Tο ψωμί είναι της μόδας!

Ο Ζαν Πολ Γκοτιέ παρουσίασε πέρυσι τη συλλογή «αρτοσκευασμάτων υψηλής ραπτικής»

H δουλειά δεν είναι εύκολη και ξεκινά λίγο πριν από τις 4 το πρωί. Παρ’ όλα
αυτά όμως το επάγγελμα του παραδοσιακού αρτοποιού προσελκύει πλέον πολλούς
Γάλλους στις σχολές αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής.

H ζήτηση ξεπερνά την προσφορά των σχολών όπου μαθαίνονται τα μυστικά της
τέχνης του αρτοποιού. Πολλοί είναι πλέον οι εργαζόμενοι που επιθυμούν να
εγκαταλείψουν τις καλοπληρωμένες θέσεις τους για την ήρεμη ζωή του
I’artisan – boulanger. H νέα αυτή τάση απορρέει από την αναγνώριση της
αξίας του καλού παραδοσιακού ψωμιού και την ανάδειξή του ως ευγενούς συμβόλου
της γαλλικής ταυτότητας. Ορισμένοι αρτοποιοί του Παρισιού αγγίζουν τη φήμη
διάσημων σεφ, ενώ οι αρτοποιοί της επαρχίας προσπαθούν πεισματικά να διασώσουν
τον παραδοσιακό τρόπο παρασκευής του. Παρά τη σημαντική μείωση της κατανάλωσης
ψωμιού, περίπου το 60% των Γάλλων ακόμη προμηθεύονται τις μπαγκέτες τους από
παραδοσιακούς φούρνους. Δύο νέοι οδηγοί πέρυσι κατηγοριοποίησαν τους 1.300
φούρνους του Παρισιού. H νέα τάση δημιούργησε και τους «λάτρεις του ψωμιού»
που διατηρούν και τη δική τους ιστοσελίδα (www. vivelepain.fr).

Στον «χορό της μπαγκέτας» μπαίνουν ακόμη και σχεδιαστές μόδας. Ο Ζαν Πολ
Γκοτιέ παρουσίασε πέρυσι τη συλλογή «αρτοσκευασμάτων υψηλής ραπτικής», με
μοντέλα που βάδιζαν στην πασαρέλα ντυμένα με παραλλαγές προϊόντων της γαλλικής
αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής.

Αρτοποιοί. «Όταν είπα στην οικογένειά μου ότι θα γίνω αρτοποιός νόμιζαν
ότι αστειευόμουν», αναφέρει ο 37χρονος Στεφάν, που εγκατέλειψε τη διευθυντική
του θέση σε μια εταιρεία οπτικών ινών στο Παρίσι και ετοιμάζεται να ανοίξει
αρτοποιείο στην πόλη Ανεσί στην Άνω Σαβοΐα. Σήμερα πάνω από 400 άνθρωποι
ετησίως εγκαταλείπουν τις καριέρες τους και στρέφονται στη αρτοποιία. Ωστόσο,
η τάση δεν αρκεί για να επέλθει κορεσμός στον χώρο. Το επάγγελμα προσελκύει
δυστυχώς μόλις 3.500 μαθητευόμενους ετησίως, οι οποίοι αντιστοιχούν στους
μισούς που χρειάζονται για να στελεχωθούν τα 32.000 αρτοποιεία ανά τη Γαλλία,
κυρίως λόγω του σκληρού ωραρίου της εργασίας.