NTIN MΠAKΟΠΟYΛΟΣ «H γενιά μου νιώθει προδομένη από την Aμερική»

«Περνάμε μια περίεργη μετάβαση, από την εποχή της βιομηχανικής έκρηξης σε κάτι άγνωστο. Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι. Δεν είναι, όμως, αυτή η Αμερική. H ουσία της Αμερικής δεν είναι να γίνονται πλούσιοι οι άνθρωποι. Είναι η ελευθερία και η ισότητα», λέει ο Ντιν Μπακόπουλος

«Πηγαίνω στο φεγγάρι. Πήρα τα λεφτά», γράφει ένας πατέρας στην οικογένειά του
λίγο πριν την εγκαταλείψει. Το πρόβλημα είναι πως δεν είναι ο μοναδικός. Οι
πατεράδες του Μέιπλ Ροκ, προαστίου στο Ντιτρόιτ, λένε ότι βγαίνουν για να
πάρουν τσιγάρα και δεν επιστρέφουν ποτέ! Τι ακολουθεί μετά τη μαζική φυγή σε
αυτήν την ξεχασμένη γωνιά της Αμερικής του Ρήγκαν, περιγράφει ο
πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας Ντιν Μπακόπουλος (γεννημένος στο Μίσιγκαν το
1975 από Έλληνα πατέρα και Ουκρανή μητέρα) στο πρώτο του μυθιστόρημα που έχει
λάβει διθυραμβικές κριτικές στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στο «Σε παρακαλώ μη γυρίσεις από το φεγγάρι» («Please don’t come back from the
moon»), οι γιοι βιώνουν την απώλεια και την πρόωρη ενηλικίωση. Δεν είναι,
όμως, τυχεροί όπως οι πατεράδες τους. Κάνουν δουλειές του ποδαριού και
γκρινιάζουν για τα αφεντικά τους, τους πολιτικούς και τις ψεύτικες υποσχέσεις
τους, αλλά και για τις γυναίκες που ζητούν πολλά. «Ήθελα να γράψω μια ιστορία
για τον πόνο που προκαλούν ο θάνατος, η εγκατάλειψη ή η προδοσία, αλλά ήθελα
να είναι μαγική και σουρεαλιστική ταυτοχρόνως. Επίσης, έπρεπε να ξεπεράσω την
ένταση και την απόσταση στη σχέση με τον πατέρα μου. Έπρεπε να ησυχάσω
κάποιους δαίμονες», λέει στα «NEA» ο Ντιν Μπακόπουλος, ο οποίος έγραψε το
βιβλίο την εποχή που πενθούσε τον αγαπημένο του παππού.

Οι πατεράδες του Μπακόπουλου ζουν σε μια περιχαρακωμένη κοινωνία Ελλήνων,
Πολωνών, Ουκρανών και Ιταλών μεταναστών και οι ζωές τους κυριαρχούνται από
σιδηρά λογική. Όλα αλλάζουν, όμως, στα χρόνια του Ρήγκαν. Τα εργοστάσια
κλείνουν και οι περιθωριοποιημένοι άνδρες ξεκινούν για το… φεγγάρι. «Οι
πατεράδες φεύγουν γιατί έρχονται αντιμέτωποι με μια ζωή που δεν έχει πια νόημα
και τους τρομάζει. Πιστεύουν πως είναι αποτυχημένοι εργάτες, σύζυγοι και
πατέρες. Οι άνδρες μερικές φορές απεχθάνονται τον εαυτό τους μετά την
πατρότητα, ειδικά σε κουλτούρες που τους έχουν μάθει να είναι στωικοί και να
βασίζονται στον εαυτό τους πάνω απ’ όλα», σημειώνει.

H ιστορία του, όμως, είναι και μία ιστορία για τους 30άρηδες, γενιά «με
στοιχειωμένα όνειρα». «Πράγματι. Δεν εμπιστεύομαι τίποτα πια και τίποτα
πολιτικό δεν μου προκαλεί αίσθηση. Στο μυθιστόρημα, τα αγόρια εφευρίσκουν έναν
μύθο στον οποίο να μπορούν να πιστέψουν, κάτι που να εξηγεί το τραγικό και το
αφόρητο», εξηγεί ο Μπακόπουλος για τους ήρωές του, που άλλοτε κρατούν τα πόδια
τους γερά στη γη και άλλοτε ρεμβάζουν. Άλλωστε, «οι περισσότεροι ζούμε διπλή
ζωή».

Το μυθιστορηματικό ντεμπούτο του Μπακόπουλου είναι πολιτικό. Περιγράφει μια
Αμερική που έχει αλλάξει. «Είναι πολύ δύσκολο να κερδίσεις τα προς το ζην και
οι καλές δουλειές για τις οποίες οι παππούδες μας ήρθαν στην Αμερική δεν
υπάρχουν πια. Πρέπει να αγωνιστείς πιο πολύ από ποτέ, μόνο και μόνο για να
πληρώσεις τους λογαριασμούς. Πολλοί φίλοι μου είναι άνεργοι, άλλοι δεν έχουν
ασφάλεια υγείας. Νέοι άνθρωποι κατατάσσονται στον στρατό γιατί δεν υπάρχει
τίποτε άλλο να κάνεις εδώ αν δεν μπεις στο Πανεπιστήμιο και είναι πολύ θλιβερό
να τους βλέπεις να πηγαίνουν σε πολέμους που θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί.
Αγαπώ την Αμερική, νομίζω πως είναι ελπιδοφόρο έθνος με καλές προθέσεις, αλλά
αυτήν τη στιγμή η γενιά μου νιώθει προδομένη από την Αμερική».

Μορφές καταπίεσης

H εικόνα των νέων του Μπακόπουλου που τριγυρίζουν άσκοπα σε μια ξεχασμένη
γωνιά της ευημερούσας Αμερικής, κάνει το αμερικανικό όνειρο να μοιάζει με
εφιάλτη. «Το αμερικανικό όνειρο είναι λιγότερο προσιτό πια. Περνάμε μια
περίεργη μετάβαση, από την εποχή της βιομηχανικής έκρηξης σε κάτι άγνωστο. Οι
πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι. Δεν είναι, όμως, αυτή η Αμερική. H ουσία της
Αμερικής δεν είναι να γίνονται πλούσιοι οι άνθρωποι. Είναι η ελευθερία και η
ισότητα. Όταν μια ανύπανδρη μητέρα πρέπει να κάνει τρεις δουλειές για να
ταΐσει τα παιδιά της και δεν έχει ασφάλεια υγείας, δεν μπορούμε να μιλάμε για
ελεύθερη κοινωνία, αλλά για μια μορφή καταπίεσης. H αδιαφορία τού σημερινού
προέδρου για τους φτωχούς είναι αντίθεση στην ισότητα και την ελευθερία. Ο
πρόεδρος Μπους δεν έχει αμερικανικό τρόπο σκέψης, αλλά εταιρικό και
φονταμενταλιστικό», λέει ο Μπακόπουλος.

INFO

Dean Bakopoulos, «Please Don’t Come Back from the Moon», Εκδ. Harcourt, τιμή:
23 ευρώ. Ίντερνετ: http: //www.deanbakopoulos.com