Tι γίνεται με την ομαδική άθληση;

Είναι η εποχή που διοργανώνονται συνέδρια, ημερίδες, συζητήσεις για αθλητικά
θέματα, για τον πολιτισμό, για τα αθλητικά σωματεία, για τη μαζική άθληση
κ.λπ. Συμμετέχω στα περισσότερα γιατί θέλω να είμαι ενημερωμένος, να ακούω τις
απόψεις. Επτά μήνες μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, βρισκόμαστε στη
μεταολυμπιακή εποχή, δηλαδή στην εποχή που όλοι ελπίζανε ότι θα συζητάμε για
νέους προγραμματισμούς, για νέους στόχους.

H συμμετοχή λοιπόν στα συνέδρια δεν μπορώ να πω ότι με έκανε πιο αισιόδοξο,
γιατί δυστυχώς άκουσα απαισιόδοξες σκέψεις. Μιλούν για αδιαφορία, οι
προπονητές και οι αθλητές των σωματείων είναι μήνες απλήρωτοι, η περιφέρεια
εκπέμπει SOS.

Όλοι περιμέναμε ότι η άθληση για όλους θα είχε άμεση μεταολυμπιακή
προτεραιότητα, γιατί είναι η ιδανική εναλλακτική λύση για την νεολαία, αντί
για τα ναρκωτικά, τη βία, τον χουλιγκανισμό.

Κραυγάζουν οι καθηγητές φυσικής αγωγής, οι γονείς αγωνιούν αφού δεν βλέπουν να
υλοποιούνται προγράμματα που να προσελκύουν τα παιδιά τους.

Βλέπουν τους ελεύθερους χώρους στις γειτονιές τους, τα άλση, τα δασάκια και
τις πλατείες να γίνονται στέκια ναρκομανών. Τέτοια ακούς στα συνέδρια, στα
συμπόσια και μαυρίζει η καρδιά σου.

Όταν υπάρχει αυτό το κλίμα, έπειτα από μια επιτυχημένη διοργάνωση Ολυμπιακών
Αγώνων, πόσο αισιόδοξοι μπορούμε να είμαστε για άλλους βασικούς τομείς όπως η
παιδεία, ο πολιτισμός, ο αθλητικός τουρισμός, η αξιοποίηση των αθλητικών
εγκαταστάσεων κ.λπ.;

Όλοι περίμεναν ένα προγραμματισμό για να δημιουργηθεί η υποδομή που θα
εξασφάλιζε το δικαίωμα στην άθληση όλων των πολιτών, την αναβάθμιση των
υποβαθμισμένων γειτονιών, της περιφέρειας, που θα έδινε εναλλακτικές λύσεις
στην αντιμετώπιση των σοβαρών προβλημάτων που φρενάρουν την καθημερινή
ποιότητα ζωής. Τα συνέδρια πλέον διοργανώνονται και πρέπει να γίνονται, αλλά
με κρύα καρδιά παρουσιάζουν προτάσεις, γιατί δεν ελπίζουν ότι θα ληφθούν
υπόψιν.

Όμως, ας μην απογοητευόμαστε, είναι απαραίτητη η ενεργοποίηση όλων που έχουν
τη γνώση, και μπορούν να προτείνουν. Είναι και αυτό μία πρόοδος γιατί το
χειρότερο είναι να σταματήσεις να μιλάς…

Ο Χρήστος Παπανικολάου είναι Ολυμπιονίκης, τ. παγκόσμιος ρέκορντμαν στο
άλμα επί κοντώ.