Δουλειά πολύτιμη

Έγραφα προχτές για τη δουλειά που κάνει εδώ και δεκατέσσερα χρόνια το «Θέατρο
του Νότου». «Καλά, αντιρρήσεις δεν έχεις;», θα μου πείτε. Και βέβαια. Και είχα
και έχω. Για επιμέρους παραστάσεις, για σκηνοθετικές «απόψεις», για «μανιέρες»
που δημιουργούνται… Όμως τι σημαίνει αυτό; Επιτρέπω στον εαυτό μου την
ελευθερία να τις εκφράζω, αλλά παράλληλα και να διατυπώνω την ακλόνητη άποψή
μου ότι στο «Αμόρε» ο Γιάννης Χουβαρδάς και οι συνεργάτες του κάνουν δουλειά
πολύτιμη. Που η ιστορία του θεάτρου μας έχω την πεποίθηση ότι θα την εκτιμήσει
δεόντως. Καλό θα ήταν, βέβαια, και να μην την «φτύσουν» οι συγκαιρινοί. Και να
επιτρέψουν στο «Θέατρο του Νότου» – διότι πολύ απογοητευμένο τον διαβάζω τον
Χουβαρδά στις συνεντεύξεις του… – να συνεχίσει και να εξελίξει ή και να
αναθεωρήσει την πορεία του. Καθότι η μικροψυχία, και η εμπάθεια, και η
μισαλλοδοξία – στον τόπο μας ειδικά – περισσεύουν.