Για θυμήσου…

Ο Λάκης Πετρόπουλος, ο συμπαθής «Παμπανίνι» και ο Γιώργος Δαρίβας, ο θρυλικός «Λορέντσι», από το 1948 ώς το 1959 ήταν αντίπαλοι. Ο πρώτος στον Παναθηναϊκό και ο δεύτερος στον Ολυμπιακό. Του καιρού τα γυρίσματα τους έφεραν όμως να συνεργάζονται αρμονικά ως προπονητές στον Ολυμπιακό στη δεκαετία του 1970. Εκείνα που δεν είχαν αλλάξει ήταν τα παρατσούκλια τους: «Λορέντσι» και «Παμπανίνι»

Είναι γνωστό ότι στη «χρυσή δεκαετία» 1955 -1965 του ελληνικού ποδοσφαίρου,
πριν από την έναρξη των αγώνων, οι φίλαθλοι των αντίπαλων ομάδων έπιαναν θέση
από πολύ νωρίς στις κερκίδες. Χρησιμοποιούσαν για κάθισμα παλιά περιοδικά ή
εφημερίδες, κουβαλούσαν μαζί τους τράπουλες ή τάβλι και έπαιζαν μεταξύ τους.
Υπήρχαν άλλοι που διάβαζαν βιβλία ή περιοδικά και άλλοι που γνωρίζονταν
εκείνες τις ώρες και συζητούσαν μεταξύ τους ή και διαφωνούσαν και τσακώνονταν.
Σ’ αυτήν την όμορφη ατμόσφαιρα, πριν αρχίσουν τα ποδοσφαιρικά ματς, γινόταν
ιδιαίτερη κουβέντα για τα παρατσούκλια των διάσημων Ελλήνων και ξένων
ποδοσφαιριστών εκείνης της εποχής.

Τους ποδοσφαιριστές της δεκαετίας του 1950, οι Έλληνες φίλαθλοι τους είχαν
συνηθίσει με τα παρατσούκλια τους και με αυτά τους φώναζαν μέσα και έξω από τα
γήπεδα. Τον Γεώργιο Σίμο της AEK ως «Μάγειρα», τον Γιουλιέλμο Αρβανίτη ως
«Γούλιο» και τον Ξενοφώντα Μαρκόπουλο ως «Ξένο». Τον Θανάση Κίνλεϋ του
Ολυμπιακού ως «Σούλη». Τον Γιώργο Κατροδαύλη του Απόλλωνα Αθήνας ως «Καμάρα»,
τον τερματοφύλακα του Παναθηναϊκού, Ματθαίο Βιτάλη, ως «Μαθιό» και τον Γιούρκα
Σεϊταρίδη, προπονητή της Προοδευτικής, ως «Γιούρκα» (πρόκειται για τον παππού
του σημερινού ποδοσφαιριστή που αγωνίζεται τώρα στην Πόρτο). Επίσης, διάσημα
παρατσούκλια είχαν δώσει οι φίλαθλοι εκείνα τα χρόνια (1955 – 65) στους
παίκτες: Ανδρέα Παπαεμμανουήλ ως «Κούνελο» (!), Βαγγέλη Πανάκη («Μπουλντόζα»),
Δημήτρη Θεοφάνη («Λώρη»), Γιώργο Ανδρέου («Ντίλινγκερ»), Γιάννη Νεμπίδη
(«Καουμπόι»). Όλοι αυτοί ήταν παίκτες του Παναθηναϊκού. Για τους ποδοσφαιστές
του Ολυμπιακού τα πιο γνωστά παρατσούκλια ήταν: «Μισούρι», για τον θρυλικό
Ανδρέα Μουράτη, «Λιονταράκι» για τον αντικαταστάτη του, Βασίλη Ξανθόπουλο,
«Σπόρος» για τον Ηλία Υφαντή (όταν ήταν 15 ετών και πρωτόπαιξε στον
Ολυμπιακό). Όταν μεγάλωσε, του… κόλλησαν και το «Δαντελένιος». Τον Θανάση
Μπέμπη τον φώναζαν «Πινόκιο», τον Σωτήρη Γκαβέτσο «Καραμελλά», τον Αντώνη
Ποσειδώνα «Καμικάζι» και τον Γιώργο Σιδέρη «Φόντακα»! Στην AEK, τον διάσημο
Κώστα Νεστορίδη τον αποκαλούσαν «Μπρίτζο», τον Γιώργο Πετρίδη «Βιολετέρα», τον
Τάσο Βασιλείου του Απόλλωνα «Πίτουρα», τον Βασίλη Ιωάννου της Δόξας Δράμας
«Πάπια», τον Παναγιώτη Κυπριανίδη του Απόλλωνα Καλαμαριάς (αργότερα του
Ολυμπιακού), τον έλεγαν «Καπράν». Παρατσούκλια είχαν δώσει και σε τρεις
τερματοφύλακες της Εθνικής μας (1950-60). Στον Στάθη Μανταλόζη του Εθνικού,
«Αγριόγατος» και στους Μπάμπη Ταουξή και Στάθη Τσανακτσή του Απόλλωνα Αθήνας,
«Πιάκο» και «Τσίτα» αντιστοίχως. Τον διεθνή κυνηγό της AEK Ηλία Παπαγεωργίου
τον φώναζαν «Μαρίτσα», τον Λάκη Πετρόπουλο του Παναθηναϊκού «Παμπανίνι», τον
Γιώργο Δαρίβα του Ολυμπιακού «Λορέντσι», τον Σάββα Παπάζογλου «Μπορμπορώφ»,
τον Γιάννη Παπαντωνίου του Παναθηναϊκού «Δάσκαλο», τον Κώστα Αρδίζογλου
«Γιατρό», τον Αντώνη Δερμάτη (Απόλλωνας) «Μυταρά».