Έρημοι… παράδεισοι στην Άγρια Δύση

Βρίσκονται στην καρδιά της Αμερικής. Δεν αποτελούν, όμως, παρά μικρές
κουκκίδες στον πληθυσμικό της χάρτη. Μικρές πόλεις και οικισμοί που τείνουν να
εξαφανιστούν. Εν μέσω της μεταναστευτικής έκρηξης που σαρώνει τις Ηνωμένες
Πολιτείες, διεκδικούν και αυτές το δικό τους μερίδιο ζωής.

Τρία σε ένα: η ταβέρνα της κ. Σέιθερ, στη μέση του πουθενά, στη B. Ντακότα, γίνεται δημαρχείο και βιβλιοθήκη αν χρειαστεί

Ο επισκέπτης δεν θα το αντιληφθεί τίποτε. Άλλωστε, η διαφορά είναι…
εσωτερικής κατανάλωσης. Ο αριθμός των κατοίκων σε αυτήν την απόμακρη γωνιά της
βορειοδυτικής Βόρειας Ντακότας, στην κομητεία Ντιβάιντ, αυξήθηκε πέρυσι κατά
τρεις, από 2.205 έγιναν 2.208. Φυσικό επόμενο, ελάχιστα πράγματα άλλαξαν. H
κατανομή του πληθυσμού διατηρήθηκε: 2 κάτοικοι ανά τετραγωνικό μίλι. Σε αυτό
το σημείο, στις Μεγάλες Πεδιάδες των ΗΠΑ (Δυτική Βόρεια Αμερική), ο σύγχρονος
Αμερικανός με τον πολιτισμό του παραμένει μια σκέψη εκτός χρόνου, μια ιδέα που
δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της περιοχής.

Σε τοπικό επίπεδο πάντως, ακόμη και αυτή η μηδαμινή αύξηση έχει τη σημασία της
και αποτελεί αφορμή για… αισιοδοξία. Ίσως, λένε, σηματοδοτεί την αντίστροφη
μέτρηση για την ερήμωση που πλήττει εδώ και χρόνια την περιοχή.

Στις ΗΠΑ βρίσκεται σε εξέλιξη μια μεταναστευτική έκρηξη. Ωστόσο, οι
νεοεισερχόμενοι κατευθύνονται στις ακτές και στον Νότο, αγνοώντας τις
πολιτείες στο μέσον που εκτείνονται νότια από τα καναδικά σύνορα έως το Τέξας,
και από τα Βραχώδη Όρη έως τον ποταμό Μισούρι (όπως Βόρεια και Νότια Ντακότα,
Νεμπράσκα και Κάνσας). Και να ήταν μόνο αυτό… Ο πληθυσμός στις επίμαχες
περιοχές συρρικνώνεται. Για παράδειγμα, στις πόλεις των Μεγάλων Πεδιάδων, οι
εννέα στις δέκα έχουν λιγότερους από 3.000 κατοίκους.

Ένα σπίτι στέκει εγκαταλελειμμένο στις ανεμοδαρμένες πεδιάδες της Βόρειας Ντακότα

Για τη Φορτσούντα, οικισμό στην κομητεία Ντιβάιντ, ίσως ήδη είναι πολύ αργά.
Πριν από μερικές δεκαετίες, προτού κλείσει η τοπική αεροπορική βάση,
φιλοξενούσε 200 ανθρώπους. Σήμερα, η Μπέβερλι Σέιθερ, ιδιοκτήτρια εστιατορίου
που λειτουργεί παράλληλα ως μικρό δημαρχείο, βιβλιοθήκη και καφέ, τους μετρά
στα δάχτυλα: έμειναν είκοσι ένας. Για την Μπέβερλι, όμως, και τους άλλους 20
κατοίκους είναι μέρος μαγικό. H απεραντοσύνη του Ουρανού και της Γης, η
φιλικότητα των ανθρώπων, η επαφή με τη φύση, τα ουρλιαχτά από τα κογιότ, αλλά
και οι εκθαμβωτικοί κόκκινοι και πράσινοι χρωματισμοί από τα φώτα τον
καθιστούν, ούτε λίγο ούτε πολύ, μικρό παράδεισο, λίγο έρημο αλλά παράδεισο…

