Mικρότερη η θνησιμότητα από καρδιά για τους βουνήσιους

H ΜΑΚΡΟΖΩΙΑ θέλει βουνό! H ζωή σε ορεινές περιοχές παρατείνεται, αφού
μειώνονται οι καρδιαγγειακές παθήσεις – που αποτελούν μία από τις πρωταρχικές
αιτίες θανάτου τόσο στη χώρα μας όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Κι αυτό γιατί όσοι ζουν στα βουνά εκ των πραγμάτων ασκούνται περισσότερο! Τα
γεωγραφικά χαρακτηριστικά τέτοιων περιοχών «αναγκάζουν» τους κατοίκους τους να
καταβάλλουν μεγαλύτερη προσπάθεια στις μετακινήσεις τους. Έτσι, η καρδιά τους
αποκτά μεγαλύτερη αντοχή και καταφέρνει να αντεπεξέρχεται καλύτερα στα
χαμηλότερα επίπεδα οξυγόνου – που επίσης αποτελεί χαρακτηριστικό των ορεινών
περιοχών.

Τα παραπάνω προκύπτουν από μελέτη που πραγματοποίησαν οι καθηγητές κ.κ. Δ.
Τριχόπουλος, A. Τριχοπούλου, E. Βορίδης και N. Μπάιμπας. Μελέτησαν δύο πεδινά
και ένα ορεινό χωριό της Ελλάδας, για να διαπιστώσουν ότι στους κατοίκους του
βουνού η θνησιμότητα από καρδιακές παθήσεις ήταν μικρότερη. Συγκεκριμένα,
μελετήθηκε το ιατρικό ιστορικό 1.150 ανδρών και γυναικών. Κι ενώ οι άνθρωποι
που ζούσαν σε υψόμετρο 1.000 μέτρων υπέφεραν από υπέρταση και «πληρούσαν» και
άλλες «προδιαγραφές» κινδύνου για καρδιακά νοσήματα, οι θάνατοι από αυτές τις
αιτίες ήταν λιγότεροι. H μελέτη δημοσιεύεται στο αγγλικό περιοδικό
«Επιδημιολογία και Κοινωνική Ιατρική».

Όπως ανέφερε χθες στα «NEA» ο καθηγητής Επιδημιολογίας στα Πανεπιστήμια του
Χάρβαρντ και των Αθηνών κ. Δημήτρης Τριχόπουλος, «για άλλη μια φορά γίνεται
φανερή η σημασία της σωματικής άσκησης για την προστασία της καρδιάς. Αν όλοι
οι άλλοι παράγοντες μένουν σταθεροί, η άσκηση μειώνει τη θνησιμότητα από
καρδιακά νοσήματα».