Mάχες πολλών οκτανίων στην αγορά καυσίμων

Σε αγώνα δρόμου έχει αποδυθεί η ελληνική αγορά πετρελαιοειδών, καθώς οι
μεγάλες εταιρείες εμπορίας που δραστηριοποιούνται σε αυτήν είναι υποχρεωμένες
– υπό συνθήκες σκληρού ανταγωνισμού – να ανανεώνουν συνεχώς την γκάμα των
προϊόντων και των υπηρεσιών που προσφέρουν. Την ίδια στιγμή και ενώ ο
«πόλεμος» των μεριδίων ανάμεσα στους εγχώριους (ΕΚΟ, Avin, Elin, Aegean, Jet
Oil και Revoil) και τους πολυεθνικούς (ΒΡ, Shell) «παίκτες» μαίνεται,
πληροφορίες από την αγορά πετρελαιοειδών θεωρούν πολύ πιθανό το ενδεχόμενο να
εισβάλει στην Ελλάδα ένας νέος πολυεθνικός «παίκτης».

Έρχεται η Lukoil

Πρόκειται για τη ρωσική Lukoil, η οποία και κατά το πρόσφατο παρελθόν είχε
εκδηλώσει το ενδιαφέρον της για την ελληνική αγορά πετρελαιοειδών
συμμετέχοντας σε κοινοπρακτικό σχήμα με τον όμιλο Λάτση, το οποίο διεκδίκησε
ανεπιτυχώς τα Ελληνικά Πετρέλαια. H Lukoil, που επεκτείνεται με ταχύτατους
ρυθμούς στις αγορές της Βαλκανικής και έχει ήδη ισχυρή παρουσία στην Κύπρο,
φέρεται να αναζητεί αποθηκευτικούς χώρους και στρατηγικό εταίρο και στην
ελληνική αγορά. Με τη ρωσική πολυεθνική «προ των πυλών» και τον ανταγωνισμό να
γίνεται ολοένα οξύτερος, οι μεγάλες εταιρείες εμπορίας ρίχνουν συνεχώς στην
αγορά καύσιμα και λιπαντικά με νέες συνθέσεις, ενώ αναβαθμίζουν διαρκώς τις
αλυσίδες των πρατηρίων τους.

Άλλαξαν τα πράγματα

Όπως επισημαίνει στέλεχος μιας από τις δύο πολυεθνικές που δραστηριοποιούνται
στην ελληνική αγορά καυσίμων, «σήμερα η μάχη του ανταγωνισμού απαιτεί
διαφοροποιημένα προϊόντα, κάτι που δεν υπήρχε πριν από περίπου τέσσερα χρόνια,
όταν τα καύσιμα που αγοράζαμε από τα διυλιστήρια διοχετεύονταν στην αγορά
χωρίς καμία επιπλέον επεξεργασία».

Τα πράγματα άλλαξαν και, μετά τη Shell, οι άλλες μεγάλες εταιρείες εμπορίας –
η ΒΡ και η ΕΚΟ – έριξαν στην αγορά τα δικά τους καύσιμα των 100 οκτανίων,
υποσχόμενες καλύτερες επιδόσεις των οχημάτων, αλλά και καθαρότερο περιβάλλον.
Μάλιστα, τα καύσιμα αυτά, αν και κάπως ακριβά σε σύγκριση με τα υπόλοιπα,
έχουν κερδίσει έδαφος και το μερίδιό τους υπολογίζεται ότι διαμορφώνεται γύρω
στο 12%, ενώ εκτιμάται ότι κάποια στιγμή θα εκτοπίσουν τη σούπερ αμόλυβδη των
98 οκτανίων.

Στα λιπαντικά

Στον τομέα των λιπαντικών ο ανταγωνισμός γίνεται ιδιαίτερα σκληρός, καθώς αυτή
η αγορά (των 200 εκατ. ευρώ περίπου) είναι ιδιαίτερα κερδοφόρος, ενώ διαθέτει
σαφώς μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους σε σύγκριση με τα καύσιμα. Δεν είναι
τυχαίο, άλλωστε, το γεγονός ότι από τις μεγαλύτερες εξαγορές στη διεθνή αγορά
πετρελαιοειδών τα τελευταία τρία χρόνια ήταν αυτές της Pennzoil και της
Castrol, εταιρειών που δραστηριοποιούνται αμιγώς στην παραγωγή λιπαντικών από
τις Shell και ΒΡ, αντίστοιχα.

Τα κέρδη που προσφέρουν τα λιπαντικά είναι και ο λόγος για τον οποίο ο
ανταγωνισμός στο κομμάτι αυτό των πετρελαιοειδών κλιμακώνεται, με την ΕΚΟ να
αναλαμβάνει – πριν από μερικούς μήνες – τη διακίνηση στην Ελλάδα των
λιπαντικών της Exxon Mobil, τη Shell να λανσάρει μία νέα σύνθεση του
λιπαντικού Helix που «υπόσχεται» μεγαλύτερη προστασία των κινητήρων των
επιβατικών αυτοκινήτων, την ΒΡ να συμμετέχει στη μάχη με τα λιπαντικά Castrol
και Visco και την AVIN με τα λιπαντικά Cyclon.

