Ο βάλτος «δείχνει» τους εξωγήινους

H έρημος Τσιουάουα, στο Βόρειο Μεξικό, ίσως να μη φαίνεται ως το πιο
κατάλληλο μέρος όπου θα μπορούσε να αναζητήσει κανείς την προέλευση της ζωής.
Όμως αυτό συμβαίνει επειδή ελάχιστοι έχουν ακούσει για εκείνες τις παράξενες,
αχνιστές λίμνες, που είναι γνωστές με το όνομα Κουάτρο Σιενέγας.

Οι στρωματολύτες. Επιστήμονες της NASA μελετούν τους σχηματισμούς στις λίμνες Κουάτρο Σιενέγας

Για μερικούς αφοσιωμένους επιστήμονες, οι οποίοι εδώ και χρόνια ταξιδεύουν έως
εκεί, οι 170 μικροί βάλτοι είναι γι’ αυτούς ό,τι ήταν κάποτε τα νησιά
Γκαλάπαγκος για τον Δαρβίνο, κάπως ανεστραμμένα, βέβαια – ένα οικοσύστημα
φυτικής και ζωικής ζωής, η μοναδικότητα του οποίου προστατεύεται από τον
ταραγμένο Ειρηνικό Ωκεανό με εκατοντάδες χιλιόμετρα άνυδρης ερήμου. Πρόσφατα
ενδιαφέρθηκε για την περιοχή και η NASA: η Αμερικανική Υπηρεσία Διαστήματος
πιστεύει ότι οι γεωλογικοί σχηματισμοί στις Κουάτρο Σιενέγας μοιάζουν
εξαιρετικά με τη Γη, όπως ήταν αυτή πριν από την εποχή των δεινοσαύρων και
μπορεί γι’ αυτό να αποτελέσουν «κλειδί» για την εξέλιξη των ζωντανών
οργανισμών όχι μόνο σε αυτήν αλλά και σε άλλους πλανήτες. Με άλλα λόγια, αν το
Αστροβιολογικό Ινστιτούτο της NASA κατορθώσει να αναγνωρίσει στους βράχους και
τα αέρια των Κουάτρο Σιενέγας τις ενδείξεις που προδίδουν την ύπαρξη ζωής,
τότε ίσως να μπορέσει να εντοπίσει πιο εύκολα αυτές τις ενδείξεις και σε
άλλους πλανήτες. Οι λίμνες είναι ό,τι απέμεινε από τη θάλασσα που αποσύρθηκε
από την περιοχή πριν από 100 εκατομμύρια χρόνια. Οι Κουάτρο Σιενέγας
εξελίχθηκαν όπως περίπου η Κοιλάδα του Θανάτου στην Καλιφόρνια και άλλες
τέτοιες περιοχές, στις οποίες υπάρχει ζωή παρά τις αντίξοες κλιματικές συνθήκες.

Θερμοπηγές

Το νερό αναβλύζει από υπόγειες θερμοπηγές, όπου προσλαμβάνει παράξενα άλατα,
μέταλλα και ιχνοστοιχεία, εξηγεί η Κάρολ Τανγκ της Ακαδημίας Επιστημών της
Καλιφόρνιας.

Οι επιστήμονες είναι πεπεισμένοι ότι ο θερμός υδροβιότοπος των Κουάτρο
Σιενέγας προσομοιάζει εξαιρετικά στις συνθήκες που επικρατούσαν στον πλανήτη
μας τα πρώτα τρία δισεκατομμύρια χρόνια της ζωής του, όταν οι τεκτονικές
πλάκες άλλαζαν πολύ συχνότερα θέση, αφήνοντας κύματα από λειωμένο μάγμα να
ανακατεύονται μεταξύ τους και να συνδυάζουν τις πρωτεΐνες και τα αμινοξέα
τους, απ’ όπου ίσως άνθησαν οι πρώτοι ζωντανοί οργανισμοί. «Θα μπορούσαν άραγε
αυτά τα θερμόφιλα μικρόβια να είναι παρόμοια με τους προγόνους όλων των
ζωντανών πλασμάτων της Γης;» αναρωτιέται η δόκτωρ Τανγκ.

Ένα απολιθωμένο… χαλί

ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ για το Αστροβιολογικό Ινστιτούτο είναι ένα
είδος απολιθωμένου «χαλιού» από άλγες που είναι γνωστές ως στρωματολύτες –
ασβεστοποιημένα πρωτόγονα βακτήρια. Στρωματολύτες έχουν ήδη αναζητηθεί στον
Άρη και άλλους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Ο δόκτωρ Μπραντ Μπέμπουτ
της NASA παίρνει ενδείξεις από δείγματα αερίων, κυττάρων και χημικών ουσιών
από τους στρωματολύτες που μοιάζουν με παράξενα κοράλλια της ερήμου. H NASA
σκοπεύει να χρησιμοποιήσει πληροφορίες από αυτά τα δείγματα προκειμένου να
τελειοποιήσει τα μοντέλα με τα οποία προσομοιάζει στα κομπιούτερ της τις
κατάλληλες ατμοσφαιρικές συνθήκες για την ύπαρξη ζωής. Αυτά τα μοντέλα θα
χρησιμοποιηθούν από αστρονόμους εξοπλισμένους με ένα πανίσχυρο διαστημικό
τηλεσκόπιο, που αναμένεται να εκτοξευθεί στο Διάστημα την προσεχή δεκαετία, το
οποίο θα αναζητήσει εκεί ενδείξεις και ίχνη ζωής στις ατμόσφαιρες πολύ
μακρινών πλανητών. Οι αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει 145 πλανήτες πέρα από το
ηλιακό μας σύστημα την τελευταία δεκαετία. Οι περισσότεροι είναι άψυχοι
γίγαντες, όπως ο Κρόνος και ο Δίας, αλλά οι επιστήμονες σχεδιάζουν να
ερευνήσουν τις ατμόσφαιρες μικρότερων πλανητών, με την ελπίδα να τους κρύβουν
εκπλήξεις.

Επιμέλεια: Ρούσσος Βρανάς