Eλπίζει να… ανέβει κατηγορία ο Eλαιώνας

Ένα τέταρτο από την Ομόνοια, δύο χιλιάδες άνθρωποι που ζουν στην πιο
φτωχική και υποβαθμισμένη περιοχή του Ελαιώνα, το Μαρκόνι, περιμένουν μάταια
τα τελευταία χρόνια να «αλλάξει όψη» η περιοχή τους. H πρόταση για την
κατασκευή του γηπέδου του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό, δηλαδή δίπλα τους,
δημιουργεί, όπως λένε, για πρώτη φορά «μοχλό πίεσης» για να αλλάξει η εικόνα
της ξεχασμένης περιοχής…

Δύο όψεις του Ελαιώνα: Στο Μαρκόνι (ένθετη φωτό) δύο χιλιάδες άνθρωποι ζουν στην πιο φτωχή γειτονιά του Δήμου Αθηναίων και ελπίζουν ότι ο Παναθηναϊκός θα τους «φέρει» αποχέτευση, δρόμους και πράσινο. Στον Ελαιώνα όμως υπάρχει και πιο «κάτω… Είναι οι εκατοντάδες Τσιγγάνοι που ζουν δίπλα στα σκουπίδια τους, σε παραγκούπολη

Δέκα χρόνια μετά την υπογραφή του Προεδρικού Διατάγματος που προέβλεπε να
δημιουργηθεί πράσινο στο 60% της έκτασης του Ελαιώνα – στον οποίο
περιλαμβάνεται ο Βοτανικός και το Μαρκόνι – το μόνο που έγινε ήταν η σύσταση
ενός Φορέα Διαχείρισης. Κι αυτός, δυόμισι χρόνια από τη σύστασή του δεν έχει
συνεδριάσει… ούτε μία φορά!

H πρόταση δημιουργίας του γηπέδου του Παναθηναϊκού παράλληλα με τη λειτουργία
σταθμού του Μετρό από το 2007, αναμένεται να αλλάξει ριζικά την εικόνα της
περιοχής. «Ακόμα κι εμείς που είμαστε μακριά από τον Βοτανικό, περιμένουμε πώς
και πώς να γίνει εκεί το γήπεδο» λέει με πάθος ο Γιώργος Ιωακειμίδης, δήμαρχος
Ρέντη – ένας από τους δήμους στους οποίους ανήκει διοικητικά ο Ελαιώνας. «Από
υποσχέσεις χορτάσαμε. Αν έρθει το γήπεδο όμως, θα αναγκαστούν να φτιάξουν και
τους δρόμους».

Το νέο σχέδιο για τον Ελαιώνα, εκτός από τα γήπεδα περιλαμβάνει τη μεταφορά
των ΚΤΕΛ σε απόσταση αναπνοής από τον σταθμό του Μετρό. H λειτουργία τους θα
φέρνει τουλάχιστον 60.000 ανθρώπους καθημερινά στην περιοχή. Επίσης, ο Δήμος
Αθηναίων έχει ήδη ζητήσει από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας τον ανενεργό σήμερα
χώρο της βάσης του Ναυτικού, προκειμένου να τον διαμορφώσει σε χώρο πρασίνου
σύμφωνα με το πρόγραμμα παραχώρησης παλιών στρατοπέδων στις πόλεις για
κοινωφελείς σκοπούς. Γήπεδα, ΚΤΕΛ και Μετρό είναι τα έργα – κλειδιά που μπορεί
να «βγάλουν από τον λήθαργο» την υποβαθμισμένη περιοχή.

Και πάρκινγκ. Δίπλα στα έργα – κλειδιά προωθείται η κατασκευή δύο μεγάλων
πάρκινγκ 1.000 θέσεων το ένα και 1.200 το άλλο, καθώς και εμπορικά κέντρα και
καταστήματα, τα οποία αναμένεται να προσελκύσουν χιλιάδες ανθρώπους στην
περιοχή, ενώ δεν αποκλείεται να δημιουργηθεί και ξενοδοχείο. Ο Δήμος Αθηναίων
υπολογίζει ότι με τις προτεινόμενες χρήσεις θα τονωθούν οι «νεκρές» – σήμερα –
απογευματινές ώρες, κατά τις οποίες το μόνο που κινείται είναι οι νταλίκες με
τα εμπορεύματα και οι φτωχοί Τσιγγάνοι που βρήκαν μια «αθέατη» γωνιά της
Αθήνας για να χτίσουν τις παράγκες τους… Οι Τσιγγάνοι φοβούνται ότι θα είναι
οι μεγάλοι χαμένοι – οι πρώτοι που θα εξοστρακιστούν από τον αναβαθμισμένο
Ελαιώνα…

