Οδοντίατροι με… τεφτέρια

«Όλο και περισσότεροι ασθενείς ζητούν “ευκολίες” στην εξόφληση της
θεραπείας. Ειδικά για θεραπείες που διαρκούν αρκετό καιρό και κοστίζουν, οι
περισσότεροι πληρώνουν σε δόσεις».

Ο κ. Φοίβος Μαδιανός, αναπληρωτής καθηγητής Περιοδοντολογίας, περιγράφει αυτό
που συναντούν οι οδοντίατροι όλο και συχνότερα: τον… βερεσέ στις υπηρεσίες
που παρέχουν. Τα Ταμεία δεν καλύπτουν την οδοντιατρική περίθαλψη, το κόστος
της οποίας είναι συχνά πολύ υψηλό. Οι πολίτες αναγκάζονται να πληρώνουν από
την τσέπη τους τις οδοντιατρικές υπηρεσίες και οι οδοντίατροι συχνά κρατούν…
τεφτέρι! Δεν είναι μάλιστα λίγοι οι οδοντίατροι οι οποίοι δέχονται και
πιστωτικές κάρτες για την εξόφληση των υπηρεσιών τους.

«Έπρεπε να κάνω έξι σφραγίσματα. Τα χρήματα που έπαιρνα από το ασφαλιστικό μου
ταμείο ήταν αστεία μπροστά σ’ αυτά που έπρεπε να πληρώσω», λέει η κ. Νίκη
Τσιρού.

Και γραμμάτια

«Αρκετοί ασθενείς έρχονται την πρώτη φορά και μόλις ακούσουν πόσο θα κοστίσει
η θεραπεία, αποφασίζουν να μην την κάνουν ή ρωτούν αν υπάρχει εναλλακτική, πιο
φθηνή λύση» αναφέρει στα «NEA» ο κ. Μαδιανός, ενώ η οδοντίατρος κ. Εύη
Παπαλεύκα συμπληρώνει: «Οι δόσεις για την αποπληρωμή των υπηρεσιών είναι πια
συνηθισμένη πρακτική, αφού ο κόσμος δεν έχει δυνατότητα άμεσης εξόφλησης.
Υπάρχουν μάλιστα και συνάδελφοι που κόβουν γραμμάτια!».

Την κατάσταση αποτυπώνει μελέτη που πραγματοποίησε πρόσφατα ο Τομέας
Κοινωνιολογίας της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας σε οδοντιατρεία περιοχής της
Αθήνας: εννιά στους δέκα οδοντιάτρους δηλώνουν ότι οι ασθενείς τους
δυσκολεύονται να εξοφλήσουν τις υπηρεσίες που δέχθηκαν, με αποτέλεσμα την
καθυστέρηση της αποπληρωμής. Επιπλέον, η μελέτη διαπιστώνει ότι ποσοστό 5% των
πολιτών δεν πηγαίνει καθόλου στον οδοντίατρο λόγω έλλειψης χρημάτων!

Όπως αναφέρει ο κ. Δημήτρης Δημητριάδης, οδοντίατρος και επικεφαλής της
μελέτης, «τα αποτελέσματα – αν και δεν αντιπροσωπεύουν το σύνολο – μπορεί να
θεωρηθούν ενδεικτικά». Το κόστος της οδοντιατρικής περίθαλψης ωστόσο «στερεί»
από πολλούς τη δυνατότητα να επιλέξουν τον γιατρό τους ή να επωφεληθούν από
τις πιο μοντέρνες μεθόδους αντιμετώπισης προβλημάτων στα δόντια: «Πηγαίνω στο
IKA για να φτιάξω τα δόντια μου. Δεν έχω τη δυνατότητα να πάω σε ιδιώτη
οδοντίατρο», λέει η κ. Ελένη Σπαθή. Και προσθέτει: «Πώς να πάω, όταν θέλει 50
ευρώ για να βγάλει ένα δόντι; Και αφού δεν έχω άλλη επιλογή, έχω δεν έχω
εμπιστοσύνη στον οδοντίατρο του IKA, σ’ αυτόν θα πάω. Και ό,τι μου πει θα
κάνω. Και ούτε λόγος βέβαια για νέες τεχνολογίες, όπως τα φυτευτά δόντια. Εδώ
πριν από λίγα χρόνια, όταν είχαμε ακόμα δραχμές, χρειάστηκα ένα μασελάκι και
το IKA δεν μου το κάλυψε, γιατί δεν είμαι άμεση ασφαλισμένη. Είχα πληρώσει
τότε 150.000 δραχμές για να το φτιάξω. Μπορεί ένας συνταξιούχος να δώσει
σήμερα αυτά τα λεφτά;».

