6 μέρες

1. «Ισπανία: το απαθές «ναι»» (πρωτοσέλιδο της «Φιγκαρό»)… Ποιο ποσοστό
είναι άραγε περισσότερο δηλωτικό; Το 77% των Ισπανών που προσυπέγραψαν με την
ψήφο τους τη Συνταγματική Συνθήκη ή το πρωτοφανές 58% της αποχής που
«συρρικνώνει» το «ναι» στο 32,2%; H απάντηση την 1η Ιουνίου, στην Ολλανδία,
στο επόμενο προγραμματισμένο ραντεβού της Συνθήκης με τις κάλπες – εν
προκειμένω, κάλπες μάλλον δύστροπες.

2. «Σε διαφορετικές στιγμές και με διαφορετικό τρόπο, οι λαοί εξεγείρονται
ενάντια στην απόπειρα επιβολής του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού στον κόσμο».
Με αυτόν τον τρόπο σχολίασε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβεζ, τον –
πρωτοφανή για τα τοπικά δεδομένα – θρίαμβο των Σοσιαλιστών στις εκλογές της
Πορτογαλίας. Αμφιλεγόμενος ο σχολιαστής, εξίσου αμφιλεγόμενη η προαγγελία μιας
«ολικής επαναφοράς» της Κεντροαριστεράς στην Ευρώπη. Ίδωμεν.

3. «Το μόνο που λείπει τώρα είναι μια γρονθοπατινάδα στη δεξίωση»
(«Γκάρντιαν»). Σε… «νέρβους μπρέικνταουν» κοντεύει να οδηγήσει η βασιλομήτωρ
τον υιό της Κάρολο, αρνούμενη να παραστεί στον πολιτικό του γάμο μετά της
Καμίλα. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν υπάρχει κανένας λόγος πανικού. H «μάμη»
Ελισάβετ θα πληρώσει τα έξοδα της δεξίωσης, οπότε και τα τυχόν σπασμένα της
γρονθοπατινάδας.

4. «Ο κόσμος ολόκληρος παρακολουθεί, κι έχουμε πολλά να κάνουμε» (Μαχμούντ
Αμπάς, Παλαιστίνιος πρόεδρος). Καλοί και ελπιδοφόροι είναι τελευταία οι οιωνοί
στη Μέση Ανατολή. Όταν η φωτογραφία της Ιταλίδας δημοσιογράφου και επί 22
ημέρες ομήρου στο Ιράκ, Τζουλιάνας Σγκρένα, εμφανίζεται στα χέρια ενός μικρού
Παλαιστίνιου στη διάρκεια πορείας ειρήνης στη Ναμπλούς, τότε οι οιωνοί είναι
καλοί και ελπιδοφόροι.

5. «(Παρα)πλανημένος». Ούτε κραυγές χρειάζονται ούτε γραφικές μεταμφιέσεις
ούτε ύβρεις. Όλη η ουσία της ευρωπαϊκής ένστασης στον Τζορτζ Μπους μέσα σε μια
λέξη. Παρεμπιπτόντως, κατά την επόμενη επίσκεψή του στην Ευρώπη, αντί για
«καμία δύναμη στη γη δεν πρόκειται ποτέ να μας χωρίσει» ας προτιμήσει κάτι πιο
απλό, κάτι σαν «Εμείς κι εσείς: φίλοι». Αυτός ο ακατάπαυστος «βιβλικός»
στόμφος κουράζει.

6. Αποσβολωμένοι πολίτες παρακολουθούν τα όσα τεκταίνονται τον τελευταίο καιρό
εντός των ελληνικών τειχών χωρίς να μπορούν να καταλάβουν ποιο «ψάρι» είναι το
καλό, ποιο το κακό και ποιο το άσχημο. Όταν όλα είναι αλλιώς και αντί άλλου
σχολίου για την εγχώρια επικαιρότητα. Όπως έχει πει και ο Ντοστογέφσκι, «Αν
δεν υπάρχει Θεός, όλα επιτρέπονται».