβώς έτρωγε ο falcarius πάντως, αν ήταν 100% φυτοφάγος ή αν…
εμπλούτιζε τη διατροφή του και με λίγο κρεατάκι, παραμένει άγνωστο.

Οι επιστήμονες κατάφεραν να σχηματίσουν μια τόσο καλή εικόνα για το εν λόγω
είδος δεινοσαύρων, διότι είχαν την τύχη να βρουν – στη Γιούτα – ένα είδος
«μαζικού τάφου»· μια έκταση 8.000 τετραγωνικών μέτρων, με απολιθώματα χιλιάδων
falcarius κάθε ηλικίας, από νεοσσούς μέχρι ενηλίκους.