Μόνο το 20%

Πάνω από 380 ευρώ πληρώνει ετησίως κάθε ελληνικό νοικοκυριό για οδοντιατρική
περίθαλψη. Τα χρήματα αυτά αποτελούν το ένα τρίτο του ποσού που πληρώνει για
υπηρεσίες Υγείας, ενώ συνολικά οι οδοντιατρικές δαπάνες φθάνουν κάθε χρόνο το
1,2 δισ. ευρώ. Είναι φανερό ότι ακόμη και όσοι είναι ασφαλισμένοι σε Ταμεία
που διαθέτουν δικά τους οδοντιατρεία, δεν τα προτιμούν. Χαρακτηριστικό είναι
το παράδειγμα του IKA, που έχει και τον μεγαλύτερο αριθμό ασφαλισμένων: το
πολύ το 20% των δικαιούχων χρησιμοποιεί τις οδοντιατρικές υπηρεσίες του
Ιδρύματος.

Πρόταση για συμβάσεις

«Όλοι οι ασφαλισμένοι στερούνται οδοντιατρικής περίθαλψης και ουδείς από τους
αρμοδίους κάνει κάτι» αναφέρει ο κ. Πάνος Αλεξίου, πρόεδρος της Ελληνικής
Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας. H Ομοσπονδία προτείνει συμβάσεις με τις οποίες οι
ασφαλισμένοι θα έχουν ποσοστό συμμετοχής στην οδοντιατρική περίθαλψη (όπως
συμβαίνει σήμερα με τα φάρμακα).

Όμως ακόμη δεν έχει δοθεί το «πράσινο φως» από το υπουργείο Οικονομικών. Το
ίδιο ισχύει και με την κοστολόγηση των οδοντιατρικών πράξεων. H οδοντιατρική
περίθαλψη έχει περιληφθεί στο κυβερνητικό πρόγραμμα για την Υγεία, χωρίς μέχρι
σήμερα να έχει υλοποιηθεί κάποια από τις δεσμεύσεις.

Κανένα Ταμείο δεν έχει συμβάσεις με οδοντιάτρους

ΕΔΩ KAI 20 χρόνια, οι συμβάσεις των ασφαλιστικών ταμείων με τους
οδοντιάτρους έχουν καταργηθεί. Κι αυτό την ώρα που οι ιδιώτες οδοντίατροι
αποτελούν μονόδρομο για τους πολίτες, καθώς τα οδοντιατρεία στα δημόσια
νοσοκομεία εξυπηρετούν μόνο τους ασθενείς που νοσηλεύονται εκεί. Μάλιστα, οι
ασφαλισμένοι του Δημοσίου πληρώνουν και εισφορές για οδοντιατρική περίθαλψη,
χωρίς όμως να καλύπτονται γι’ αυτή!

Την ίδια στιγμή, η κοστολόγηση των οδοντιατρικών πράξεων χρονολογείται από το
1983. Οι παροχές δηλαδή των Ταμείων σε αυτό τον τομέα είναι ψίχουλα, αφού τα
ποσά που επιστρέφουν στους ασφαλισμένους τους έχουν πάψει προ πολλού να
ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.