Οδύσσεια και Nόστος

Έχει καταντήσει πασπαρτού να χαρακτηρίζουμε την πορεία και τις περιπέτειες της
ζωής ενός ανθρώπου και ενός έργου σαν μια… Οδύσσεια. Αρκεί ο δρόμος να ήταν
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώση – όπως λέει κι ο Καβάφης. H περίπτωση του
Λουκά Σαμαρά στην Εθνική Πινακοθήκη έρχεται στην κατάλληλη στιγμή να μας
θυμίσει ότι ο άνδρας που δικαιούται τις τιμές ενός Οδυσσέα, είναι πριν απ’ όλα
πολύτροπος, εφευρετικός, με μυαλό που κόβει και χέρια που πιάνουν. Έτσι στην
Πινακοθήκη, στην πιο πλούσια και πολυδιάστατη αναδρομική έκθεση που έγινε
ποτέ, αυτό που αστράφτει δεν είναι μόνον οι καθρέφτες, οι χάντρες, τα
γυαλιστερά μέταλλα, τα ζωηρόχρωμα νήματα, τα καρφιά, οι καρφίτσες, το φως·
είναι η ανήσυχη δημιουργικότητα που απαιτεί έναν άλλου είδους χρόνο, όχι τον
ασθματικό της Νέας Υόρκης όπου ζει αλλά αυτόν του χειροτέχνη από την Καστοριά
που δηλώνει ότι η Τέχνη είναι μια τελετουργία, σχεδόν μια θρησκευτική πράξη! Ο
70χρονος Λουκάς Σαμαράς δεν θα ‘ρθει για τα εγκαίνια του νόστου του. Έφτιαξε
όμως ειδικά για αυτήν την έκθεση ένα μεγάλο έργο με τον δηλωτικό τίτλο «Το
Αγκάλιασμα». Μια κατασκευή σαν δωμάτιο – κύβος όλο καθρέφτες, που άνοιξε κι
αποκάλυψε μια κάτοψη σαν ελληνική σημαία. Στο μέσον, οι τοίχοι σχηματίζουν
τρισδιάστατο σταυρό. Ζαλίζεσαι να περπατήσεις, αλλά το σχήμα είναι ανοιχτό.