Και πρατήρια «νέας γενιάς» για μεγαλύτερα κέρδη

Στη δημιουργία βενζινάδικων-μικρών πολυκαταστημάτων στρέφονται οι μεγάλες
εταιρείες, που δραστηριοποιούνται στην ελληνική αγορά υγρών καυσίμων. H στροφή
στα πρατήρια «νέας γενιάς» δεν είναι τυχαία και οφείλεται, όχι μόνο σε
πολιτικές προσέλκυσης περισσότερων πελατών, αλλά και στο γεγονός ότι άλλες
εμπορικές δραστηριότητες, πέραν αυτής της πώλησης καυσίμων, είναι περισσότερο
κερδοφόρες.

Τα πρατήρια «νέας γενιάς» δεν θα περιορίζονται να γεμίζουν το ρεζερβουάρ και
να παρέχουν παράπλευρες υπηρεσίες. Μέσω αυτών, θα διακινούνται προϊόντα και
υπηρεσίες που θα καλύπτουν ευρεία γκάμα των καθημερινών αναγκών του
καταναλωτή.

Από τη Shell Hellas

Τα πρώτα πρατήρια πολλαπλών εμπορικών δραστηριοτήτων δημιουργήθηκαν από τη
Shell Hellas, η οποία μέσω θυγατρικών της εταιρειών ελέγχει ένα δίκτυο περίπου
60 ιδιόκτητων πρατηρίων που δεν πωλούν μόνο βενζίνες αλλά προσφέρουν και
υπηρεσίες αναψυχής, τραπεζικές και ταχυδρομικές. Οι πελάτες της Shell θα βρουν
σε επιλεγμένα πρατήρια της εταιρείας, καταστήματα της αλυσίδας Street Cafe,
ATM’s της Eurobank, αλλά και γραφεία των ΕΛΤΑ. Στα λεγόμενα «καταστήματα
ευκολίας» Select οι αυτοκινητιστές μπορούν να βρουν από είδη μπακαλικής και
δώρων μέχρι φωτογραφίας και κινητής τηλεφωνίας.

ΕΚΟ – Εθνική

H ΕΚΟ, θυγατρική των Ελληνικών Πετρελαίων, επιδιώκει συνεργασία με την Εθνική
Τράπεζα, όχι μόνο για την εγκατάσταση ATM, αλλά και για την έκδοση πιστωτικών
καρτών που θα γίνονται δεκτές ως μέσον πληρωμής σε όλα τα πρατήρια της ΕΚΟ.

Και η ΒΡ Hellas

Το μοντέλο των πρατηρίων νέας γενιάς άρχισε να ακολουθεί με δειλά βήματα και η
ΒΡ Hellas, η οποία, για παράδειγμα, έχει υπογράψει συμφωνία συνεργασίας με την
αλυσίδα αρτοσκευασμάτων Κατσέλης.

Το πετρέλαιο «καίει» τις εταιρείες συσκευασίας

Σε δύσκολη θέση έχουν φέρει τις ελληνικές εταιρείες πλαστικής συσκευασίας οι
αλλεπάλληλες ανατιμήσεις του πετρελαίου αλλά και των πρώτων υλών.

Λόγω του σκληρού ανταγωνισμού που επικρατεί στη συγκεκριμένη αγορά, οι
επιχειρήσεις αυτές δεν έχουν και πολλά περιθώρια να μετακυλίσουν την αύξηση
του κόστους παραγωγής τους στις τιμές του τελικού καταναλωτή, με αποτέλεσμα να
συμπιέζεται σοβαρά η κερδοφορία τους.

Απρόβλεπτες

Αλλά δεν είναι μόνο οι υψηλές τιμές του πετρελαίου και των πρώτων υλών που
κάνουν «δύσκολη τη ζωή» των ελληνικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην
παραγωγή πλαστικής συσκευασίας. Σύμφωνα με μελέτη του ΙΟΒΕ, από τα
σημαντικότερα προβλήματα του κλάδου είναι και οι συνεχείς διακυμάνσεις των
τιμών των πρώτων υλών, γεγονός που εμποδίζει τις εταιρείες να προγραμματίσουν
ορθολογικά την παραγωγική διαδικασία, ενώ παράλληλα τις υποχρεώνει να
αποθηκεύουν μεγάλες ποσότητες πρώτων υλών πληρώνοντας και το ανάλογο κόστος. H
κατάσταση φαίνεται να βελτιώνεται τα τελευταία χρόνια, καθώς με την εγχώρια
παραγωγή πολυπροπυλενίου από τα Ελληνικά Πετρέλαια, η πρόσβαση στις πρώτες
ύλες έγινε ευκολότερη και αισθητά φθηνότερη.

Το κύμα φυγής

Ένα άλλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι εταιρείες του κλάδου, είναι και η
μεταφορά της παραγωγικής δραστηριότητας πολυεθνικών εταιρειών (κυρίως από τον
χώρο των καλλυντικών και των φαρμάκων) στο εξωτερικό, γεγονός που έχει μειώσει
σημαντικά την πελατειακή βάση των εταιρειών πλαστικής συσκευασίας. Ωστόσο, και
άσχετα με τα προβλήματα αυτά, ο κλάδος της πλαστικής συσκευασίας παρουσιάζει
τα τελευταία χρόνια ικανοποιητικούς ρυθμούς ανάπτυξης (5,5% την περίοδο
1995-2002), γεγονός που οφείλεται στις τάσεις υποκατάστασης άλλων υλικών
συσκευασίας με πλαστικά.