H μεγάλη κούρσα των πάγων

Μια κούρσα ανάμεσα σε μία αγγλική και μία νορβηγική ομάδα θα ξαναζωντανέψει
τις μεγάλες αποστολές του 1911-12 για την κατάκτηση του Νότιου Πόλου. Ο
εξοπλισμός, τα έλκηθρα, το φαγητό και και τα ρούχα των μελών τους θα είναι
ίδια με εκείνα που χρησιμοποίησαν οι παλιοί εξερευνητές.

Μία μοναδική αποστολή, σε 40 βαθμούς υπό το μηδέν, χωρίς συστήματα δορυφορικού
εντοπισμού και δορυφορικά τηλέφωνα, στις ίδιες εκείνες συνθήκες που είχαν
αντιμετωπίσει κάποτε αυθεντικοί ήρωες οπλισμένοι με θέληση και θάρρος, με
ξύλινα έλκηθρα, ταπεινούς εξάντες και χειροποίητα ρούχα από δέρματα φώκιας.
Μία αποστολή που ξαναφέρνει στα χρόνια μας μια από τις πιο παράξενες
περιπέτειες της χαραυγής του εικοστού αιώνα.

Οι δύο ομάδες, μία αγγλική και μία νορβηγική, έχουν ήδη ξεκινήσει και θα
προσπαθήσουν να αναπαραστήσουν τα γεγονότα της «μεγάλης κούρσας» του 1911-12,
που σημαδεύτηκε από το εγχείρημα της ομάδας του Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ και της
ομάδας του Ρόαλντ Άμουνδσεν για την κατάκτηση ενός από τα τελευταία τμήματα
της Γης που είχε μείνει ακόμη παρθένο, τον Νότιο Πόλο.

Ο θάνατος

Στον δρόμο της επιστροφής, ο Σκοτ έγραφε: «Θεέ μου, είναι ένας τρομερός τόπος
και είναι τρομερό που υποφέραμε τόσα πολλά χωρίς να έχουμε το προνόμιο να
φτάσουμε πρώτοι». Ο Άμουνδσεν είχε προλάβει την ομάδα τού Σκοτ ένα μήνα
νωρίτερα. Μόλις έφτασε στον Νότιο Πόλο, έστησε μια σκηνή και μια σημαία και
άφησε ένα γράμμα στον Σκοτ με το οποίο του ευχόταν καλή επιστροφή. Νικημένος
από τα κρυοπαγήματα, την κούραση και την πείνα, ο Σκοτ ήταν πιθανότατα ο
τελευταίος που πέθανε από την ομάδα του, ύστερα από τον Έβανς, τον Όουτς, τον
Μπάουερς και τον Ουίλσον. Πιο συγκινητικός ήταν ο αποχαιρετισμός του Όουτς. Μη
μπορώντας πια να συνεχίσει, μια μέρα χαιρέτισε τους συντρόφους του και τους
άφησε πλαγιασμένους στη μικρή σκηνή, βγαίνοντας έξω στη χιονοθύελλα: «Τώρα
βγαίνω έξω. Δεν ξέρω πόσο θα κάνω…». Και χάθηκε για πάντα.

ΜΕΣΑ ΣΕ 100 ΗΜΕΡΕΣ

Ξύλινα έλκηθρα, πυξίδες και εξάντες

H ΟΜΑΔΑ των οκτώ Άγγλων, με αρχηγό τον Μπρους Πάρι, έναν σκληροτράχηλο
άνθρωπο που έχει εξερευνήσει ζούγκλες και παγετώνες, θα επιχειρήσει να μας
ξαναφέρει στη μνήμη την περιπέτεια του συμπατριώτη του, Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ,
πριν από έναν αιώνα. H τραγωδία συνέβη τυχαία ή οδήγησαν σε αυτήν μια σειρά
από μοιραία λάθη; Ο Πάρι θα έχει στη διάθεσή του 100 ημέρες για να φτάσει στον
προορισμό του (στον Άμουνδσεν έφτασαν 99). Σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα
«Stampa», ο εξοπλισμός θα είναι της παλιάς εποχής: πυξίδες και εξάντες αντί
για δορυφορικά συστήματα και λάπτοπ, έλκηθρα ξύλινα χωρίς μηχανές. H διαφορά
με εκείνους τους παλιούς εξερευνητές θα είναι στο σενάριο. Και είναι
αναπόφευκτη. Επειδή ισχύει διεθνής απαγόρευση στη χρησιμοποίηση σκύλων στον
Νότιο Πόλο, οι Άγγλοι και οι Νορβηγοί υποχρεώθηκαν να επιλέξουν τη Γροιλανδία
σε μια απόσταση 300 χιλιομέτρων η οποία προσομοιάζει πολύ τόσο στις γεωφυσικές
όσο και στις μετεωρολογικές συνθήκες που είχαν συναντήσει οι πρώτοι
εξερευνητές. H μοναδική παραχώρηση στη σύγχρονη τεχνολογία είναι οι
τηλεκάμερες, οι φορητές, αλλά και εκείνες με τις οποίες θα τους παρακολουθούν
τα ελικόπτερα. Πώς αλλιώς θα γύριζε το BBC ντοκιμαντέρ με την περιπέτειά τους;