Όπως συμβαίνει συνήθως, οι νέοι είναι οι πρώτοι που τον εγκατέλειψαν, με
αποτέλεσμα να έχει αυξηθεί ο μέσος όρος ηλικίας του εναπομείναντος πληθυσμού
στα 50 χρόνια – από τους υψηλότερους στις ΗΠΑ – και οι θάνατοι να ξεπερνούν
τις γεννήσεις. Όλα αυτά, όμως, θεωρούνται αναμενόμενα. Το παράδοξο είναι ότι
οι τρομοκρατικές επιθέσεις του 2001 είχαν τη «θετική» τους πλευρά για τη
Βόρεια Ντακότα. Έφεραν περισσότερους φύλακες στη μεθοριακή πολιτεία, ενώ με
τον τρόπο της συνέβαλε και η αύξηση τιμών του πετρελαίου. Μαύρος χρυσός
διυλίζεται στην Πολιτεία εδώ και μισό αιώνα, σήμερα όμως νέα κοιτάσματα, τα
οποία θα θεωρούνταν ήσσονος σημασίας πριν από μερικά χρόνια, τραβούν σαν
μαγνήτης τις πετρελαϊκές εταιρείες που ενισχύουν την παρουσία τους με
προσωπικό και εξοπλισμό. Οι νέες δουλειές θα φέρουν επιπλέον δολάρια και
κάποια από αυτά θα ξοδευτούν στο Κρόσμπι, όπου βρίσκεται η έδρα της κομητείας
Ντιβάιντ. Με πληθυσμό που φτάνει τους 1.100 κατοίκους, μοιάζει με Μανχάταν
όταν συγκρίνεται με τη Φορτσούνα, περίπου 25 χιλιόμετρα δυτικά. «Θέλουμε να
γεμίσουμε τα σχολεία μας και γι’ αυτό χρειαζόμαστε νέους ανθρώπους. Νέους
επαγγελματίες με παιδιά, μεσοαστούς ή άτομα που ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με
νέες επιχειρήσεις», εξηγεί ο Ντέιβιντ Όλσον, επικεφαλής της υπηρεσίας
Ανάπτυξης Εργασιών της κομητείας.

«Επίθεση» με προσφορές μέσω Ίντερνετ

Πού θα στραφεί ένας νέος όταν αναζητεί εργασία σε συνδυασμό με νέες συνθήκες
διαβίωσης; Στο Ίντερνετ. Έτσι λοιπόν, η επίσημη ιστοσελίδα της περιοχής πρέπει
να είναι προκλητική: «Έχετε αυτό που χρειάζεται για να γίνετε πρωτοπόρος του
21ου αιώνα;», είναι το πρώτο μήνυμα που διαβάζει κάποιος στον διαδικτυακό τόπο
πέντε κομητειών των Μεγάλων Πεδιάδων. Ακολουθούν οι προσφορές: δωρεάν οικόπεδο
για εγκατάσταση, κάρτα μέλους στο τοπικό κομμωτήριο, στο γκολφ κλαμπ και στο
χόκεϊ στον πάγο με δωρεάν συνδρομή για έναν χρόνο συν κουπόνια αξίας 500
δολαρίων για τα καταστήματα της περιοχής και τις επιχειρήσεις. Μοναδικό;

Μπορεί και να είναι. Το μόνο βέβαιο είναι πως οι Μεγάλες Πεδιάδες δεν είναι το
ίδιο φιλόξενες για όλους. Οι χειμώνες διαρκούν πολύ και σκοτεινιάζει γρήγορα.
Φυσούν δυνατοί άνεμοι και η θερμοκρασία μπορεί να φτάσει πολύ κάτω από το
μηδέν.

Μεταξύ Δεκεμβρίου και Ιανουαρίου, η ιστοσελίδα δέχθηκε 3.000 επισκέπτες,
πολλοί από τους οποίους έδειξαν ενδιαφέρον για μετεγκατάσταση. Ελάχιστοι όμως
το τόλμησαν.

LINKS:

* www.dividecounty.org/

* www.crosbynd.com/

Επιμέλεια: Ρένα Δημητρίου