ΣE ΠPΩTO ENIKO Kάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ, κάτι μυστικό…

Τους ακούω να μιλούν με στίχους. Ενίοτε να τραγουδούν, άλλοτε να σφυρίζουν
μελωδίες κι άλλοτε απλά να παροτρύνουν: «Άκου»! Ναι, μιλούν με στίχους. Δειλά
κρυφακούω τον ρυθμό, τις λέξεις, τις εικόνες που στήνει το παιχνίδι ανάμεσα σε
γράμματα και νότες. Ξεθαρρεύω κι ακούω. Πιο τολμηρά, σιγοτραγουδώ.

Μέσα στη σκόνη των ημερών, μέσα τη βαβούρα ομιλητών καναλιών και ραδιοφώνων,
λίγη σιωπή μελωδική αποζητώ. Λίγη σιωπή και λίγους στίχους. Ακούω. Συνομιλώ
στα κρυφά με τον… μάγο του ραδιοφώνου που από τις μελωδίες και από τα
τραγούδια επιλέγει εκείνα που ακούγονται πιο δυνατά σε σπίτια που έμειναν
καιρό βουβά.

Λίγο πιο τολμηρά, τραγουδάω δυνατά στίχους του Μιχάλη Γκανά. «Είναι ο κόσμος
δύσκολη γραφή»… «Μία καινούρια μέρα / τρέμει στον αγέρα / στάζοντας φως και
νερά»… Σε «Εσωτερικές Ειδήσεις» ψάχνω την είδηση να βρω: «Σ’ αυτόν τον τόπο
δεν βρίσκω εύκολα τον Νότο / να ξέρω από πού φυσάει / ούτε τη Δύση σαν θεία να
με νουθετήσει / τα ‘χω χαμένα και στροβιλίζομαι σαν σβούρα/ μες στο κενό και
τη θολούρα»…

Από τους στίχους περιμένω ένα διάλειμμα στην τόση φλυαρία και με στίχους
παγώνω τη σκόρπια φιλολογία. Στην ασυναρτησία θεωριών και θεωρητικών, στις
περισπούδαστες διαπιστώσεις επιτηδευμένων ειδικών, σπουδαίων (αυτιστικά
αυτοαναφερόμενων τις περισσότερες φορές) ερευνητών και αναλυτών κλείνω τα
μάτια κι ακούω μελωδίες.

«Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ, κάτι μυστικό» τραγουδούσε ο Νιόνιος (πριν μπλέξει
κι αυτός σε διαλόγους από φωσφορίζοντα κενά τηλεπαράθυρα και δημόσιες
διενέξεις). Κάτι πράγματι συμβαίνει εδώ, ανάμεσα στους στίχους. Κάτι αλήθεια
συμβαίνει στο παρασκήνιο των αναλύσεων, στο μουσικό κενό, όταν πέφτουν
τραγούδια στα ξαφνικά για να γιορτάσουν (πριν ακόμα φέξει η άνοιξη) «Ένα
Μεγάλο Φωτεινό Καλοκαίρι». Κάτι χαμογελάει πονηρά, καλά κρυμμένο στους στίχους
του Μανώλη Φάμελου. Κι εγώ τραγουδώ μαζί του: «Σ’ αυτήν την κατήφεια δεν
χωρούσα να ζω / στους άλλους να βρίζω τα δικά μου τα χάλια / η αλήθεια μου
έγινε θηλειά στον λαιμό / και η αγάπη γύρω από την καρδιά μου τανάλια»…