Ο Ελαιώνας ανήκει διοικητικά στους Δήμους Αθηναίων, Ρέντη, Αιγάλεω, Ταύρου και
Περιστερίου. Δήμοι, φορείς και ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας
είχαν καταλήξει έπειτα από διάλογο χρόνων στην έκδοση του Προεδρικού
Διατάγματος που χαρακτηρίζει το 60% της περιοχής «χώρο πρασίνου». Δέκα χρόνια
μετά, τίποτε από όλα αυτά δεν προχώρησε, εξαιτίας του υψηλού κόστους των
απαλλοτριώσεων και των αναγκαίων υποδομών.

«Δεν θέλουν να ξεβολευτούν». Ο «καθαρισμός» του Ελαιώνα από ρυπογόνες
βιομηχανίες και «οχλούσες χρήσεις», όπως οι πάσης φύσεως «μάντρες», δεν ήταν
ποτέ εύκολη υπόθεση. «Κανείς δεν θέλει να ξεβολευτεί» επισημαίνει ο κ.
Ιωακειμίδης. «Ουδείς βιάζεται να πάει στον Ασπρόπυργο αφού θα αυξηθούν τα
μεταφορικά του». H επέκταση του λιμανιού του Πειραιά προς το Κερατσίνι – και
όχι προς το Λαύριο – φαίνεται πως απομακρύνει το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί
ένας νέος διαμετακομιστικός σταθμός εμπορευμάτων στη Νοτιοανατολική Αττική.

«Προτεραιότητα στον δρόμο και στα δίκτυα κοινής ωφελείας»

«Τίποτα δεν μπορεί να γίνει στον Ελαιώνα, εάν πρώτα δεν επιλυθούν βασικά
προβλήματα». Ο Σπύρος Τσαγκαράτος – αρχιτέκτονας, δρ Πολεοδομίας που έχει
μελετήσει ιδιαίτερα την περιοχή, υπενθύμιζε ότι «ο Ελαιώνας, παρά τα Προεδρικά
Διατάγματα και τις εξαγγελίες, εδώ και δεκαετίες εξυπηρετείται μόνον από έναν
δρόμο. Τη Λεωφόρο Αγίας Άννης. Έναν οδικό άξονα, που από τις 04.00 έως τις
09.00 το πρωί κι από τις 13.00 έως τις 20.00 το βράδυ μετατρέπεται σε έναν
δρόμο – κόλαση, αδιάβατο από τα φορτηγά και τις νταλίκες που μεταφέρουν
εμπορεύματα από το λιμάνι του Πειραιά, από τις αποθήκες και τα πρακτορεία,
προς ολόκληρη την πρωτεύουσα. Εκτός από τη διαπλάτυνση της Αγίας Άννης, θα
πρέπει να κατασκευασθεί επιτέλους ο δρόμος που συνδέει την Λ. Αθηνών με την
Ιερά Οδό, καθώς και μια σειρά από μικρότερους, εσωτερικούς δρόμους στην
περιοχή», προσθέτει.

H διαπλάτυνση της Αγίας Άννης είχε ξεκινήσει το 2001 ως «ολυμπιακό έργο» αλλά
τελικά «κόλλησε» στη χρηματοδότηση – όπως εξάλλου έχει «κολλήσει» εδώ και μία
δεκαετία ολόκληρο το παλαιό σχέδιο μετατροπής της περιοχής σε χώρο πρασίνου.
Μόνο για τις απαλλοτριώσεις των περίπου 600 μικροϊδιοκτητών κατά μήκος του
δρόμου, τα δικαστήρια «έβγαλαν» αποζημιώσεις ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ. Σε
αυτό το ποσό, δεν συνυπολογίζονται τα αναγκαία αντιπλημμυρικά και υδραυλικά
έργα, ώστε να μην πλημμυρίζει η περιοχή!